
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Η πατρίδα (που θα έλεγε ο υπερπατριώτης πρωθυπουργός μας) έχει βιώσει στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν πολλές οδύνες και καταστροφές. Ωστόσο η φυλή μας αποδείχτηκε μέσα στο χρόνο ιδιαίτερα ανθεκτική στις δυσκολίες και ακόμα πιο γενναία απέναντι στον κίνδυνο. Οι Έλληνες ανέκαθεν έδιναν μάχη για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία τους. Οι ξένοι δυνάστες, Φραγκολατίνοι, Τούρκοι, Άγγλοι, Γάλλοι, Βαυαροί και Αμερικανοί, ενώ πάντα προσπαθούσαν να μας φορέσουν καπίστρι, ώστε να μας κάνουν υποζύγια των γεωστρατηγικών τους συμφερόντων, εντούτοις πάντα βρίσκαμε τον τρόπο να ξεφύγουμε από το κολάρο…
Πότε με τα όπλα, πότε με τα δάνεια, πότε με τις επεκτατικές ορέξεις των – φίλων τους – ΚΑΙ γειτόνων μας, προσπάθησαν να βάλουν στην μπότα τους το χρυσό οικόπεδο που λέγεται Ελλάδα…
Αυτό όμως που βιώνουμε εδώ και δύο χρόνια είναι μια προσπάθεια οικονομικής υποδούλωσης, άνευ προηγουμένου…
Ο κ. Παπανδρέου αφού πρώτα οι υπερατλαντικοί φίλοι του τον έκαναν πρόεδρο της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ακολούθως μ’ ένα πρωτοφανές, όσον αφορά την έκταση της παραπλάνησης προς το λαό, επικοινωνιακό παιχνίδι κατάφερε και υφάρπαξε την ψήφο του.
Προφανής στόχος ήταν η χώρα μας να παίξει το ρόλο του Δούρειου ίππου απέναντι στο ευρώ, το οποίο είχε γίνει το πιο ισχυρό νόμισμα στον κόσμο…
Από την επόμενη κιόλας που ανέλαβε την πρωθυπουργία μας έβαλε μια σειρά από διλλήματα τα όποια εκ των υστέρων αποδείχτηκε ότι ήταν ψεύτικα και αποσκοπούσαν στο να καταφέρει η Ελλάδα να αποσταθεροποιήσει το ευρώ.
Φυσικό επακόλουθο αυτής της ενέργειας του Παπανδρέου, ήταν η Γερμανία, αλλά και η Ρωσία να στείλουν τον πρωθυπουργό μας στη μέγγενη του ΔΝΤ, ώστε αφενός να πληρωθεί από κοινού ο λογαριασμός, αφετέρου να χρεοκοπήσουν – μια για πάντα – πολιτικά φαινόμενα «τύπου Παπανδρέου», κάτι που κατάφεραν…
Μας μίλησε για χρεοκοπία, για καταστροφή, περίπου για την συντέλεια του κόσμου, που ενδεχομένως να φέρει στην παγκόσμια οικονομία η πτώχευση της Ελλάδας. Λες και το χρέος της Αγγλίας, της Αμερικής, της Ιαπωνίας, της Ισπανίας και της Ιταλίας, είναι μικρότερο από αυτό της Ελλάδας…
Είναι σαφές ότι ο πρωθυπουργός και η παρέα του μας παραμύθιασαν καλά. Και εξακολουθούν να μας παραμυθιάζουν… Έχει αναλάβει μια σειρά από δεσμεύσεις που δεν γνωρίζει ο Ελληνικός λαός. Έχουν κάνει μια σειρά από συμφωνίες, μέσα σε επτασφράγιστους φακέλους…
Κατάφεραν να μας υποδούλωσαν, χωρίς να χρειαστεί να βγάλουν τανκς, όπως είχε δηλώσει πριν από λίγο καιρό ο Θόδωρος Πάγκαλος. Τώρα οι φίλοι μας οι Γερμανοί και οι Αμερικάνοι ετοιμάζονται να αγοράσουν σε τιμές ευκαιρίας την ενεργεία, την ύδρευση, τις τηλεπικοινωνίες, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, τα κτίρια και γενικά ότι μπορεί να τους προσφέρει γρήγορο και εύκολο κέρδος...
Τα 154 προχτεσινά ΝΑΙ αυτό τον σκοπό εξυπηρέτησαν και τίποτε άλλο…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Λένε οι «έγκυροι» οικονομολόγοι-δημοσιογράφοι ξερόλες, υπηρέτες του διεφθαρμένου μεταπολιτευτικού συστήματος, πως αν γίνει το hair cut, η χώρα οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στην χρεοκοπία και οι Έλληνες θα περάσουν ακόμα πιο δύσκολες μέρες.
Και ερωτώ εγώ ο άσχετος… Θεωρητικά, αν το χρέος μειωθεί στο μισό, παράλληλα και το έλλειμμα δεν θα μειωθεί αναλογικά; Δεν θα χρειάζονται λιγότερα χρήματα για να πληρώνουμε δόσεις σε τόκους δανείων και για πληρωμή ομολόγων;
Υπάρχει ένα εύλογο και πρακτικό επιχείρημα ότι μετά το hair cut θα κλονιστεί η αξιοπιστία της χώρας και θα χρειαστούν πολλά χρόνια για να ξαναδανειστούμε από τις αγορές. Υπάρχει και το ηθικό ζήτημα, όπως λένε οι «πεφωτισμένοι» αυτού του τόπου, ότι δεν μπορούμε εσαεί να δανειζόμαστε χρήματα των λαών της Γερμανίας και της Γαλλίας, για να ζούμε πλουσιοπάροχα και να φοροδιαφεύγουμε… Και ερωτώ ξανά, εγώ ο αδαής από οικονομικά, σε περίπτωση που και οι αγορές και τα κράτη της Ευρώπης αρνηθούν νέο δανεισμό της Ελλάδας, δεν θα είναι δυνατόν να δανειστούμε από χώρες εκτός ευρωζώνης όπως η Ρωσία και η Κίνα και μάλιστα με πολύ καλύτερους όρους; Και μην μου πείτε ότι δεσμευόμαστε από τις υπογραφές Παπανδρέου… Όλοι γνωρίζουμε πόση αξία έχουν οι συγκεκριμένες υπογραφές…
Υπάρχει μια άποψη, ιδιαίτερα σοβαρών ανθρώπων που λέει πως σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να μειώσουμε το πρωτογενές έλλειμμα, (δηλαδή το έλλειμμα, προ δανείων και τόκων) και συμφωνώ εν μέρει μ’ αυτή…
Δηλαδή την επόμενη μέρα του φαύλου μεταπολιτευτικού κύκλου, να πάψουν τα έξοδα του κράτους να είναι περισσότερα από τα έσοδα (πλην των δανείων).
Η κυβέρνηση Παπανδρέου προσπαθεί να μειώσει τα έξοδα με μείωση μισθών και όχι με περικοπές δαπανών (προμήθειες-εργολαβίες κλπ κλπ). Αντιθέτως έχει απεμπολήσει πλήρως της αύξηση των εσόδων, είτε μέσω καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, είτε μέσω της ανάπτυξης η οποία αποτελεί μακρινό όνειρο, αφού τα μέτρα που έχει επιβάλλει έχουν οδηγήσει την αγορά σε μη αναστρέψιμη ύφεση…
Ας πάμε λοιπόν στη φοροδιαφυγή. Από πού μπορεί η κυβέρνηση να αντλήσει σημαντικά έσοδα μέσω φοροδιαφυγής; Μα φυσικά από τους μεγαλοφοροφυγάδες και από τους τραπεζίτες… Μέχρι σήμερα όλοι αυτοί όχι μόνο δεν πειράχτηκαν, αντιθέτως ενισχύθηκαν σημαντικά… Και διερωτάται κανείς… Είναι δυνατόν να θέλεις να καταπολεμήσεις τον καρκίνο με ασπιρίνες, όταν βρίσκεται δίπλα σου το φάρμακο; Οι περικοπές μισθών δεν προσφέρουν τίποτα ουσιαστικά, πέραν της ύφεσης και των κοινωνικών αναταραχών…
Κάτι άλλο κρύβεται και νομίζω ότι πλέον το αντιλαμβανόμαστε όλοι… Είναι προφανές ότι οι τραπεζίτες γνωρίζουν πολύ καλά τη διαδρομή του βρώμικου χρήματος… Τα πολλά χρήματα βρίσκονται σε λογαριασμούς στην Ελβετία και σε «επενδύσεις» των τραπεζιτών στα Βαλκάνια… Αυτά τα χρήματα (υπολογίζονται συνολικά σε 1,2 τρις ευρώ) αν φορολογούνταν, αντιλαμβάνεστε ότι μειωνόταν και το χρέος, πολύ δε περισσότερο το έλλειμμα… Ωστόσο απ’ ότι φαίνεται υπάρχει μια «σιωπηρή» συμφωνία ανάμεσα στους πολιτικούς και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, οι οποίοι από κοινού προσπαθούν να μετακυλήσουν τα βάρη της κρίσης και των μοιραίων για τον τόπο επιλογών τους, στον απλό λαό… Θα τα καταφέρουν; Η ιστορία διδάσκει πως νομοτελειακά, δεν έχουν καμία τύχη… Απλά αγοράζουν χρόνο…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Τελικά απ’ ότι φαίνεται η Ελλάδα θα επιστρέψει εκεί, απ’ όπου ξεκίνησε… Δηλαδή στην κατασυκοφαντημένη «δραχμούλα».
Παρά τις συνεχιζόμενες μεγάλες θυσίες του ελληνικού λαού, το έλλειμμα όχι μόνο δεν μειώνεται, αλλά αυξάνεται με γεωμετρική πρόοδο, αφού τα τοκογλυφικά επιτόκια σε συνδυασμό με την πρωτοφανή ύφεση, που αποτέλεσε φυσικό επακόλουθο των μέτρων που επέβαλε η κυβέρνηση Παπανδρέου σε συνεργασία με την τρόικα, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό μίγμα, το οποίο οδήγησε στην οικονομική κατάρρευση…
Οι ξένοι φίλοι μας, οδεύουν σε μια ιστορική απόφαση για την ευρωζώνη προκειμένου να σωθούν, οι ίδιοι πάνω απ’ όλα. Διότι αν οι τράπεζες (οι Ελληνικές κυρίως) χάσουν κάποια χρήματα με το περίφημο hair cut, οι Ευρωπαίοι φίλοι μας έχουν να χάσουν απείρως περισσότερα, σε περίπτωση που συνεχιστεί ο δανεισμός της Ελλάδας από εκείνους και όχι από τις αγορές…
Αν συνυπολογίσουμε ότι μετά την Ελλάδα, ακολουθούν η Ισπανία και η Ιταλία, οι οποίες έχουν απείρως μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος, αντιλαμβάνεστε, γιατί η «δραχμούλα» αποτελεί πλέον μονόδρομο για τους Γερμανούς και τους Γάλλους…
Οι ευθύνες της κυβέρνησης είναι και καθοριστικές και μοιραίες… Αποδείχτηκαν ερασιτέχνες και ανίκανοι στο να διαχειριστούν τις επιλογές τους. Πυροβόλησαν και μετά σημάδεψαν. Οδήγησαν τη χώρα στην διεθνή επιτήρηση, χωρίς να έχουν το σθένος να τα βάλλουν πρώτα με τους εγχώριους νταβατζήδες και την διαφθορά του πολιτικού μας συστήματος και μετά να πάνε να ζητήσουν πρωτοφανείς θυσίες από τους πολίτες… Μίλησαν για χρήματα που υπάρχουν και για καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, χωρίς να τολμήσουν να χτυπήσουν στην καρδιά του προβλήματος…
Πήγαν να υφαρπάξουν χρήματα από τους πολλούς που έχουν λίγα έως ελάχιστα και δεν τόλμησαν να πειράξουν τους λίγους που έχουν τα πολλά…
Έτρεξαν να ζητήσουν βοήθεια στη διεθνή τοκογλυφία, την στιγμή που χώρες εκτός ευρωζώνης προσέφεραν την βοήθεια τους, με πολύ μικρότερα ανταλλάγματα…
Αντί από την αρχή να επιχειρήσουν να δανειστούν από χώρες εκτός ευρωζώνης, ώστε να μη μετατραπούμε σε κερκόπορτα για το ευρώ, έτρεξαν να μας βάλλουν σε μια περιπέτεια άνευ προηγουμένου…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Στους καιρούς του μνημονίου, τα ΜΜΕ των κρατικοδίαιτων βαρόνων, δηλαδή τα όργανα προπαγάνδας των προνομιούχων μεγαλεργολάβων του δημοσίου και των χρυσών παιδιών της δημοσιογραφίας, που «εν μία νυχτί» έγιναν «μεγαλοϊδιοκτήτες» πανάκριβων εκδοτικών εγχειρημάτων, έχουν αναλάβει εργολαβικά την κατασυκοφάντηση των εργαζόμενων στον Δημόσιο τομέα και στις ΔΕΚΟ. Ο στόχος προφανής… Η στοχοποίηση τους, στα μάτια της υπόλοιπης κοινωνίας, ώστε να αντληθούν όσο το δυνατόν περισσότερα χρήματα απ’ αυτούς και να μην πειραχτεί επ’ ουδενί το επιχειρηματικό και πολιτικό κατεστημένο που «λυμαίνεται» το δημόσιο.
Η σπέκουλα αναφέρεται κυρίως σε κάποια όντως παράξενα επιδόματα που παίρνουν ορισμένοι εργαζόμενοι στο Δημόσιο, και επεκτείνεται στους εργαζόμενους στις ζημιογόνες ΔΕΚΟ (ΟΣΕ, ΗΣΑΠ κλπ), οι οποίες έχουν μπει στο «πρόγραμμα» να δοθούν σε ιδιώτες, έναντι πινακίου φακής.
Βέβαια το σχέδιο το οποίο έχει εκπονηθεί από το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και εφαρμόζεται με ευλάβεια από τα εκδοτικά και δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της, επεκτείνετ
αι και έχει βάλει στο στόχαστρο τους μισθούς όλων των εργαζομένων στο ευρύτερο δημόσιο τομέα. Εκεί που βρίσκονται τα μεγάλα φιλέτα… (ΔΕΗ, ΟΠΑΠ, ΕΥΔΑΠ…) Ο στόχος είναι προφανής…
Θέλουν όσο το δυνατόν πιο γρήγορα και πριν η συγκεκριμένη κυβέρνηση μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, ως η πλέον ξενόδουλη που γνώρισε ο τόπος, να επιβάλλουν εργασιακό μεσαίωνα στο Ελληνικό δημόσιο, ανάλογο μ’ εκείνον που βιώνουν οι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα και ιδιαίτερα όσοι «έχουν την τύχη» να εργάζονται στις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην χώρα μας, αλλά και στα «μαγαζιά» των εγχώριων κρατικοδίαιτων επενδυτών που τυχαίνει όλοι τους να είναι μέτοχοι σε «έγκριτα» κανάλια και εφημερίδες. Να δημιουργηθούν οικονομικές ζώνες, ώστε οι διάφοροι «επενδυτές», με μισθούς Βουλγαρίας, να επενδύσουν με όσο το δυνατόν μικρότερο ρίσκο…
Το ότι υπάρχουν τεράστιες παθογένειες στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα είναι σαφές και αδιαμφισβήτητο…
Ωστόσο για το τεράστιο έλλειμμα και κατ’ επέκταση την διόγκωση του χρέους σε δυσθεώρητα επίπεδα, δεν ευθύνονται οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων.
Το γεγονός ότι μειώθηκαν κατά πολύ, δεν προσέφερε κάτι ουσιαστικό στον προϋπολογισμό.
Σίγουρα οι Μέσοι Όροι μισθοδοσίας στις ζημιογόνες ΔΕΚΟ που διαρρέει η κυβέρνηση, δηλαδή τα 40.000 ευρώ ετησίως, είναι δυσανάλογα υψηλοί σε σύγκριση με την ανταποδοτικότητα του έργου που προσφέρεται.
Ωστόσο θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι συγκεκριμένοι Μέσοι Όροι διαμορφώνονται κυρίως από τις παχυλότατες αμοιβές των στελεχών που έχουν διορίσει κατά καιρούς και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, των λεγόμενων golden boys, τα οποία όπου κι αν πήγαν απέτυχαν παταγωδώς και πήραν ένα τσουβάλι λεφτά. Αφήστε που το συγκεκριμένο ποσό διαμορφώνεται από τις μικτές αποδοχές, ενώ το ποσό που παρουσιάζεται για τις αποδοχές των ιδιωτικών υπαλλήλων, αναφέρεται στα καθαρά χρήματα που εισπράττουν ετησίως!!!
Στο δια ταύτα τα μεγάλα ελλείμματα στο δημόσιο δημιουργούνται από τις λεόντειες (αχρείαστες σε πολύ μεγάλο ποσοστό) προμήθειες, τις οποίες διαχειρίζονται τα «golden boys» και συνήθως «καρπούνται» οι εγχώριοι κρατικοδίαιτοι επιχειρηματίες, επονομαζόμενοι «νταβατζήδες»… Αυτοί ντε που έχουν όλα τα «έγκριτα» ΜΜΕ… Η προσπάθεια «Βουλγαροποίησης» της Ελληνικής Οικονομίας έχει ξεκινήσει και τα πολιτικά κόμματα, ως Ανώνυμες Εταιρείες παραγωγής διαφθοράς, σφυρίζουν αδιάφορα…
Γιατί έχουμε θάλασσα να την πιεις στο ποτήρι -Γιατί μπροστά στο ραβανί τι να μας πει το μιλφέιγ -Γιατί το καρπούζι το αγοράζουμε ολόκληρο και όχι σε φέτες -Γιατί «καμάκι» και «σουβλάκι» είναι το πρώτο ποίημα που μαθαίνουμε -Γιατί τους μεζέδες που συνοδεύουν το τσιπουράκι δεν τους φτάνει κανένα «ορντέβρ» -Γιατί στην Ελλάδα κάθε νύχτα τελειώνει το ...επό...μενο πρωί -Γιατί «λουλουδοπόλεμος» δεν υπάρχει σε καμιά άλλη χώρα - Γιατί πίνουμε κι ένα ποτηράκι παραπάνω χωρίς να μας πίνει -Γιατί μπορούμε να απολαύσουμε τον καφέ μας με τσιγάρο. Όχι να τον πιούμε σφηνάκι και να πάμε να καπνίσουμε κρυφά στο σπίτι μας -Γιατί το φλερτ είναι το εθνικό μας χόμπι - Γιατί στην Ελλάδα όλοι βρίζουμε το Δημόσιο και ταυτόχρονα σκοτωνόμαστε για μια θέση εκεί - Γιατί έχουμε νοοτροπία «και αύριο μέρα είναι» -Γιατί όταν μπαίνουμε σε λεωφορείο κάνουμε τα πάντα για να βρούμε θέση να καθίσουμε -Γιατί δεν το παίζουμε ψευτοπουριτανοί. Τις «λαδιές» μας τις κάνουμε με θράσος -Γιατί είμαστε πρώτοι στο φανάρι και κορνάρουμε τον εαυτό μας από συνήθεια -Γιατί ξέρουμε καλύτερα να ξοδεύουμε παρά να αποταμιεύουμε Γιατί δε μοιραζόμαστε τη βενζίνη στο αυτοκίνητό μας με αυτούς που βάζουμε μέσα -Γιατί δεν κάνουμε ποτέ επίσκεψη «με άδεια χέρια» -Γιατί η λέξη «κερνάω» υπάρχει στο λεξιλόγιό μας -Γιατί άντε να εξηγήσεις στον ξένο τι σημαίνει «καψούρα -Γιατί στην Ελλάδα η οικογένεια έχει ακόμα αξία -Γιατί τα καταφέρνουμε πάντα...έστω και την τελευταία στιγμή - Γιατί δε «μασάμε» από 400 χρόνια σκλαβιάς - Γιατί για τα μάτια μιας γυναίκας κάναμε 10 χρόνια πόλεμο -Γιατί όταν οι ξένοι δεν έβρισκαν λέξεις έκλεβαν τις δικές μας - Γιατί η λέξη φιλότιμο δεν υπάρχει σε καμία άλλη γλώσσα - Γιατί καλή η κιθάρα και το όμποε αλλά το μπουζούκι βγάζει άλλο ήχο -Γιατί όποια πέτρα κι αν σηκώσεις Έλληνες θα βρεις από κάτω -Γιατί ερωτευόμαστε και μισούμε με πάθος -Γιατί τις δύσκολες στιγμές τις περνάμε με φίλους χωρίς να χρειαζόμαστε ψυχίατρο -Γιατί ο Σωκράτης, ο Αριστοτέλης και ο Περικλής ήταν Έλληνες - Γιατί η Μερκούρη, ο Χατζιδάκις και ο Ελύτης ήταν Έλληνες -Γιατί όταν οι άλλοι ανακάλυπταν το κρέας εμείς είχαμε ήδη χοληστερίνη -Γιατί όταν εμείς φτιάχναμε τον Παρθενώνα οι άλλοι κοιμόντουσαν πάνω στα δέντρα - Γιατί η φέτα και το ελαιόλαδο μεταφράστηκαν σε ελληνικό ταμπεραμέντο - Γιατί στη γλώσσα μας διακρίνουμε μεταξύ έρωτα και αγάπης...ξέρουμε όμως να ζούμε με πάθος και τα δυο! -Γιατί οι Έλληνες δεν πολεμούν σαν ήρωες αλλά οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες (Winston Churchill- 1941) -Γιατί δε βάζουμε κέτσαπ στο φαγητό μας. Έχει από μόνο του υπέροχη γεύση -Γιατί όταν πονάμε ξέρουμε να κλαίμε και να χορεύουμε τη ζεμπεκιά με περηφάνια -Γιατί ο Έρωτας ήταν Έλληνας Θεός. Γι αυτό ξέρουμε και να αγαπάμε - Γιατί μπορεί να είμαστε οξύθυμοι αλλά ποτέ δεν κρατάμε κακία - Γιατί κανένας άλλος δεν χαίρεται για την καταγωγή του όσο εμείς - Γιατί το 95% των αστεριών και των πλανητών έχουν ελληνική ονομασία - Γιατί δουλεύουμε για να ζούμε και δε ζούμε για να δουλεύουμε - Γιατί αν η χώρα μας δεν ήταν η ομορφότερη του κόσμου, θα τη διάλεγαν για σπίτι τους οι δώδεκα θεοί του Ολύμπου; - Γιατί όταν φωνάζουμε «αδελφέ» στο δρόμο, όλοι γυρνάνε - Γιατί ακόμα κι ο Αϊνστάιν παραδέχτηκε ότι οφείλει πολλά σε έναν Έλληνα - Γιατί μιλάμε δυνατά και γελάμε με την καρδιά μας -Γιατί είμαστε οι μόνοι που ξεκινάμε το μεσημέρι για καφεδάκι και καταλήγουμε να πίνουμε ούζο μέχρι πρωίας -Γιατί με μια φλόγα καταφέραμε να ενώσουμε ολόκληρο τον κόσμο -Γιατί ξέρουμε να εκφράζουμε το σ' αγαπώ με κάθε πιθανό τρόπο - Γιατί κυκλοφορούμε στο δρόμο στις δύο το βράδυ και δε νιώθουμε ότι είμαστε σε στοιχειωμένη πολη -Γιατί έχουμε πάντα μια λύση- έστω και πλάγια- σε όλα -Γιατί οι γονείς μας δεν ξεχνάνε ότι υπάρχουμε μόλις κλείσουμε τα δεκαοκτώ - Γιατί την κάθε δυσκολία την αντιμετωπίζουμε για χιούμορ - Γιατί οι Ολυμπιακοί Αγώνες γεννήθηκαν εδώ - Γιατί όταν θέλουμε να λιαστούμε, έχουμε αμμουδιά και θάλασσα. Δεν ξεχυνόμαστε στα γρασίδια ούτε βουτάμε στα σιντριβάνια - Γιατί βλέπουμε τον ουρανό γαλάζιο κι όχι μολυβί -Γιατί εδώ που ζούμε όλο το χρόνο, ο ξένος το έχει σκοπό ζωής να έρθει μία εβδομάδα -Γιατί η Ελλάδα είναι η πιο φτωχή χώρα με τους πιο πλούσιους κατοίκους -Γιατί ξέρουμε τι θα πει κέφι - Γιατί μιλάμε καλά τις ξένες γλώσσες...αλλά ποιοι μιλούν καλά τα ελληνικά; -Γιατί πίνουμε και καπνίζουμε περισσότερο από όλους και ζούμε περισσότερο από όλους. - Γιατί εμείς γράφουμε την Ιλιάδα, και οι ξένοι την κάνουν έργο χιλιάδες χρόνια μετά. -Γιατί το τζατζίκι, το σουβλάκι, η μαγκιά και το φιλότιμο είναι ελληνικά. -Γιατί μας αρέσουν τα λεφτά και τα ψάρια να τα τρώμε πάντα φρέσκα. -Γιατί ενώ έχουμε μικρή χώρα, έχουμε μεγάλη καρδιά. -Γιατί το δικό μας μοντέλο ζωής έχει πολλές καμπύλες. -Γιατί όταν φοράμε πέδιλα, δεν τα φοράμε με κάλτσες. -Γιατί το σύνθημα Ελευθερία 'η Θάνατος ήταν και θα μείνει ελληνικό. ΓΙΑΤΙ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΑΩ ΣΤΟΝ ΣΟΥΒΛΑΤΖΗ, ΜΕ ΡΩΤΑΕΙ ΚΑΤΑΜΟΥΤΡΑ ΤΙ ΝΑ ΜΟΥ ΒΑΛΕΙ ΜΕΣΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΜΑΙ, ΑΛΛΑ ΤΟΥ ΛΕΩ ΚΑΙ ΜΕ ΘΡΑΣΟΣ ΑΠ' ΟΛΑ ΒΑΛΕ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΑΝΩ.
του Αριστοτέλη Βασιλάκη
του Αριστοτέλη ΒασιλάκηΜε τα χειρότερα μας προειδοποιούν οι… σωτήρες μας, στην πιο κρίσιμη καμπή για την ελληνική κοινωνία, φροντίζοντας να προετοιμάσουν το έδαφος για ακόμη πιο δύσκολες μέρες, παρά τις κατά καιρούς υποσχέσεις τους, ότι δεν έχει παρακάτω…
Τα «πρόθυμα παπαγαλάκια» της παγκοσμιοποίησης και οι «υποταγμένοι νεροκουβαλητές» των διεθνών και εγχώριων τοκογλύφων και κερδοσκόπων μας απειλούν – καθημερινά πλέον – και μ’ ένα νέο αντιλαϊκό και αντεθνικό μέτρο. Η Ελλάδα έγινε το «πειραματόζωο» των αγορών. Η Αργεντινή του 2000, έγινε η Ελλάδα του 2010. Πλήρης διάλυση της οικονομίας, των θεσμών, του κοινωνικού ιστού και της παραγωγικής βάσης της χώρας»!!! Ήδη βιώνουμε σκηνές που βλέπουμε σε ντοκιμαντέρ από χώρες της Λατινικής Αμερικής, χωρίς να το έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα. Μια χώρα που μέχρι το 2004 ζούσε σε εικονικό παράδεισο και θρεφόταν πολιτικά και επικοινωνιακά, με αποσπασματικές «φούσκες», όπως το Χρηματιστήριο, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, τα υπερκοστολογημένα έργα των «νταβατζήδων» και τα greek statistics, το 2011 βιώνει τη μεγαλύτερη αξιακή και οικονομική κρίση από ιδρύσεως της.
Το επόμενο στάδιο «Αργεντινοποίησης» της Ελληνικής κοινωνίας και οικονομίας είναι οι χιλιάδες ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ στο δημόσιο τομέα. Η «εργασιακή εφεδρεία» είναι ακόμα ένας επικοινωνιακός ακροβατισμός της κυβέρνησης. «Βάπτισαν» εργασιακή εφεδρεία τις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ, θεωρώντας ότι απευθύνονται σε «ιθαγενείς της Ζουαζηλάνδης». Προσπαθούν με κάθε τρόπο να διχάσουν και να διασπάσουν την Ελληνική κοινωνία.
Μιλούν για δραστική μείωση του δημόσιου τομέα, με σκοπό τη δημοσιονομική εξυγίανση, προσπαθώντας να δικαιολογήσουν τις ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ που προτίθενται να κάνουν. Υπουργοί και παρατρεχάμενοι καθυβρίζουν το σύνολο των δημοσίων υπαλλήλων, ως κυρίαρχα υπεύθυνο για την κοινωνική και οικονομική χρεοκοπία της χώρας, την στιγμή που οι ίδιοι έχουν διορίσει το σκυλολόι τους σε κρατικές θέσεις, έναντι παχυλότατων αμοιβών…
Μόνο που ξεχνούν να μας πουν ότι το υπερβολικό κόστος του Δημοσίου, δεν οφείλεται στη μισθοδοσία των δημοσίων υπαλλήλων. Όσα χρήματα θα κοστίσουν οι αμοιβές των υπαλλήλων για τα επόμενα 3 χρόνια, τα διπλάσια και παραπάνω θα πρέπει να πληρώσουμε για τους τόκους των δανείων που πήραμε για να εξυπηρετηθούν οι μεσιτείες του πολιτικού κατεστημένου.
Οι περίφημες «περιστολές των δαπανών» στο δημόσιο είναι ένα μέτρο μονίμως ανεφάρμοστο. Οι εργολαβίες και οι προμήθειες όχι μόνο δεν μειώνονται, ακόμα και σήμερα που η χώρα βιώνει μια ανεπανάληπτη οικονομική κρίση, αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Για παράδειγμα στη ΔΕΗ, το μόνιμο προσωπικό της Επιχείρησης μετά βίας φτάνει τα 20.000 άτομα. Όλοι λένε ότι είναι υπερβολικό το νούμερο. Προσωπικά διαφωνώ. Η ΔΕΗ την δεκαετία του 80’ απασχολούσε 35.000 άτομα και ήταν ακόμα πιο κερδοφόρα απ’ ότι σήμερα… Το μυστικό είναι στις εργολαβίες. Η ΔΕΗ σήμερα απασχολεί, εκτός από τα 20.000 άτομα μόνιμου προσωπικού και ΑΛΛΑ 30.000 (!!!!) εργολαβικό προσωπικό, (το οποίο είναι κρυμμένο επιμελώς ατημέλητα), το οποίο στη συντριπτική του πλειοψηφία της είναι άχρηστο. Υπάρχει για να εξυπηρετεί «έργα», που το προσωπικό της ΔΕΗ έχει απείρως καλύτερη τεχνογνωσία για να τα υλοποιήσει.
Οι εθνικοί προμηθευτές και εργολάβοι, εκείνοι που «ελέγχουν» τα ΜΜΕ ευθύνης, συνεχίζουν το πλιάτσικο στο δημόσιο. Αν ήθελε πραγματικά η κυβέρνηση να μειώσει δραστικά τις δαπάνες του δημοσίου, θα έστελνε στην «εφεδρεία» τους εργολάβους. Δεν αυταπατώμαι ότι μπορεί να πράξουν κάτι τέτοιο… Όλοι γνωρίζουν ότι το σύστημα των εργολαβιών στο δημόσιο, εξυπηρετεί τα μικρά και μεγάλα ρουσφέτια των κομμάτων. Από την στιγμή ο αείμνηστος Αναστάσιος Πεπονής ίδρυσε το ΑΣΕΠ, τα κόμματα έπρεπε να βρουν κάποιο εναλλακτικό τρόπο για να «εξυπηρετήσουν» τις πελατειακές σχέσεις με την κοινωνία. Βρήκαν το συγκεκριμένο κολπάκι με τις εργολαβίες. Έδιναν δουλειά σε ανέργους με 500 ευρώ και ο εργολάβος έπαιρνε άλλα 1000 για τη μεσιτεία και την «τεχνογνωσία» που δεν είχε και σε πολλές περιπτώσεις αποκτούσε από το ίδιο το δημόσιο… Αφήστε που πίσω από πολλές εταιρείες που παίρνουν εργολαβίες στο δημόσιο, κρύβονται πολιτικοί… Τα συμπεράσματα δικά σας…
Στο δια ταύτα και όσον αφορά την «εργασιακή εφεδρεία». Η «τρόικα» δεν αστειεύεται…Δεν συμβιβάζεται με την ΑΠΟΛΥΣΗ υπαλλήλων που βρίσκονται κοντά στην σύνταξη… Θέλει ζεστό αίμα… Μεταξύ μας, την βολεύει την κυβέρνηση το συγκεκριμένο σενάριο. Για υπολογίστε τα χρόνια; Κοντά στη σύνταξη αυτή τη στιγμή βρίσκεται η γενιά που προσλήφθηκε επί ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του 80. Αν διώξουν αυτούς, το δημόσιο θα πάψει να είναι πράσινο. Συνακόλουθα και το συνδικαλιστικό κίνημα. Ενώ αν η εφεδρεία πάει με διαφορετικά κριτήρια, θα βρεθούν τρόποι για να «βολευτούν» οι ημέτεροι κι εκείνοι που θα βοηθήσουν το κυβερνών κόμμα για να κάνει σκληρή αντιπολίτευση στον Σαμαρά. Όσο για τη ΝΔ; Κοιμάται ως συνήθως…
Για ακόμα μια φορά ο πρόεδρος της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κ. Νίκος Φωτόπουλος, «βγάζει τη γλώσσα» στο πολιτικό κατεστημένο, βροντοφωνάζοντας ότι θα εμποδίσει με κάθε τρόπο να εισπραχτεί το νέο χαράτσι της κυβέρνησης μέσα από τους λογαριασμούς της ΔΕΗ.
Ο Νίκος Φωτόπουλος είναι ένας από τους ελάχιστους Έλληνες συνδικαλιστές με ιδεολογικό και μορφωτικό υπόβαθρο και με τεράστιο ηθικό ανάστημα. Κάνεις δεν έχει να του προσάψει κάτι για την ηθική του, αφού η πορεία του «ξεψαχνίστηκε» από τις ομάδες πληροφοριών και προπαγάνδας της κυβέρνησης, ωστόσο είχε την ατυχία να «κληρονομήσει» τις γνωστές «παθογένειες» του Ελληνικού συνδικαλιστικού συστήματος, τις οποίες τα επικοινωνιακά παπαγαλάκια της κυβέρνησης χρησιμοποίησαν κατά κόρον για να μπορέσουν να αποδυναμώσουν το λόγο του, κάτι που κατάφεραν εν μέρει.
Στόχος τους είναι το ξεπούλημα της τελευταίας μεγάλης κερδοφόρας επιχείρησης του Ελληνικού λαού (η ΔΕΗ δεν ανήκει ούτε στον Φωτόπουλο, ούτε βέβαια στην κυβέρνηση). Η παρουσία του δραστήριου και επικοινωνιακού προέδρου της ΓΕΝΟΠ αποτελεί εμπόδιο (μικρό έστω) στην υλοποίηση του συγκεκριμένου αντεθνικού σχεδίου…
Παράλληλα η «φωνή Φωτόπουλου» αποτελεί την ενοχλητική φωνή συνείδησης και «δυστύχημα» για τους σκληρά νεοφιλελεύθερους «σοσιαλιστές» του σημερινού ΠΑΣΟΚ και του ΠΑΣΟΚ του Σημίτη, αφού τους υπενθυμίζει το αριστερό και σοσιαλιστικό παρελθόν τους και στοιχειώνει τα μαύρο αντιλαϊκό παρόν τους.
Θα ήτ
αν ευτύχημα για το σημερινό ΠΑΣΟΚ, να είχε 5 Φωτόπουλους. Μια γνήσια αριστερή φωνή και όχι έναν αριστερό τηλεβόα, «κεκαλυμμένων» ή και ολοφάνερων γιάπηδων και παρατρεχάμενων μεσιτών της παγκοσμιοποίησης. Είναι σίγουρο ότι δεν βιώναμε τη σημερινή λαίλαπα.
Γνωρίζω ότι πολλοί θα «παπαγαλίσουν» ξανά τις «μπούρδες» περί συνδιοίκησης, επιδοτούμενων συνδικαλιστών κλπ κλπ. Όποιος στέκεται σ’ αυτές είναι δικό του πρόβλημα. Όχι ότι δεν υπάρχουν τέτοιου είδους φαινόμενα; Φυσικά και υπήρξαν τέτοιου είδους παθογένειες ακόμα και στο πρόσφατο παρελθόν, τις οποίες εξέθρεψε το ίδιο το πολιτικό κατεστημένο.
Μόνο που για κάθε δάνειο 600.000 ευρώ στη ΓΕΝΟΠ υπήρξαν και μίζες δις. ευρώ για κάθε μεγάλη προμήθεια προς το πολιτικό κατεστημένο. Ξέχασα όμως, ότι η βουλευτική ασυλία αποτελεί την κολυμπήθρα του Σιλωάμ. Όπως λένε και στο χωριό μου, σημασία δεν έχει τι κάνεις, αλλά τι αποδεικνύεται ότι κάνεις… Ωστόσο ο θυμόσοφος λαός μας λέει και κάτι άλλο… Δεν είναι δυνατόν να βάλεις το λύκο να φυλάει τα πρόβατα. Και ο λύκος στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι σίγουρα οι συνδικαλιστές. Ούτε καν οι συνδικαλ(η)στές.
Είναι σαφές ότι η μεγαλύτερη παθογένεια, την οποία πληρώνουμε πανάκριβα και με επαχθείς όρους, είναι το ίδιο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα. Ο κακός συνδικαλισμός είναι μια συνιστώσα της σαπίλας.
Στο δια ταύτα ο Φωτόπουλος δεν λέει ότι η ΔΕΗ είναι μαγαζί του, όπως προσπαθούν να του προσάψουν, οι τωρινοί «συκοφάντες» του και πρώην υμνητές του. Λέει ο άνθρωπος ότι την ξεπουλάνε, έναντι πινακίου φακής. Η μεθοδολογία του, φαντάζει λίγο ξένη στην ιδεολογικοπολιτική σαλαμοποίηση του σήμερα, ωστόσο στα δικά μου μάτια φαντάζει γνήσια συναισθηματική κι ας αντιτίθεται στον «πολιτικό πολιτισμό» της Φωτεινής Πιπιλή, του Γιώργου Παπακωνσταντίνου και της Ντόρας Μπακογιάννη που τυχαίνει να συμφωνούν στο ότι ο Φωτόπουλος «δεν έχει δικαίωμα να ομιλεί»…
Προσωπικά συνεκτιμώντας την οικονομική συγκυρία, θα δεχόμουνα ακόμα ακόμα και την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, φτάνει το αντίτιμο να ήταν ανάλογο της πραγματικής της αξίας, ώστε να ωφεληθεί ουσιαστικά η χώρα και όχι τα πολυεθνικά συμφέροντα.
Είναι δυνατόν να πουληθεί μια επιχείρηση, με 1 δις ευρώ, όταν τα ετήσια κέρδη της πλησιάζουν το 1 δις και οι καινούργιες μονάδες της, έχουν στοιχίζει τα διπλά χρήματα η κάθε μία;;;
Καταλήγω λέγοντας, ότι οι Έλληνες τείνουμε να χωριστούμε σε δύο κατηγορίες. Στους πατριώτες και στους κοσμοπολίτες… Διαλέγετε και παίρνετε… Είναι ένας συνδυασμός πνεύματος και ύλης. Τα οφέλη είναι διαφορετικά σε κάθε περίπτωση…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Σε εφαρμογή - με διαδικασίες εξπρές - βάζει τις απολύσεις στο δημόσιο η κυβέρνηση Παπανδρέου, τις οποίες βάπτισε «εργασιακή εφεδρεία». Είναι σαφές ότι ο πρωθυπουργός έχει ξεπεράσει προ πολλού όλες τις «κόκκινες» γραμμές που ίδιος έχει βάλει κατά καιρούς και προχωράει ακάθεκτος στην εφαρμογή των όσων του υπαγορεύουν οι διεθνείς τοκογλύφοι.
Οι απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων είναι ένα ακόμα αναποτελεσματικό μέτρο, το οποίο θα αποφέρει κάποια έσοδα στον κρατικό προϋπολογισμό, ωστόσο θα δημιουργήσει ανεξέλεγκτη κοινωνική αναταραχή, η οποία δεν είναι σύμμαχος στα οποιαδήποτε σχέδια ανάκαμψης, ακόμα μεγαλύτερη ύφεση στην αγορά και αλυσιδωτές αντιδράσεις σε όλους (ακόμα και τους πλέον παραγωγικούς) τομείς της Ελληνικής οικονομίας.
Μας είπε ο πρωθυπουργός ότι οι θυσίες μας δεν πάνε στράφι και πως σύντομα θα δούμε τ’ αποτελέσματα της πολιτικής του. Ωστόσο τα βάρη για ακόμα μια φορά θα πέσουν στα συνήθη υποζύγια, που δεν είναι άλλοι από τους εργαζόμενους και τους συνταξιούχους.
Το ίδιο το πολιτικό σύστημα παραμένει προκλητικά ανέγγιχτο. Προσωπικά θα πρότεινα στον κ. πρωθυπουργό με όλο το σεβασμό που έχω και για το πρόσωπο του και για το αξίωμα του, να στείλει σε «εφεδρεία» το σύνολο της κυβέρνησης του, η οποία αποδείχτηκε ανίκανη να εφαρμόσει τα νομοσχέδια που ψήφισε το Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Δεν εξήγγειλαν, ότι το ΑΣΕΠ θα αξιολογήσει εκ νέου όλους τους δημοσίους υπαλλήλους; Για την αξιολόγηση του πολιτικού μας συστήματος δεν χρειαζόμαστε κανένα ΑΣΕΠ. Ζυγίστηκε, μετρήθηκε και βρέθηκε ελιποβαρές σε μέτρα και σταθμά, εδώ και 37 χρόνια.
Θα μπορούσε βέβαια ο κ. Παπανδρέου να κάνει και κάτι άλλο… Να ζητήσει από τους «φίλα προσκείμενους» στο ΠΑΣΟΚ δημοσίους υπαλλήλους, αν θέλουν εθελοντικά (για το καλό της πατρίδας και του κόμματος), να μπουν στην «εργασιακή εφεδρεία»…
Εμείς οι υπόλοιποι που ουδέποτε πιστέψαμε στο όραμα του ακραία νεοφιλελεύθερου σοσιαλισμού του κ. Παπανδρέου, δεν έχουμε κανένα λόγο να χαρίσουμε τη ζωή μας για το καλό μιας πατρίδας, όπως την ονειρεύονται οι διεθνείς τοκογλύφοι και οι εγχώριοι νεροκουβαλητές τους…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Η ομιλία και η συνέντευξη τύπου του Γιώργου Παπανδρέου στη ΔΕΘ, απέδειξε πρωτίστως ότι ο πρωθυπουργός έχει χάσει την ψυχραιμία του, χαρακτηριστικό ηγετών που αντιλαμβάνονται ότι το τέλος τους πλησιάζει και δεν μπορούν να κάνουν τίποτα για ν’ αλλάξουν το ρου της ιστορίας.
Χάζευα χτες στο διαδίκτυο το πώς αντιμετώπισαν οι Έλληνες και ιδιαίτερα η νέα γενιά τις διάφορες «θανατηφόρες» ατάκες του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ και ειλικρινά άρχισα να βλέπω με συμπάθεια τον κ. Παπανδρέου, αφού δεν έχω ξαναδεί πολίτες μιας χώρας να αντιμετωπίζουν με τέτοια χλεύη και περιφρόνηση τον πρωθυπουργό τους.
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Γιώργος Παπανδρέου είναι μανιώδης χρήστης του διαδικτύου. Αν κάνει μια απλή περιήγηση θα καταλάβει, ότι η εικόνα που προσπαθούν να του περάσουν οι επικοινωνιολόγοι του, δηλαδή ότι η κοινωνία αφουγκράζεται την «προσπάθεια» του να «σώσει» την πατρίδα, σίγουρα είναι στρεβλή και εκτός πραγματικότητας. Συνακόλουθα και όσα λέει, ακούγονται στ’ αυτιά των Ελλήνων εκτός πραγματικότητας, για να μην πούμε έως και γραφικά.
Μερικά από τα «ωραία» που εκστόμισε ο Παπανδρέου, για τα οποία μας δήλωσε ότι νοιώθει υπερήφανος είναι ότι «καταφέραμε να πάρουμε το μεγαλύτερο δάνειο στον κόσμο», πως «εκείνος την κυβέρνηση του την χαίρεται!!!», ότι «καταφέρνουν και παίρνουν και αποφάσεις», ενώ διερωτήθηκε δημοσίως «αν το πρόβλημα της Ελλάδας θα λυθεί αν φύγει αυτή η κυβέρνηση»; Προφανώς αυτοσαρκαζόμενος διερωτήθηκε «γιατί εκείνος ζει στον κόσμο το δικό του», δήλωσε ότι «παραμένει Σοσιαλιστής», ενώ μας πληροφόρησε ότι «είμαστε μέσα στις 30 πλουσιότερες χώρες του πλανήτη!!!».
Βέβαια την μεγαλύτερη ατάκα την «έριξε» το Σάββατο στην ομιλία του, όπου εκστόμισε το εξής «αμίμη
το», πιο μνημειώδες κατά την άποψη μου και από το «λεφτά υπάρχουν». Δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου πως «θα προσπαθήσουμε σε κάθε οικογένεια να υπάρχει τουλάχιστον ένας εργαζόμενος!!!
Παρακαλώ οι έχοντες 2 εργαζόμενους οικογένειες…. να δώσουν τον έναν, για να σωθεί η «πατρίδα». Λέτε να βγει στην ανεργία ο αδερφός του ο Νίκος ή θα καθαρίσει ο Εμίρης και ο Κακομοίρης, όπως πολύ εύστοχα έγραψε το περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ»;
Εγώ πάντως νοιώθω την ανάγκη να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πρωθυπουργό μας, επειδή μας μείωσε στο μισό τα εισοδήματα μας κι επειδή δήλωσε ότι θα αγωνιστεί με κάθε τρόπο να βγούμε στην ανεργία. Ίσως έτσι θα κατανοήσουμε επιτέλους ότι σαν λαός έχουμε τον πρωθυπουργό που μας αξίζει…
Στο δια ταύτα όπως η παρουσία του Καραμανλή στην ΔΕΘ το 2008 αποτέλεσε το «κύκνειο άσμα» της διακυβέρνησης του, έτσι και η ΔΕΘ του 2011 αποτελεί το «κύκνειο άσμα» της διακυβέρνησης Παπανδρέου.
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Είναι δυνατόν ένας πολιτικός του μορφωτικού και διανοητικού επιπέδου του Ανδρέα Λοβέρδου, να εκστόμισε τέτοια μπαρούφα, δηλαδή ότι «ένα εκατομμύριο δημοσίων υπαλλήλων ταλαιπωρούν 10 εκατομμύρια πολίτες» και να πίστευε σ’ αυτό που έλεγε; Ασφαλώς και ΟΧΙ…
Γνωρίζουμε όλοι ότι ο Ανδρέας Λοβέρδος, ποτέ δεν υπήρξε πολιτικός φίλος και σύμμαχος του Γιώργου Παπανδρέου. Επιφανειακά η συγκεκριμένη δήλωση, στηρίζει την «Παπανδρεϊκή λογική», δηλαδή την είσπραξη εσόδων από τους δημοσίους υπαλλήλους (απ’ όπου και μπορούν) και καμία επέμβαση στο μεγάλο κεφάλαιο, η εισφοροδιαφυγή του οποίου, δημιουργεί μεγαλύτερης αξίας και έντασης πρόβλημα στην ελληνική οικονομία. Ουσιαστικά όμως η συγκεκριμένη δήλωση βοηθάει στην επίσπευση των πολιτικών εξελίξεων…
Προσωπικά πιστεύω ότι τόσο ο Ανδρέας Λοβέρδος, όσο και ο Βαγγέλης Βενιζέλος, προσπαθούν με τέτοιου είδους εμπρηστικές δηλώσεις και πράξεις αντίστοιχα, να δημιουργήσουν ψυχολογικές συνθήκες οικονομικής ασφυξίας για τα μέσα και
χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, ώστε να δημιουργηθεί μια ώρα αρχύτερα, η αναμενόμενη κοινωνική αντίδραση και να οδηγηθεί η χώρα σε εκλογές.
Θέλει το ηγετικό δίδυμο, που στέκεται εδώ και χρόνια – ακόμα και σήμερα – απέναντι στην ομάδα Παπανδρέου, η ευθύνη, συνακόλουθα και το πολιτικό κόστος για την εφαρμογή του Μνημονίου, να μετακυληστεί στη ΝΔ, για να βγουν οι ίδιοι – μια ώρα αρχύτερα – από το κάδρο της κοινωνικής οργής, εναντίον των πολιτικών που κατάφεραν μέσα σ’ ενάμιση χρόνο να εξαθλιώσουν οικονομικά την συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων…
Το βλέμμα των Βενιζέλου-Λοβέρδου σίγουρα κοιτάζει στην μεταΠαπανδρέου εποχή. Έχουν αντιληφθεί – ορθά - οι δύο πανέξυπνοι πολιτικοί, ότι όσο μεγαλύτερο χρονικό διάστημα - σ’ αυτή την συγκυρία - κάθεται το ΠΑΣΟΚ, στην εξουσία, τόσο μεγαλύτερο θα είναι το διάστημα επανάκ
αμψης του στο μέλλον…
Επί της ουσίας η δήλωση Λοβέρδου, αποτελεί μνημείο ΩΜΗΣ διχαστικής τακτικής. Κι ενώ προσπαθεί να δημιουργήσει εμφυλιοπολεμικές συνθήκες και διάρρηξη του κοινωνικού μετώπου που για πρώτη φορά στα χρόνια της μεταπολίτευσης πάει να δημιουργηθεί, στην ουσία το ενισχύει!!!
Η ωμότητα της δήλωσης, περισσότερο δημιουργεί συμπάθεια για τους δημοσίους υπαλλήλους, από τις υπόλοιπες κοινωνικές ομάδες, παρά αντιπάθεια… Άλλωστε είναι ολοφάνερο πλέον, ότι σχεδόν όλοι οι επαγγελματικοί κλάδοι έχουν μπει στο στόχαστρο της κυβέρνησης. Πλην του Λάτση και μερικών άλλων σαν αυτόν….
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Άρχισε πάλι το «παραμυθάκι» με την 6η δόση που «κινδυνεύει» και την επαπειλούμενη χρεοκοπία… Οι επαναλαμβανόμενες πριν από κάθε δόση επικοινωνιακές χαζομαρίτσες της κυβέρνησης και της τρόικας, που έχουν σαν σκοπό την κατατρομοκράτηση του λαού και την αποδοχή χωρίς μεγάλες αντιδράσεις των επερχόμενων νέων σκληρών μέτρων, βρίσκουν ακροατήριο μόνο σε «πρόθυμους κομματικοδίαιτους» και σε «ιθαγενείς της μπανανίας». Όλοι το γνωρίζουν και απ’ αυτό το μετερίζι το γράφαμε από την πρώτη στιγμή της υπογραφής του μνημονίου, ότι τα «σωτήρια λεφτά» του μηχανισμού στήριξης, εξοφλούν τα χρέη μας προς το εξωτερικό.
Δίνουμε δηλαδή λεφ
τά για να εξοφλούμε τις ομολογίες και τις αντικαθιστούμε με τους τοκογλυφικούς όρους του μνημονίου…
Μέχρι να αντικατασταθούν λοιπόν όλα τα χρέη και να τακτοποιηθούν οι τοκογλύφοι, μην έχετε κανένα άγχος για το εάν θα πάρουμε την επόμενη δόση. Άλλωστε στην πραγματική οικονομία δεν πέφτει Ευρώ.
Όσο για το επιχείρημα για το «πως θα πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις», μην έχετε καμιά αμφιβολία ότι τα λεφτά θα βγουν από τις δικές σας τσέπες… Από την αύξηση του ΦΠΑ, τις έκτακτες εισφορές, στον διπλασιασμό της τιμής της βενζίνης κλπ κλπ
Κι επειδή κάτι θα πρέπει να κάνουν και για την αγανάκτηση σας, το πολύ πολύ να σας «παραμυθιάσουν» ότι για όλα φταίνε η δημόσιοι υπάλληλοι, ν’ αρχίσετε ξανά να τους αναθεματίζετε και με όπλο «το διαίρει και βασίλευε» η πολιτική και επιχειρηματική «ελίτ» να θησαυρίζει σε β
άρος όλων μας…
Επειδή όμως οι αριθμοί λένε την αλήθεια, σύμφωνα με όλα τα στοιχεία, τα επόμενα τρία χρόνια τα χρήματα που θα χρειαστούν για τόκους είναι γύρω στα 95 δις ευρώ, ενώ για μισθούς και συντάξεις θα χρειαστούν 60 δις…
Οπότε, το συμπέρασμα που προκύπτει πως για την κυβέρνηση Παπανδρέου, η απληστία μια χούφτας κερδοσκόπων, έχει μεγαλύτερη αξία από την επιβίωση 10 εκατ. Ελλήνων.
Ο φόβος όλων αυτών είναι ΜΟΝΟ ένας… Μήπως βρεθούν προ γενικευμένων κοινωνικών αντιδράσεων, τις οποίες αυτή τη φορά δεν θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν, γεγονός που μπορεί να ματαιώσει τα περαιτέρω κερδοσκοπικά σχέδια τους.
της Μαρίας Ψαρρού
Σε μια μακρινή χώρα που την έλεγαν Μιζεριστάν κατοικούσαν πολλά μικρά ανθρωπάκια με σκυμμένο κεφάλι και θλιμμένο πρόσωπο. Ο βασιλιάς τους που ζούσε με τη μονάκριβη κόρη του σ’ ένα τρανό παλάτι με μια απέραντη αυλή, παρέα με νάνους, μαριονέτες που τσακώνονταν συνέχεια για την καλύτερη θέση στο ράφι, κάτι παράξενα πλασματάκια με τεράστιες γλώσσες που έκαναν ακροβατικά για να διασκεδάζουν το βασιλιά τους και μια ξύλινη κούκλα με μια πελώρια μύτη.
Κάθε μέρα στο Μιζεριστάν ήταν τόσο ίδια με την προηγούμενη που οι κάτοικοι της χώρας δεν ξεχώριζαν τη μέρα από τη νύχτα, το χειμώνα από το καλοκαίρι. Σκυμμένα κεφάλια και θλιμμένα πρόσωπα σε όλη τη χώρα, τσακωμοί και ακροβατικά στην απέραντη αυλή του βασιλιά ξανά και ξανά.
Ώσπου μια μέρα, ένα από τα πλασματάκια με τις τεράστιες γλώσσες, εκείνο που συνήθιζε να κάνει τα πιο περίτεχνα ακροβατικά για να διασκεδάσει το βασιλιά, με με μια αλλόκοτη κωλοτούμπα βρίσκεται μπροστά του και του λέει:
- Καλημέρα πολυχρονεμένε μου αφέντη!
- Καλημέρα Αιθελόντη, απαντά ο βασιλιάς.
- Άρχοντα μου, στην άλλη άκρη του βασιλείου σου, είπανε πως είδαν κάποιον από τους υπηκόους σου να χαμογελά και να σηκώνει ψηλά το κεφάλι του. Λένε μάλιστα πως αντίκρισε ακόμη τον ήλιο και τον ουρανό!
Όλη η αυλή σάστισε και ο βασιλιάς έβγαλε μια φωνή που ακούστηκε στα πέρατα της χώρας:
- Ψάξτε σε κάθε γωνιά της χώρας μου και βρείτε αυτόν που παράκουσε το λόγο μου! Όποιος τον βρει και τον οδηγήσει στο παλάτι μου θα πάρει το μισό βασίλειό μου!
Οι νάνοι, οι μαριονέτες, τα πλασματάκια με τις τεράστιες γλώσσες και η ξύλινη κούκλα με την πελώρια μύτη βάλθηκαν να τρέχουν πανικόβλητα για να ικανοποιήσουν την επιθυμία του βασιλιά τους. Σκορπίστηκαν και όργωσαν το Μιζεριστάν από άκρη σε άκρη, προσπαθώντας να βρουν αυτόν που παράκουσε την εντολή του βασιλιά και ατίμωσε τη χώρα.
Οι μαριονέτες περπατούσαν πολύ αργά, όχι μόνο γιατί τα χέρια και τα πόδια τους ήταν δεμένα με σχοινιά, αλλά και γιατί τσακώνονταν και πάλι μεταξύ τους για την καλύτερη διαδρομή όπως έκαναν προηγούμενα για την καλύτερη θέση στο ράφι.
Οι νάνοι, όσο κι αν προσπαθούσαν, δεν μπορούσαν να φτάσουν τα ψηλά δέντρα για να ψάξουν τα κλαδιά τους, ούτε να δουν αν κρυβόταν κανείς πίσω από τα πανύψηλα τείχη του Μιζεριστάν.
Τα πλασματάκια με την τεράστια γλώσσα λαχάνιασαν τόσο από το πολύ περπάτημα που η γλώσσα τους βγήκε ακόμη πιο έξω. Έγινε μάλιστα τόσο μεγάλη που με κόπο πια μπορούσαν να τη σηκώνουν.
Τότε η ξύλινη κούκλα με την πελώρια μύτη σκέφτηκε:
Κανείς από τους άλλους αυλικούς δεν κατάφερε να βρει τον υπήκοο που γελά και κοιτά τον ουρανό και τον ήλιο. Η μόνη ελπίδα του βασιλιά είμαι εγώ! Αλλά πώς θα τον αναγνωρίσω; Στο Μιζεριστάν δεν έχω δει ποτέ κανέναν που να μην έχει σκυμμένο κεφάλι και θλιμμένο πρόσωπο!
Μετά από λίγη ώρα το αποφάσισε: θα πήγαινε στο βασιλιά να του πει ότι τον βρήκε και τον τρύπησε με την πελώρια μύτη του και για να μην τον κουβαλάει από την άλλη άκρη του Μιζεριστάν τον άφησε εκεί, μπρούμυτα στο χώμα.
Η τιμωρία αυτή θα ικανοποιήσει το βασιλιά, σκέφτηκε και θα τον κάνει να μου δώσει αν όχι το μισό από το βασίλειό του, τουλάχιστον το ένα τέταρτο.
Έτσι, λοιπόν, χαρούμενη πήρε το δρόμο του γυρισμού και για να γίνει πιο εύκολα πιστευτή από το βασιλιά, γρατζούνισε τη μύτη της σε 12 σημεία.
Καθώς πλησίαζε στο παλάτι βλέπει ανάστατη την αυλή και το βασιλιά να κλαίει απαρηγόρητος σε μια γωνιά.
- Θρίαμβος, άρχοντά μου! Ο ανυπάκουος υπήκοός σου τιμωρήθηκε. Εγώ ο ίδιος με την πελώρια μύτη μου τον κατατρόπωσα και τον τιμώρησα όπως του έπρεπε! Μου αξίζουν συγχαρητήρια για το ηρωικό μου κατόρθωμα!
- Χάσου από τα μάτια μου, ψεύτρα! Είσαι η χειρότερη από όλους τους αυλικούς μου, άρχισε να φωνάζει ο βασιλιάς.
- Μα εγώ εκτέλεσα την εντολή σου κατά γράμμα, πολυχρονεμένε μου αφέντη! Και να η απόδειξη: η χτυπημένη σε 12 σημεία μύτη μου!
- Πάρτε την από μπροστά μου και κλείστε τη στη φυλακή! Η κούκλα αυτή λέει ψέματα. Ο ανυπάκουος υπήκοός μου σήκωσε τόσο ψηλά το κεφάλι του που αντίκρισε τη μονάκριβη θυγατέρα μου! Εκείνη που ποτέ της δεν είχε δει κανέναν να χαμογελά, τον ερωτεύτηκε αμέσως και τον ακολούθησε. Κανένας σας δεν έκανε το παραμικρό για να την εμποδίσει, γιατί όλοι σας νοιαστήκατε μόνο για το βασίλειό μου που εκείνη χωρίς δεύτερη σκέψη εγκατέλειψε!
- Κι εγώ ο ίδιος το αρνούμαι εδώ και τώρα, φώναξε ο βασιλιάς, φτάνει να ξαναδώ τη μονάκριβη θυγατέρα μου!
Οι δυο νέοι που άκουσαν τη σπαρακτική φωνή του συγκινήθηκαν και έτρεξαν κοντά του, του χαμογέλασαν και τον αγκάλιασαν.
Καμιά μέρα πια στη χώρα αυτή δεν ήταν ίδια με τις προηγούμενες και όλα τα ανθρωπάκια χαμογελούσαν πια ελεύθερα και κοιτούσαν ψηλά.
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Πέρασε το καλοκαιράκι, μπήκε το Φθινόπωρο, το οποίο αναμένεται να είναι το πιο μαύρο των τελευταίων ετών, πλησιάζουν και τα Χριστούγεννα, τα οποία απ’ ότι φαίνεται δεν πρόκειται να τα γιορτάσουμε φέτος στην Ελλάδα… Η γέννηση του Χριστού μάλλον θα ματαιωθεί… Ο Ιωσήφ πρέπει να πληρώσει το ΦΠΑ του Βενιζέλου, η φάτνη πρέπει να τακτοποιηθεί ως αυθαίρετη, η Παναγία δεν παίρνει επίδομα τοκετού, οι άγγελοι δεν πετάνε λόγω απεργίας των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας και οι 3 μάγοι φοβούνται ότι θα απελαθούν ως λαθρομετανάστες…
Αλλά μη νομίζετε ότι φέτος θ’ αλλάξουμε χρονιά στην δύσμοιρη Ψωροκώσταινα… Ο Άγιος Βασίλης δεν πρόκειται να περάσει από την χώρα μας, λόγω υψηλού κόστους από την αύξηση των καυσίμων… Οι τσόχες δεν θα στηθούν λόγω της αύξησης της φορολογίας στα τυχερά παιχνίδια, βασιλόπιττα δεν θα κόψουμε αφού το φλουρί είναι σε σκληρό νόμισμα (ευρώ) και στοιχίζει ακριβά, ενώ τα Φώτα δεν θ’ ανάψουν λόγω αύξησης στα τιμολόγια της ΔΕΗ… Η μόνη γιορτή που θα γιορτάσουμε φέτος είναι εκείνη του Αη Γιαννιού, αφού σπίτι χωρίς Γιάννη προκοπή δεν κάνει, ενώ συμπίπτει με την ονομαστική εορτή του πρωθυπουργού Εσωτερικού, Παροικιάς και Νάουσας της Πάρου κ. Ραγκούση…
Μην αγχώνεστε όμ
ως φίλοι μου… Δεν τρέχει και τίποτα, που δεν πρόκειται να γιορτάσουμε φέτος τα Χριστούγεννα… Τόσα χρόνια που τα γιορτάζαμε, είδαμε μήπως χαΐρι και προκοπή; Τα μεγάλα φαγοπότια συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό… Ο χοντρόπετσος κυρ Θόδωρος, είπε την μεγάλη αλήθεια… ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΜΕ… Αυτός ο Τσουκάτος, ο Μαντέλης και οι υπόλοιποι οραματιστές του νεοφιλελεύθερου σοσιαλισμού… Μόνο που άλλοι φάγαμε χλαπάτσες και άλλοι έφαγαν το καταπέτασμα… Αυτό που δεν πρόκειται ν’ αντέξω με τίποτα φίλοι μου, είναι να δω ξανά στην «κεντροδεξιά πολυκατοικία» τη Ντόρα, τη θυγατέρας της Μαρίκας και του επίτιμου… Αυτή που προσπαθεί να μας πείσει ότι μπορεί να κάνει αναστύλωση με πανάρχαια υλικά… Και πώς να μας πείσει αφού δεν έχει καταφέρει να πείσει, ούτε τον ίδιο της τον αδερφό, τον Κυριάκο της Μαρίκας και του επίτιμου … Θα μου πείτε άλλο Μπακογιάννη και άλλο Μητσ
οτάκης… Αυτή η οικογένεια έχει την αποστασία στο αίμα της… Όπου να ‘ναι βλέπω τον επίτιμο να προσχωρεί στο ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ…
Αμ κι αυτοί οι Ρηγιλλάριοι που έγιναν Συγγρουλλάριοι… ΠΟΛΑΝ πήγαν να την κάνουν την πρώην Νέα Δημοκρατία, αλλά δεν τους βγήκε και πρέπει τώρα να σηκώσουν το σταυρό του μαρτυρίου να κυβερνήσουν παρέα με τον Καρατζαφέρη…
Στον ΣΥΡΙΖΑ πάλι, με το που έγινε το ΠΑΣΟΚ κυβέρνηση οι συνιστώσες ζαλίστηκαν και άρχισαν να αλληλοΡΑΠίζονται… Ούτε αυτοί δεν γνωρίζουν πόσες είναι οι συνιστώσες… Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και το ΚΚΕ, ειδάλλως το 1917 και το 1918 προοιωνίζονται μαύρα κι άραχλα…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Μετά το πέρας της θερινής ραστώνης και του πάνδηλου αιτήματος όλων των εμπλεκομένων και μη κλάδων για ανακωχή, για να στηριχτεί η «βιομηχανία» της χώρας μας, που δεν είναι άλλη από τον τουρισμό, κυβέρνηση και «τρόικα» έχουν αποφασίσει να φέρουν στην κορυφή της ατζέντας, το θέμα της ενέργειας, το οποίο απ’ ότι φαίνεται ότι αποτελεί και το μεγαλύτερο στοίχημα της κυβέρνησης Παπανδρέου, αφού θα κληθεί να «διαχειριστεί» μια σειρά από αντικρουόμενα συμφέροντα που θα πρέπει να εξυπηρετήσει..
Σ αυτό το πλαίσιο ένα από τα σενάρια που έχουν δει το φως της δημοσιότητας μιλούν για πώληση υδροηλεκτρικών και λιγνιτικών μονάδων παραγωγής ρεύματος της ΔΕΗ (καινούργιων κατά προτίμηση).
Ενδεικτικό για το ποιος είναι ο στόχος της Κομισιόν σε ότι αφορά τη ΔΕΗ και την Ενέργεια, είναι ότι υιοθετεί πλήρως τις απαιτήσεις των πολυεθνικών και εγχώριων ιδιωτικών κολοσσών που δραστηριοποιούνται στην ενέργεια και απαιτούν, εκτός από την ιδιωτικοποίηση των μονάδων, να τους πουλήσει η ΔΕΗ «εικονική ισχύ», (εμπόριο με μεταπώληση ρεύματος της ΔΕΗ) δηλαδή να αγοράζουν ρεύμα (από λιγνιτικές και υδροηλεκτρικές μονάδες της ΔΕΗ) σε τιμή κόστους και να το πουλάνε με κέρδος!!! Για να έχουν όμως αρκετά κέρδη οι αεριτζήδες, βιομήχανοι της Ενέργειας, η κυβέρνηση κα
ι η Τρόικα θα προτείνουν νέες αυξήσεις του ρεύματος, κυρίως στα οικιακά τιμολόγια !!!
Και όλα αυτά στο όνομα της απελευθέρωσης της ενέργειας που όπως έλεγαν οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού, «ο ανταγωνισμός που θα δημιουργήσει θα ρίξει τις τιμές, θα ενισχύσει την ασφάλεια του ενεργειακού ανεφοδιασμού και θα συμβάλλει στο να υπάρχει καλύτερη ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών».
Για να δούμε όμως τι πρόσφερε ο ανταγωνισμός και η απελευθέρωση ενέργειας που στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1999 με τη θέσπιση του νόμου 2773/1999 ο οποίος ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και προέβλεπε την κατασκευή μονάδων παραγωγής ρεύματος από ιδιώτες με επιδότηση πάνω από 40% της επένδυσης (κάτι που δεν ισχύει για τη ΔΕΗ), την παροχή των δικτύων υψηλής τάσης της ΔΕΗ στους ιδιώτες για τη μεταφορά της παραγόμενης ισχύος, την απαγόρευση στη ΔΕΗ να κατασκευάσει καινούργιες μονάδες! Τον ίδιο χρόνο τους δίνεται σκανδαλωδώς το 49% της μετοχοποιημένης πλέον ΔΕΗ (για 600 δις δραχμές όταν τα περιουσιακά της στοιχεία εκτιμιόνταν στα 15 τρις δραχμές) και παίρνοντας επιπλέον δώρο, τα αποθεματικά του ασφαλιστικού των εργαζομένων της ΔΕΗ (γύρω στα 4,5 τρις δραχμές) που ήταν ενσωματωμένα στην περιουσία της ΔΕΗ. Έκτοτε έγιναν άλλοι δυο νόμοι για την απελευθέρωση (το 2003 και το 2005) και αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και ενσωματώσεις οδηγιών της ΕΕ που ευνοούσαν προκλητικά το κεφάλαιο σε βάρος της Δημόσιας Επιχείρησης που πλήρωνε, ελέω κυβέρνησης και ΕΕ, με χρήματα του Ελληνικού λαού τα κέρδη των Ελλήνων βιομηχάνων που πλέον είχαν κάνει τραστ με ξένους ενεργειακούς κολοσσούς. Παρόλ’ αυτά και παρότι οι επίδοξοι επενδυτές στην ενέργεια ζήτησαν και πήραν άδειες ισχύος 6.000 MW τελικά μονάδες έκαναν μόνο οι ΕΛΠΕ, ΗΡΩΝ και Αλουμίνιον της Ελλάδας συνολικής ισχύος 800 MW με καύσιμο φυσικό αέριο και η προσφορά τους στην Εθνική Οικονομία ήταν να φεσώσουν τη ΔΕΗ με 100 εκ. Ευρ
ώ ετησίως! Αυτό έγινε με το κόλπο της Οριακής Τιμής Συστήματος (ΟΤΣ) που σημαίνει ότι όταν υπάρχει ανάγκη για ρεύμα μπορούν να δίνουν στο σύστημα ακόμα και μονάδες που παράγουν πανάκριβα και τη διαφορά να την πληρώνει η ΔΕΗ. Με βάση αυτή τη ρύθμιση τα ΕΛΠΕ στα οποία μεγαλομέτοχος είναι ο Λάτσης και κατασκεύασαν μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 400 MW στη Θεσσαλονίκη με την Ιταλική EDISON έδινε τα προηγούμενα χρόνια στη ΔΕΗ το ρεύμα με 100 ευρώ ανά MW/h και προμηθευόταν ρεύμα από τη ΔΕΗ για τα διυλιστήρια που είναι ενεργοβόρα με 43 ευρώ ανά MW/h! Το ίδιο έκανε και ο Μυτιληναίος ο οποίος πήρε άδεια 300 MW αυτοπαραγωγού και έκανε μονάδα για να ηλεκτροδοτήσει το εργοστάσιό του Αλουμίνιο της Ελλάδας (ΑτΕ) αλλά τελικά την άλλαξε σε συμπαραγωγού για να δίνει και αυτός στη ΔΕΗ με 100 ευρώ και να αγοράζει για τις ανάγκες της ΑτΕ με 43 ευρώ. Έτσι δεν έπαιρναν μόνο τζάμπα το ρεύμα από τη ΔΕΗ αλλά έβαζαν και στην Τσέπη τους 100 εκ. Ευρώ το χρόνο, λεφτά που πλήρωσε ο ελληνικός λαός μέσα από τα ακριβά τιμολόγια!
Αξίζει όμως να δούμε τι έγινε με τις φθηνές τιμές που θα έφερνε η απελευθέρωση και ο ανταγωνισμός: Από το 2001 έως το 2009 τα οικιακά τιμολόγια αυξήθηκαν γύρω στο 50%! Μέσα σε 23 μήνες αυξήθηκαν κατά 23,4%! Και όλα αυτά γιατί πιέζουν οι ιδιώτες να ανεβούν οι τιμές ώστε να μπορούν να επενδύσουν με εξασφαλισμένα κέρδη. Ο δρόμος για την νέα αναδιάρθρωση των τιμολογίων άνοιξε περαιτέρω, με το «μνημόνιο» να απαιτεί διπλασιασμό των τιμών, για να κυλήσει «ομαλά» η απελευθέρωση της αγοράς! Σε ενάμιση μήνα, η ΡΑΕ καταθέτει εισήγηση για αυξήσεις 30-40% στο οικιακό τιμολόγιο από το Σεπτέμβρη. Οι αγρότες θα κληθούν να πληρώσουν κι αυτοί αύξηση 60%. Στην 3ετία 2010-2012, προβλέπονται κι άλλες αυξήσεις στο οικιακό τιμολόγιο: για κατανάλωση έως 800 KWh κατά 110%, από 801-1.600 KWh κατά 27%, από 1.601-2.000 KWh κατά 14,5%.
του Αριστοτέλη Βασιλάκη «Θα τα γκρεμίσω όλα…» φέρεται να είπε σε εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ ο πρωθυπουργός κ. Γιώργος Παπανδρέου, υπονοώντας ότι θ’ αλλάξει από τα θεμέλια του όλο το πολιτικό σύστημα.
Ως πρώτη ανάγνωση δεν ακούγεται άσχημο αυτό που δήλωσε ο κ. Παπανδρέου. Βέβαια για τις δυνατότητες και την αποτελεσματικότητα του σαν πρωθυπουργός, διατηρούμε σοβαρές αμφιβολίες, αφού αυτό που έχει καταφέρει μέχρι σήμερα να «γκρεμίσει», είναι τα φτωχά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, αλλά για την οικονομία της σκέψης, ας δεχτούμε τουλάχιστον τις καλές προθέσεις…
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ στα σχέδια του κ. Παπανδρέου είναι η προώθηση συνταγματικών αλλαγών στο πολιτικό σύστημα, με σκοπό να εμπεδώσουν οι πολίτες κλίμα σεβασμού απέναντι στους δημοκρατικούς θεσμούς. Το «εργαλείο» που επέλεξε για χρήση ο πρωθυπουργός είναι τα δημοψηφίσματα, ένας ουσιαστικά, άγνωστος μέχρι τώρα, θεσμός για την ελληνική κοινωνία.
Υποθέτω ότι ο πρωθυπουργός θα συμφωνεί με τον συλλογισμό, ότι τον σεβασμό προς τους θεσμούς θα πρέπει πρώτοι απ’ όλους να τον δείχνουν οι ίδιοι οι κυβερνώντες, ώστε να παραδειγματίζεται η κοινωνία… Τα ατιμώρητα παραδείγματα διαφθοράς και διαπλοκής στο πολιτικό σύστημα, είναι άπειρα και δεν χρειάζεται να τα ανακυκλώνουμε…
Τα δημοψηφίσματα όντως είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τους δημοκρατικούς θεσμούς, φτάνει να μην γίνονται «εργαλείο» στα χέρια του πολιτικού κατεστημένου… Θα είναι καλό για παράδειγμα, ο χειρισμός σημαντικών εθνικών θεμάτων ν’ αποτελούν αντικείμενο δημοψηφίσματος… Αν θυμάμαι καλά ο κ. Παπανδρέου ήταν θιασώτης του «σχεδίου Ανάν», στην Κύπρο, ζήτημα που αν έμπαινε σε δημοψήφισμα στην Ελλάδα, θα είχε συντριπτικά αποτελέσματα εις βάρος της πολιτικής που εκπροσωπούσε ο σημερινός πρωθυπουργός…
Αν έχ
ει σκοπό να «γκρεμίσει» ο κ. Παπανδρέου, καλά θα κάνει να «γκρεμίσει» πρώτα τα «ρετιρέ» και την «ελίτ» της ελληνικής κοινωνίας… Δηλαδή του μεγαλοβαρόνους των ΜΜΕ, τους μεγαλοτραπεζίτες, τους διαπλεκόμενους πολιτικούς και τα συμπαραμαρτούντα τους, δηλαδή τον κομματικοδίαιτο συρφετό που μας στοιχίζει πανάκριβα…
Το «γκρέμισμα» πρέπει να έχει όνομα κι επώνυμο… Το πρόβλημα της φοροδιαφυγής, δεν δημιουργήθηκε από τους υπαλλήλους των εφοριών… Αλλά από τους πολύ μεγάλους επιχειρηματίες, οι οποίοι με όπλο την πολιτική και οικονομική δύναμη, εισφοροδιαφεύγουν επιτακτικά, έως και νταβατζηλίδικα…
Το «γκρέμισμα» θα πρέπει να ξεκινήσει από πάνω… Από τον ίδιο τον κ. Παπανδρέου… Το πρώτο που θα πρέπει να βάλει σε δημοψήφισμα ο κ. πρωθυπουργός, είναι το ίδιο το πολίτευμα… Είναι δυνατόν εδώ και 50 χρόνια να μας κυβερνούν 3 οικογένειες; Αν ο κ. Παπανδρέου ξεκινήσει από τον εαυτό του, τότε θα παραδεχτώ κι εγώ τις καλές του προθέσεις…
του Αριστοτέλη Βασιλάκη Τα χνάρια του Τόνι Μπλερ ακολουθεί ο Γιώργος Παπανδρέου διαρρηγνύοντας τις σχέσεις του με τα απόλυτα ελεγχόμενα από το ΠΑΣΟΚ συνδικάτα, τα οποία αποτέλεσαν τον βασικότερο στυλοβάτη της κυριαρχίας του «Κινήματος» τις δεκαετίες του 80’ και του 90’. Κάτι ανάλογο είχε πράξει και ο πρώην ηγέτης των Εργατικών στην Βρετανία Τόνι Μπλερ, όταν ανέλαβε την αρχηγία, αψηφώντας μάλιστα τη δύναμη της βασικής χρηματοδότησης του υπερχρεωμένου Εργατικού Κόμματος από τα βρετανικά συνδικάτα.
Το εγχειρίδιο του πετυχημένου ηγέτη λέει πως μόλις πάρει την εξουσία, τους πρώτους που διώχνει από δίπλα του, είναι εκείνους που τον στήριξαν, αλλά έχουν την δύναμη να του επιβάλλουν ζητήματα στο πως θα διοικήσει… Επί του προκειμένου, όσους μπορούν να του επιβάλλουν μια άτυπη συνδιοίκηση. Κάτι ανάλογο κάνει και ο Παπανδρέου με τα πράσινα συνδικάτα, τα οποία στην συντριπτική τους πλειοψηφία είναι «έξω φρενών» με τον πρωθυπουργό, επειδή με τις επιλογές του στην οικονομία, στην ουσία τα απαξιώνει, τα απονευρώνει και τους κόβει κάθε επαφή με τα κέντρα εξουσίας και τις αποφάσεις που παίρνονται…
Τα σκληρά μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση τη φέρνουν σε σύγκρουση με τους «πράσινους» συνδικαλιστές, οι οποίοι απορρίπτουν βασικές πολιτικές της επιλογές, όπως οι περικοπές στο Δημόσιο, οι ιδιωτικοποιήσεις και το άνοιγμα των «κλειστών» επαγγελμάτων.
Άνθρωποι που στην πλειοψηφία τους εντάχθηκαν στο ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80 εμπνευσμένοι από τις επαγγελίες του ιδρυτή του, με απασχόληση κατά κύριο λόγο στο Δημόσιο, δεν είδαν ποτέ με καλό μάτι τον «εκσυγχρονισμό», ενώ, όπως λένε οι ίδιοι, «έβαλαν πλάτη» για να έρθει και πάλι το κόμμα τους στην εξουσία και σήμερα το βλέπουν να ξεχνά τις αρχές του.
Εδώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία των πράσινων συνδικαλιστών είχαν στηρίξει σθενάρα τον Γιώργο Παπανδρέου στην κόντρα του με τον Βαγγέλη Βενιζέλο για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ, επιλογή για την οποία προφανέστατα έχουν μετανοιώσει…
Κι επειδή κάποιος εύστοχα θα πει, ότι το συνδικαλιστικό κίνημα έχει απαξιωθεί πλήρως στα μάτια της κοινωνίας, άρα ο Γιώργος «δικαίως» το απαξιώνει, έχοντας μάλιστα τη συναίνεση του ελληνικού λαού, έχω να πω ότι η συγκεκριμένη επιλογή του πρωθυπουργού δεν είναι διακατέχετ
αι από «ειλικρινείς προθέσεις» ή πρόκειται για πολιτική μαγκιά. Πρόκειται ασφαλώς για ουσιαστική πολιτική μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ και μετατόπισή του στη νεοφιλελεύθερη πτέρυγα.
Το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ επιθυμεί να «ολοκληρώσει το έργο της», χωρίς το βάρος των συνδικαλιστών και να ακολουθήσει την πολιτική της πλήρους ελεύθερης αγοράς, για όσο καιρό αντέξει. Μετά τη διάλυση του κοινωνικού κράτους, τώρα διαλύονται και τα ισχυρά συνδικάτα.
Κανείς δεν μπορεί να απαντήσει εάν αυτό είναι σωστό ή όχι και μάλιστα σε μια περίοδο όπου όλα αλλάζουν σαν τυφώνας. Ας περιμένουμε να δούμε όμως τι θα μαζέψει το σακούλι του ΠΑΣΟΚ σε ψήφους στις προσεχείς εκλογές και μετά θα κάνουμε ταμείο…