Σάββατο 14 Ιουλίου 2012

Νέο Κουρδικό κράτος ετοιμάζουν οι Αμερικάνοι

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Τα παιχνίδια της Τουρκίας στη Συρία σε συνδυασμό με τον υπερφιλόδοξο «νεοοθωμανισμό» του Αχμέτ Νταβούτογλου, έχουν οδηγήσει την Τουρκία του Ερντογάν σε διπλωματικό και στρατηγικό αδιέξοδο. Είναι τόσο αντιφατική και δυσεξήγητη η στάση των γειτόνων μας, οι οποίοι έχουν φτάσει σε σημείο, να «χαρίζουν» χωρίς να το θέλουν απλόχερα διπλωματικό μαξιλάρι στον στριμωγμένο στα σχοινιά Σύρο ηγέτη Μπασάρ Αλ-Άσαντ , ο οποίος σε συνέντευξη του «άλλαξε το τροπάριο» και πλέον εξαπολύει μύδρους κατά της Άγκυρας την οποία κατηγορεί ως υπεύθυνη για το αιματοκύλισμα στη χώρα του.
«Οι πολιτικές που έχουν υιοθετηθεί από τους Τούρκους αξιωματούχους είναι αυτές που οδήγησαν στον σκοτωμό και στο αιματοκύλισμα τους πολίτες της Συρίας» ανέφερε ο Άσαντ, υπονοώντας βέβαια πως η συνέχιση της αντίστασης των αντικαθεστωτικών καθίσταται εφικτή μόνο και μόνο λόγω της ενίσχυσής τους με εφόδια και εκπαίδευση από την ασφαλή τους βάση στη Τουρκία.
Είναι σαφές πως η Σύρος πρόεδρος, ενώ μέχρι στιγμής κατηγορούσε γενικά τη Δύση για τη στάση απέναντι στο δράμα που εκτυλίσσεται στη χώρα του, τα τελευταία γεγονότα τον έχουν βοηθήσει ν’ αλλάξει τη ρητορική του και να έχει βάλει στο στόχαστρό του την Άγκυρα.
Αυτό φυσικά είναι ενδεικτικό πως ο Μπασάρ Αλ Άσαντ δεν αισθάνεται μόνος του. Δεν είναι τυχαίο πως στην ίδια συνέντευξη ο Άσαντ έπλεξε το εγκώμιο του Ιράν, ενώ δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στη Ρωσία.
Είναι ολοφάνερο πως η Άγκυρα κάνει ότι κάνει στο μέτωπο της Συρίας επιδιώκοντας να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα τρίτων, τους οποίους έχει ανάγκη ως προστάτες… Αυτό αποδεικνύει την ανασφάλεια των γειτόνων, οι οποίοι παρά τις μεγαλεπήβολες διακηρύξεις του δόγματος Νταβούτογλου περί μιας φοβερής και τρομερής κεντρικής και όχι περιφερειακής δύναμης στην Ευρώπη, στα Βαλκάνια, στη Μεσόγειο, στο Εύξεινο Πόντο, στην Καύκασο, την Κεντρική Ασία, τη Μέση Ανατολή και τον Περσικό Κόλπο, εντούτοις γίνονται οικειοθελώς οι νεροκουβαλητές των συμφερόντων των ΗΠΑ και του Ισραήλ..
Η Τουρκία θέτει τις όποιες δυνατότητές της στην υπηρεσία των στρατηγικών προτεραιοτήτων άλλων μεγαλύτερων δυνάμεων, ξεχνώντας τον αυτόνομο ρόλο του δόγματος Νταβούτογλου…
Τι φοβάται πραγματικά η Τουρκία; Η επιρροή που ασκεί το ΡΚΚ στους Κούρδους της Συρίας προκαλεί σοβαρό προβληματισμό στην Άγκυρα, η οποία θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι με την καθοιονδήποτε τρόπο ανατροπή του Άσαντ, οι Κούρδοι της Συρίας θα ανακηρύξουν την αυτονομία τους, με αποτέλεσμα το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η ίδια με το ΡΚΚ στο τουρκοκρατούμενο Κουρδιστάν, να αποκτήσει εφιαλτικές διαστάσεις. Βλέπουν οι γείτονες ότι η Συρία στην μετά Άσαντ εποχή θα γίνει νέο Ιράκ, κάτι που σημαίνει ότι ενισχύεται σε σημαντικό βαθμό το όραμα των Κούρδων να δημιουργήσουν ανεξάρτητο κράτος… Σε μια τέτοια περίπτωση η Τουρκία νοιώθει ότι έρχεται η σειρά της και προσπαθεί να αποκομίσει όσο το δυνατόν περισσότερα οφέλη … Αν χάσει κάτι εξ Ανατολών, να τα κερδίσει προς Δυσμάς… Είτε εδαφικά, είτε οικονομικά, ειδικά τώρα που διαφαίνεται ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν τον πρώτο λόγο στα πετρέλαια της Ελλάδας και της Κύπρου…


Παραήταν καλό για να ήταν αληθινό


του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Η  γενική εντύπωση που κυριαρχεί παγκοσμίως για την Ελλάδα είναι πως πρόκειται για ένα διεφθαρμένο κράτος, το οποίο προκαλεί συνεχώς προβλήματα στην Ευρώπη. Επίσης κυριαρχεί η αίσθηση πως οι Έλληνες σαν λαός είναι τεμπέληδες, φοροφυγάδες και λαμόγια.
Προσωπικά δεν συμμερίζομαι με τίποτα την συγκεκριμένη προπαγάνδα, η οποία στο εσωτερικό της χώρας προωθείται με διαφορετική ρητορική… Ότι τάχα μου όλοι μας είμαστε συμμέτοχοι στο πάρτι της μεταπολίτευσης… Έχω γυρίσει όλη την Ευρώπη και ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ πουθενά δεν γνώρισα πιο εργατικούς και  πιο έξυπνους πολίτες από τους Έλληνες… Θεωρώ ότι όλοι περίπου στο ίδιο καζάνι βράζουμε… Διαφθορά υπάρχει παντού. Η μεγαλύτερη «κατοικοεδρεύει» στην γραφειοκρατία των Βρυξελλών…
Πάντα θ’ αποτελεί μυστήριο πως μια χώρα σαν την Ελλάδα, η οποία μπορεί να χαρακτηριστεί και ως «η Γη της Επαγγελίας», με τόσο έξυπνους πολίτες, βρέθηκε σε μία τόσο δύσκολη κατάσταση. Έχω διαβάσει εκατοντάδες άρθρα που λένε πως οι κυβερνήσεις μας  ήταν οι πλέον διεφθαρμένες. Προσωπικά πιστεύω πως οι πολίτες μιας χώρας είναι υπεύθυνοι για τις κυβερνήσεις που εκλέγουν. Από τη στιγμή που πάντα κάποιοι κερδίζουν από τη διαφθορά, αυτοί δεν είναι ΜΟΝΟ οι κυβερνήτες.. Έχω την αίσθηση ότι μάλλον οι Έλληνες, βολευτήκαμε με όσα συνέβαιναν.
Είναι αλήθεια ότι η οικονομική κατάσταση στην οποία βρισκόμασταν  πριν την κρίση ήταν μία φούσκα. Παραήταν καλό για να ήταν αληθινό. Το να περιμένεις να αποδώσει οικονομική ανάπτυξη με δανεικά, είναι σα να περιμένεις βαρυποινίτη να βγει από τη φυλακή και να γίνει καλόγερος… Το να ακούς τους πολιτικούς να λένε ότι θέλουν οικονομική ανάπτυξη είναι σαν να ακούς κορίτσια σε καλλιστεία ότι θέλουν παγκόσμια ειρήνη.
Η Ελλάδα δυστυχώς δεν είναι μία χώρα που η τιμιότητα αναγνωρίζεται. Δεν υπάρχει χειρότερο αίσθημα από την αδικία που αισθάνεται εκείνος που πληρώνει φόρους, να βλέπει εκείνους που φοροδιαφεύγουν, όχι μόνο να μην τιμωρούνται, αλλά και να επιβραβεύονται. Όσο τίμιος και να είσαι, κάποια στιγμή νοιώθεις ότι είσαι το κορόιδο της δεκαετίας…
Την Ελλάδα για πολλούς και διάφορους λόγους οι «μεγάλοι» την θέλουν Μπανανία… Γι’ αυτό και προέκυψε όλη αυτή η φούσκα της οικονομικής κρίσης… Στα χρόνια της Μεταπολίτευσης, οι Έλληνες έχουμε μασήσει αρκετό κουτόχορτο… Εντυπωσιαστήκαμε από πολλές φούσκες… Χρηματιστήριο, Ολυμπιακοί Αγώνες, μεγάλα έργα κλπ κλπ. Μέχρι σήμερα οι «φούσκες» περιείχαν ευδαιμονία… Τούτη εδώ, της οικονομικής κρίσης «περιέχει» φόβο και τρόμο…  Όλ’ αυτά εξυπηρετούν κάποια άλλα σχέδια… Την πραγματική αλήθεια θα την μάθουμε ως συνήθως, λίγο αργότερα, αν και την υποψιαζόμαστε…

Τρίτη 10 Ιουλίου 2012

ΠΡΟΚΑΛΕΙ Ο ΜYTΙΛΗΝΑΙΟΣ


Ο εθνικός προμηθευτής που έγινε σε μια νύχτα συμπαραγωγός, τώρα θέλει να αγοράσει ΤΣΑΜΠΑ μονάδες της ΔΕΗ

Σε αποκρατικοποίηση «σημαία» ανέδειξε στην ομιλία του στη Βουλή την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός, παρουσιάζοντας το κυβερνητικό πρόγραμμα και παρά τις πληροφορίες που ήθελαν  ειδικά για τη ΔΕΗ να υπάρχει διαφωνία μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων, έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην αποκρατικοποίηση της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας, η οποία όπως είπε «θα γίνει όχι αποσπασματικά αλλά στη βάση ενός συγκεκριμένου σχεδιασμού για την επιχείρηση και την αγορά ενέργειας».
Ποιοι θα είναι οι κερδισμένοι από την ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, με όποια μορφή κι αν γίνει αυτή; Σίγουρα οι διεθνείς αγοραστές, οι οποίοι θα καταφέρουν να αγοράσουν έναντι πινακίου φακής έναν ενεργειακό κολοσσό για τα δεδομένα των Βαλκανίων και βέβαια οι εγχώριοι «παίχτες» στην Ενέργεια, όπως ο κύριος «ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ 100 εκατ. ευρώ που χρωστάει στη ΔΕΗ, ούτε το χαράτσι», κ. Ευάγγελος Μυτιληναίος…
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος θεωρείται και όχι άδικα ο πρώτος εγχώριος «παίκτης» στον τομέα της ενέργειας και ένα από τα πιο περιζήτητα πρόσωπα της αγοράς… Δεν είναι λίγοι εκείνοι που τον έχουν χαρακτηρίσει ως τον «Κόκκαλη της Ενέργειας», θέλοντας να δώσουν έμφαση στο γεγονός, ότι ακολούθησε σχεδόν τα ίδια βήματα, μ’ αυτά που ακολούθησε ο Κόκκαλης στις Τηλεπικοινωνίες και τον Τζόγο… Μόνο που Ευάγγελος Μυτιληναίος ασχολείται μ’ ένα ακόμα περισσότερο «προσοδοφόρο σπορ»… Και αν ο Σωκράτης Κόκκαλης έγινε τεράστιος από τις προμήθειες στον ΟΤΕ και στον ΟΠΑΠ, με τις γνωστές λεόντειες συμβάσεις που υπέγραφε κατά καιρούς, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος έγινε τεράστιος ενεργειακός «παίκτης», από τις προμήθειες έργων στην ΔΕΗ…
Μάλιστα έχοντας κάνει συμμάχους δύο από τους μεγαλύτερους παίκτες της παγκόσμιας αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας, την ισπανική Endesa και τη γαλλική Alstom, σε συνδυασμό και με το γεγονός ότι σήμερα είναι ένας από τους μεγαλύτερους εργοδότες στην Ελλάδα (οι εταιρείες Αλουμίνιον της Ελλάδος, ΜΕΤΚΑ και ΕΛΒΟ μαζί με τη μητρική εταιρεία απασχολούν πάνω από 3.000 εργαζομένους), αυτό τον κατατάσσει στην κορυφή των βιομηχάνων στην Ελλάδα.
Αν ο Κόκκαλης ήταν για πολλά χρόνια ο εθνικός μας προμηθευτής στις τηλεπικοινωνίες και στον τζόγο, ο Μπόμπολας στα δημόσια έργα, ο Βαρδινογιάννης και ο Λάτσης σχεδόν στα πάντα, ο Μυτιληναίος κρατώντας μια πολύ πιο χαμηλών τόνων δημόσια εικόνα, έχει καταφέρει να είναι ο εθνικός μας «προμηθευτής» στην Ενέργεια… Ο Μυτιληναίος κατάφερε εδώ και 15 χρόνια περίπου να πάει όλα τα μεγάλα έργα της ΔΕΗ. Οι δουλειές ήταν μεγάλες και τα χρήματα πολλά. Σύμφωνα με όσα θυμούνται οι παλαιότεροι, ο Δημήτρης Κοπελούζος κέρδιζε περισσότερα έργα τη δεκαετία του 1990 με την Damco, ωστόσο ο Ευάγγελος Μυτιληναίος πήρε το αίμα του πίσω με τη ΜΕΤΚΑ στα 00’s.  Μία από τις μεγαλύτερες δουλειές που πήρε, που δημιούργησε μεγάλο πολιτικό ζήτημα ήταν η μονάδα της ΔΕΗ στο Λαύριο που έχει ως πρώτη ύλη το φυσικό αέριο και λειτούργησε λίγο πριν από το καλοκαίρι του 2006. Η συγκεκριμένη μονάδα που φτιάχτηκε από την ανάδοχο ΜΕΤΚΑ πέρασε από «σαράντα κύματα» με πλήθος δικαστικών ερευνών και ακροάσεων για τις τεχνικές της προδιαγραφές, αλλά και μεγάλες περιπέτειες στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.  Στα τέλη του 2005, μία ημέρα μετά την περιπετειώδη αποχώρησή του από τη ΔΕΗ, ο πρώην πρόεδρός της και πρώην υπουργός εθνικής οικονομίας κ. Ι. Παλαιοκρασσάς σε συνέντευξη Τύπου είχε αφήσει αιχμές για έργα που ανέθετε η ΔΕΗ επί χρόνια, ενώ είχε συγκρουστεί και με πολιτικά πρόσωπα της εποχής.
Ο κ. Παλαιοκρασσάς είχε παραπέμψει επτά υποθέσεις της ΔΕΗ στον εισαγγελέα, αλλά τελικά όλες οι υποθέσεις αυτές, που εξετάστηκαν από επτά διαφορετικούς εισαγγελείς, μπήκαν στο αρχείο ως αβάσιμες…
Ωστόσο η παρέμβαση αυτή του κ. Παλαιοκρασσά είχε σαφή πολεμική κατά της ΜΕΤΚΑ.

 Γιάννης Παλαιοκρασσάς: «Ιδού οι «νταβατζήδες», κύριε πρωθυπουργέ»

«Στημένοι είναι όλοι οι διαγωνισμοί που γίνονται στη ΔΕΗ! Και κατευθύνουν τα αποτελέσματα προς τον επιθυμητό ανάδοχο, αφού προηγουμένως έχουν αποκλεισθεί μεγάλοι οίκοι του εξωτερικού και οι προδιαγραφές αποκλείουν τους ανεπιθύμητους… Και φυσικά τα νήματα κινεί η διαπλοκή, που στον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας βασιλεύει… Και σήμερα και χθες…»
Αυτά είχε καταγγείλει ο εμπειρότατος πολιτικός και την ΙΔΙΑ ΜΕΡΑ πήγε σπίτι του… Σας θυμίζουν τίποτα όλ’ αυτά;
H ραγδαία επιχειρηματική άνοδος του κ. Μυτιληναίου βασίστηκε σε μια σειρά από περίεργες συμπτώσεις στις προμήθειες της ΔΕΗ, οι οποίες κατά σατανικό τρόπο του έδωσαν όλα τα μεγάλα έργα…
Ο  κ. Γιάννης Παλαιοκρασσάς, είχε καταγγείλει με υπόμνημα που κατέθεσε στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθήνας, ότι η ΔΕΗ είναι φωλιά της διαπλοκής εντάσσοντας μάλιστα και το υπουργείο Ανάπτυξης, κατηγορώντας το, ότι από το 1999 πρωταγωνιστούσε και κάλυπτε τις κομπίνες και τα σκάνδαλα. Και βέβαια ο χαμένος ο ελληνικός λαός και η χώρα με την πληρωμή παραπάνω δισεκατομμυρίων, απ’ όσο πραγματικά κόστιζε το έργο! Ο κ. Παλαιοκρασσάς αποκάλυπτε μάλιστα τον ρόλο των εφημερίδων και συγκεκριμένα του Συγκροτήματος Λαμπράκη, αλλά και του Μπόμπολα!

Το φαινόμενο της Διαπλοκής στην ΔΕΗ

Η ΔΕΗ είναι η μεγαλύτερη βιομηχανική επιχείρηση της χώρας, με κύκλο εργασιών το 2004 4,1 δισ. ευρώ και 27.500 εργαζόμενους. Το ετήσιο πρόγραμμα επενδύσεων είναι της τάξεως των 750 εκατ. ευρώ, ενώ των προμηθειών ξεπερνά τα 1.700 εκατ. ευρώ. Τεράστια μεγέθη, που φυσικά προσελκύουν το ενδιαφέρον των προμηθευτών μηχανολογικού εξοπλισμού, αλλά και των μεγάλων εργοληπτών.
Πράγματι, μέχρι το 2000 περίπου, σε κάθε διαγωνισμό μεγάλων έργων της ΔΕΗ σημειωνόταν προσέλευση 5-10 μεγάλων διεθνών οίκων αυτοτελώς ή σε κοινοπραξία, ανάλογα με το είδος του έργου, μεταξύ των οποίων και όλοι οι μεγάλοι κατασκευαστές όπως οι ABB, Alsthom, Siemens, General Electric, Westinghouse, Ansaldo, Fiatavio και η ρωσική LMZ.
Με τη μετατροπή της ΔΕΗ σε ανώνυμη εταιρεία και την ανάληψη της διοίκησης της ΔΕΗ από τον κ. Νέζη (Μάρτιος 2000), αλλάζει το σκηνικό. Σταδιακά παύουν να προσέρχονται στους διαγωνισμούς της ΔΕΗ οι μεγάλοι διεθνείς οίκοι απευθείας, ενώ περιορίζεται η συμμετοχή και των εργοληπτών του εσωτερικού σε 2-3 κατασκευαστικές εταιρείες, από τις οποίες μετά το στάδιο της τεχνικής αξιολόγησης παραμένουν 1-2, με κατά κανόνα τελικό ανάδοχο τη ΜΕΤΚΑ Α.Ε. ή κοινοπραξίες που την περιλαμβάνουν. Σημειώνεται ότι η ΜΕΤΚΑ εξαγοράστηκε από τον Όμιλο Μυτιληναίου το έτος 1999.
Η αρμόδια Διεύθυνση Κατασκευής Θερμοηλεκτρικών Έργων (ΔΜΚΘ) αποδίδει το φαινόμενο στις συγχωνεύσεις που μείωσαν τον αριθμό των παικτών στη διεθνή αγορά και στην άρνηση των ξένων εταιρειών να δέχονται πλέον τους «σκληρούς» Γενικούς Όρους των συμβάσεων της ΔΕΗ. Οι πληροφορίες μου όμως από τη διεθνή αγορά είναι ότι οι ξένες εταιρείες έπαψαν να συμμετέχουν από τότε που έγινε διάχυτη η φήμη ότι οι διαγωνισμοί «μεθοδεύονται».
Στο δια ταύτα, ο Ευάγγελος Μυτιληναίος με την αμέριστη βοήθεια του εγχώριου πολιτικού συστήματος κατάφερε να γίνει ο εθνικός μας προμηθευτής στην ενέργεια… Αφού ξεζούμισε την ΔΕΗ, αυτή την εποχή «θέλοντας και μη» έχει κάνει κολεγιά με τον άσπονδο ανταγωνιστή του Δημήτρη Κοπελούζο, αφού οι διεθνείς συνέταιροι τους συγχωνεύτηκαν και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ετοιμάζονται για το μεγαλύτερο φαγοπότι όλων των εποχών… Τη αγορά της ίδιας της ΔΕΗ και του αμύθητου πλούτου της, σε τιμή ευκαιρίας και με τις ευλογίες του πολιτικού συστήματος…


Θα ακριβύνει περισσότερο το ρεύμα όταν ιδιωτικοποιηθεί η ΔΕΗ!!!


του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Επειδή διαβάζουμε πολλά από τα «ΜΜΕ ευθύνης», για το πόσα πολλά θα προσφέρει στην Ελληνική οικονομία μια ενδεχόμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, θα σας παραθέσουμε κάποια στοιχεία για να κατανοήσετε καλύτερα, γιατί έχουν τόσο μεγάλη πρεμούρα τα εγχώρια και τα διεθνή καρτέλ της ενέργειας για το ΑΜΕΣΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας…
Η απελευθέρωση ενέργειας που στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1999 με τη θέσπιση του νόμου 2773/1999 ο οποίος ψηφίστηκε από το ΠΑΣΟΚ και προέβλεπε την κατασκευή μονάδων παραγωγής ρεύματος από ιδιώτες με επιδότηση πάνω από 40% της επένδυσης (κάτι που δεν ισχύει για τη ΔΕΗ), την παροχή των δικτύων υψηλής τάσης της ΔΕΗ στους ιδιώτες για τη μεταφορά της παραγόμενης ισχύος ΚΑΙ την απαγόρευση στη ΔΕΗ να κατασκευάσει καινούργιες μονάδες! Τον ίδιο χρόνο τους δίνεται σκανδαλωδώς το 49% της μετοχοποιημένης πλέον ΔΕΗ (για 600 δις δραχμές όταν τα περιουσιακά της στοιχεία εκτιμιόνταν στα 15 τρις δραχμές) και παίρνοντας επιπλέον δώρο, τα αποθεματικά του ασφαλιστικού των εργαζομένων της ΔΕΗ (γύρω στα 4,5 τρις δραχμές) που ήταν ενσωματωμένα στην περιουσία της ΔΕΗ. Έκτοτε έγιναν άλλοι δυο νόμοι για την απελευθέρωση (το 2003 και το 2005) και αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και ενσωματώσεις οδηγιών της ΕΕ που ευνοούσαν προκλητικά το κεφάλαιο σε βάρος της Δημόσιας Επιχείρησης που πλήρωνε, ελέω κυβέρνησης και ΕΕ, με χρήματα του Ελληνικού λαού τα κέρδη των Ελλήνων βιομηχάνων που πλέον είχαν κάνει τραστ με ξένους ενεργειακούς κολοσσούς. Παρόλ’ αυτά και παρότι οι επίδοξοι επενδυτές στην ενέργεια ζήτησαν και πήραν άδειες ισχύος 6.000 MW τελικά μονάδες έκαναν μόνο οι ΕΛΠΕ, ΗΡΩΝ και Αλουμίνιον της Ελλάδας συνολικής ισχύος 800 MW με καύσιμο φυσικό αέριο και η προσφορά τους στην Εθνική Οικονομία ήταν να φεσώσουν τη ΔΕΗ με 100 εκ. Ευρώ ετησίως! Αυτό έγινε με το κόλπο της Οριακής Τιμής Συστήματος (ΟΤΣ) που σημαίνει ότι όταν υπάρχει ανάγκη για ρεύμα μπορούν να δίνουν στο σύστημα ακόμα και μονάδες που παράγουν πανάκριβα και τη διαφορά να την πληρώνει η ΔΕΗ. Με βάση αυτή τη ρύθμιση τα ΕΛΠΕ στα οποία μεγαλομέτοχος είναι ο Λάτσης και κατασκεύασαν μονάδα ηλεκτροπαραγωγής ισχύος 400 MW στη Θεσσαλονίκη με την Ιταλική EDISON έδινε τα προηγούμενα χρόνια στη ΔΕΗ το ρεύμα με 100 ευρώ ανά MW/h και προμηθευόταν ρεύμα από τη ΔΕΗ για τα διυλιστήρια που είναι ενεργοβόρα με 43 ευρώ ανά MW/h! Το ίδιο έκανε και ο Μυτιληναίος ο οποίος πήρε άδεια 300 MW αυτοπαραγωγού και έκανε μονάδα για να ηλεκτροδοτήσει το εργοστάσιό του Αλουμίνιο της Ελλάδας (ΑτΕ) αλλά τελικά την άλλαξε σε συμπαραγωγού για να δίνει και αυτός στη ΔΕΗ με 100 ευρώ και να αγοράζει για τις ανάγκες της ΑτΕ με 43 ευρώ. Έτσι δεν έπαιρναν μόνο τζάμπα το ρεύμα από τη ΔΕΗ αλλά έβαζαν και στην Τσέπη τους 100 εκ. Ευρώ το χρόνο, λεφτά που πλήρωσε ο ελληνικός λαός μέσα από τα ακριβά τιμολόγια!
Αξίζει όμως να δούμε τι έγινε με τις φθηνές τιμές που θα έφερνε η απελευθέρωση και ο ανταγωνισμός: Από το 2001 έως το 2009 τα οικιακά τιμολόγια αυξήθηκαν γύρω στο 50%! Μέσα σε 23 μήνες αυξήθηκαν κατά 23,4%! Και όλα αυτά γιατί πιέζουν οι ιδιώτες να ανεβούν οι τιμές ώστε να μπορούν να επενδύσουν με εξασφαλισμένα κέρδη. Ο δρόμος για την νέα αναδιάρθρωση των τιμολογίων άνοιξε περαιτέρω, με το «μνημόνιο» να απαιτεί διπλασιασμό των τιμών, για να κυλήσει «ομαλά» η απελευθέρωση της αγοράς!

Δευτέρα 9 Ιουλίου 2012

Ότι ο πατέρας έχτισε, ο γιος το γκρέμισε…


του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Διαβάσαμε με «λύπη» πως η ΑΜ ο ΓΑΠ, απαξίωσε πλήρως την συνδιάσκεψη του ΠΑΣΟΚ και προτίμησε τον Τουρισμό στη Ρόδο… Το ΠΑΣΟΚ θέλει να γεννηθεί ξανά, αλλά ο Γιώργος έλειπε από τον... τοκετό! Νομίζω πως η ΑΝΑΣΥΣΤΑΣΗ του Βενιζέλου αν έχει μια ελπίδα να πετύχει, απαραίτητη προϋπόθεση είναι ο Γιώργος να απουσιάζει… Ότι ο πατέρας έχτισε, ο γιος το γκρέμισε…
Για πρώτη φορά στην σύγχρονη ελληνική πολιτική ιστορία ένας πολιτικός σε τόσο σύντομη διαδρομή στην εξουσία κατάφερε να διαλύσει τα πάντα και να ισοπεδώσει ότι βρήκε στο πέρασμα του, με τόσο άγαρμπο και απολυταρχικό τρόπο. Το Σύνταγμα «πήγε περίπατο», ένα σωρό φορές, παραβιάστηκε και λεηλατήθηκε πολλάκις, σύμφωνα με τις γνωματεύσεις κορυφαίων συνταγματολόγων αλλά και των ανώτατων δικαστικών λειτουργών της χώρας.
Η εθνική ανεξαρτησία της χώρας σε οικονομικό επίπεδο παρεδόθη στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο Γιώργος Παπανδρέου υλοποίησε κατά γράμμα τις εντολές των Αμερικανών και μετεξέλιξε την χώρα μας σε ένα κράτος αποδυναμωμένο γεωπολιτικά,  έχοντας έναν ρόλο προτεκτοράτου, μειωμένης όμως αξίας, αφού και τα χρυσαφικά του θα έχει ΞΕΠΟΥΛΗΣΕΙ και έχει απεμπολήσει κάθε δυνατότητα διπλωματικής ευελιξίας.
Τον Οκτώβριο του ’81 ο Ανδρέας Παπανδρέου ήλθε στην εξουσία με το σύνθημα «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» και με ενδυματολογικό σύμβολο το ζιβάγκο. Κοντά τριάντα χρόνια μετά ο γιος του Γιώργος με ενδυματολογικό σύμβολο το ποδηλατικό και το κωπηλατικό κολλάν, απέκτησε το αξίωμα του πρωθυπουργού με τις ίδιες παραπλανητικές και τακτικές. Μόνο που ο Γιώργος δεν είναι Ανδρέας και κατάφερε μέσα σε λίγους μήνες οι Έλληνες να διαγράψουν από το νου τους το σύνθημα, αλλά και να μετατρέψει την Ελλάδα σε μια αποικία των ξένων.
Η Ελλάδα τα χρόνια του Μνημονίου δεν ανήκει στους Έλληνες, αλλά έχει υποθηκευτεί στο αμερικανοκρατούμενο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και στην Γερμανοκρατούμενη Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η συγκεκριμένη υποθήκη δεν είναι μόνο οικονομικού χαρακτήρα. αλλά αφορά όλους τους τομείς του Ελληνικού κράτους, όπως είναι ο εθνικός πλούτος, ο κοινωνικός ιστός και η εξωτερική πολιτική, δηλαδή τα εθνικά μας θέματα.
Λένε πολλοί να γυρίσουμε στην Δραχμή για να σωθούμε… Φοβάμαι πως η Ελλάδα έχει χάσει κι αυτό ακόμα το πλεονέκτημα του εθνικού νομίσματος, το οποίο παρά τις όποιες δυσκολίες, θα μπορούσε τουλάχιστον να διατηρήσει την εθνική μας αξιοπρέπεια και να προστατέψει όσο το δυνατόν τον εθνικό μας πλούτο.
Λένε πως για να κόψεις χρήμα, θα πρέπει να μετρηθούν τ’ αποθεματικά σου σε χρυσό και άλλα πολύτιμα μέταλλα… Νομίζω πως η περίπτωση των ΗΠΑ απέδειξε πως κάτι τέτοιο δεν ισχύει… Δε νομίζω να γέμισαν με φρεσκοτυπωμένα δολάρια την παγκόσμια αγορά, δημιουργώντας νομισματικές αναταράξεις, με βάση τα αποθέματα τους. Θεωρώ ότι οι Αμερικάνοι, τύπωσαν δολάρια, με βάση τον τσαμπουκά τους!!! Την στρατιωτική τους ισχύ. Τον έλεγχο του τραπεζικού συστήματος!!! Τα ενεργειακά τους αποθέματα!!! Την γεωπολιτική τους επιρροή παγκοσμίως!!! Την τεχνολογική τους υπεροχή!!! Τον έλεγχο σε μηχανισμούς προπαγάνδας (ΜΜΕ, Τέχνη) κλπ κλπ κλπ!!!
Η Ελλάδα του ΓΑΠ, όλα τα παραπάνω τα απεμπόλησε… Οπότε και Εθνικό νόμισμα να τυπώσει, αυτό θα είναι πολύ υποτιμημένο. Για να ευθυμήσουμε λίγο, διαισθάνομαι ότι σε λίγο καιρό, πάλι θα πέσουμε στον «έρωτα του Γιωργάκη»!!! Όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας οι μέτριοι τα διαλύουν όλα, για να φαίνονται… Ο Γιωργάκης διέλυσε την Ελλάδα, για να επιστρέψει «θριαμβευτής»…