Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

«Νεοελληνικές λύσεις» για την κρίση!!!

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Έχει βρεθεί εσχάτως ένα πολύ ωραίο κολπάκι από μεγαλοοφειλέτες του Δημοσίου, το οποίο τους δίνει τη δυνατότητα να μην πληρώσουν ποτέ τα χρέη τους. Η νέα σπουδαία «ανακάλυψη» του κατεστημένου ονομάζεται άρθρο 99 του Πτωχευτικού κώδικα και ασφαλώς η εφαρμογή του από τους μεγαλοκαρχαρίες είναι απόλυτα καταχρηστική. Την στιγμή που οι μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μία μετά την άλλη, οι συγκεκριμένοι – μεγαλοαστοί επιχειρηματίες στην πλειοψηφία τους – καταφέρνουν για ακόμα μία φορά να την «σκαπουλάρουν», δίνοντας υπόσταση στη γνωστή «νεοελληνική» ρήση, πως όσο περισσότερα χρωστάς, τόσο πιο εύκολα θα καταφέρεις να μην τα πληρώσεις…

Για να ευθυμήσουμε πάντως, θα πρέπει να επισημάνουμε πως αυτού του τύπου το «νεοελληνικό δαιμόνιο», μπορεί να μας βοηθήσει να ξεφύγουμε από την μέγγενη του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, το οποίο μέσω της «ελληνικής κρίσης» προσπαθεί να δείξει στους πάντες, όσο πιο εμφαντικά μπορεί, ότι έχει πολύ μεγαλύτερη δύναμη, από τα ίδια τα κράτη…

Μια «νεοελληνική λύση» θα ήταν να χωριστεί η Ελλάδα στα δύο, ώστε ν’ αναγκαστούν να πάνε να εισπράξουν οι δανειστές μας το τοκογλυφικό τους χρέος από την «Ελλάδα» που πλέον δεν θα υπάρχει… Να χωριστούμε σε Βόρεια και Νότια Ελλάδα για παράδειγμα. Όπως η Κορέα… Νομικό πρόσωπο «Ελλάδα» δεν θα υπάρχει, οπότε χρέος δεν θα υφίσταται…

Κάτι ανάλογο δεν έκανε η Γερμανία 45 χρόνια στην Ελλάδα, προσπαθώντας να αποφύγει να πληρώσει τις πολεμικές αποζημιώσεις από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο; Για όσους δεν γνωρίζουν η Δυτική Γερμανία μας παρέπεμπε στην Ανατολική και τούμπαλιν… Από την «Ένωση» των δύο Γερμανιών και μετά, σιγή ιχθύος από το πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδος…

Η δεύτερη πρόταση είναι ολίγον τι ποδοσφαιρική!!! Προτείνω λοιπόν ν’ αλλάξουμε ονομασία στην χώρα… Να την ονομάσουμε «Νέα Ελλάδα», όπως έκαναν μερικοί εκ των επιφανέστερων «ηγετών» και νυν φυλακισμένων της «ευημερούσας» μέχρι πρότινος αθλητικής κοινωνίας, όπως ο Αχιλλέας Μπέος και ο Μάκαρος ο Ψωμιάδης, οι οποίοι άλλαξαν όνομα στον Πανιώνιο και την Καβάλα, μην πληρώνοντας ευρώ από τα χρέη των συγκεκριμένων ομάδων… Εκτός αν ακολουθήσουμε την συνταγή του «λαοφιλή» Ντέμη Νικολαΐδη και βάλουμε την χώρα στο άρθρο 44!!! Η έσχατη λύση είναι να βάλουμε την χώρα στο άρθρο 99… Και μη νομίζετε ότι η συγκεκριμένη πράξη σημαίνει πτώχευση και όσα αυτή συνεπάγεται…; Υπάρχουν τόσοι δοκησίσοφοι και δικολάβοι στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, που θα μπορέσουν να «δικαιολογήσουν» την νέα Ελληνική «ταρζανιά»…

Η αλήθεια του «Ελληνικού ζητήματος» για μένα είναι μία… Όλοι μιλούν για ένα χρεοκοπημένο κράτος που δεν παράγει, χωρίς όμως να επισημαίνουν ότι η παραγωγικότητα είναι συνυφασμένη με τις «υποχρεώσεις» που έχουμε απέναντι στους «φίλους» μας… Η Ελλάδα είναι ένα πολύ πλούσιο και πανέμορφο οικόπεδο, το οποίο όλοι θέλουν να έχουν στην επιρροή τους…

Η πατρίδα μας έγινε το πειραματόζωο ολόκληρου του παγκόσμιου τραπεζικού συστήματος, το οποίο στράφηκε εναντίον της Ελληνικής Οικονομίας, η οποία κατά τα λεγόμενα τους, μπορεί να συμπαρασύρει σε χρεοκοπία όλη την ευρωζώνη, συνακόλουθα και όλη την παγκόσμια Οικονομία!!! Μια Ελληνική Οικονομία η οποία αποτελεί το 1,5% της Ευρωπαϊκής Οικονομίας και το 0,002% της Παγκόσμιας!!! Τέτοιες «παπάντζες» ούτε οι «Νεοέλληνες» δεν έχουν εκστομίσει…

Ο Πούτιν και οι υπερατλαντικοί Ρασπούτιν

Χωρίς να θέλουμε επ’ ουδενί να αγιοποιήσουμε, ούτε καν να ηρωοποιήσουμε τον ηγούμενο της Μονής Βατοπεδίου κ. Εφραίμ, θα πρέπει να βάλουμε το θέμα της προφυλάκισης του στη σωστή διάσταση. Η προφυλάκιση ως πράξη γεννά από μόνη της ορισμένα ερωτηματικά και πρώτο απ’ όλα αν θα λύσει το γόρδιο δεσμό στην υπόθεση Βατοπεδίου; Η εν λόγω πολύκροτη υπόθεση για την οποία έχουν γραφτεί χιλιάδες σχόλια, όπως αποδείχτηκε τελικά μόνο σκάνδαλο δεν μπορεί να θεωρηθεί από δεν προκύπτουν από πουθενά χρηματικές δοσοληψίες, παρά μόνο η «σπουδή» του Εφραίμ, να διαφυλάξει τα περιουσιακά συμφέροντα της Μονής Βατοπεδίου. Αν αυτό είναι μεμπτό, τότε θα πρέπει να καταδικάσουμε δημόσια και να προφυλακίσουμε όλους του Αγιορείτες, αφού ο τεράστιος πολιτιστικός πλούτος που διαθέτει το Άγιο όρος δεν συσσωρεύτηκε στα βάθη των αιώνων, με προσευχές και τρισάγια…

Το ζήτημα Εφραίμ και Βατοπέδι είναι ξεκάθαρα γεωπολιτικό και αφορά τις διακρατικές σχέσεις της χώρας μας. Η παρέμβαση Πούτιν αυτό ήθελε να αναδείξει και η λυσσαλέα αντίδραση από τα εγχώρια παπαγαλάκια των Αμερικανών το υπογράμμισε ακόμα περισσότερο…

Στην υπόθεση παίζονται μια σειρά από ύποπτα παιχνίδια υποκινούμενα από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού, τα οποία με την «πρόθυμη» συνδρομή του ΤΕΩΣ πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου ήρθαν στο προσκήνιο στην παρούσα φάση, για να αποπροσανατολίσουν την κοινή γνώμη και να επικρατήσει η άποψη για δήθεν εξυγίανση, κάθαρση και άξια τιμωρία.

Αν μάλιστα αληθεύει η πληροφορία ότι ένας εκ των δικαστικών που χειρίστηκε την υπόθεση προφυλάκισης του ηγούμενου Εφραίμ είναι συγγενής (πρώτος ή δεύτερος εξάδελφος) εν ενεργεία υπουργού προερχόμενου από το ΠΑΣΟΚ, τότε αντιλαμβανόμαστε σε τι κατάσταση βρίσκεται η χώρα…

Ο συγκεκριμένος μάλιστα στο παρελθόν διατηρούσε άριστη συνεργασία με τον τότε διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και σημερινό μεταβατικό πρωθυπουργό Λουκά Παπαδήμο ενώ μαζί με τον Παπαντωνίου αποτελούσαν την «τρόικα» των στενών συνεργατών του Σημίτη….

Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου 2011

Ν’ ακολουθήσουμε το παράδειγμα της Κύπρου

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Η Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια ακολουθεί έναν αδιέξοδο δρόμο, το περίφημο γαϊτανάκι του τρόμου, το οποίο μαθηματικά οδήγησε τη χώρα σε πλήρη ύφεση, και διάλυση της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας, η οποία αποτελούσε για χρόνια τη ραχοκοκαλιά της οικονομίας μας. Νομοτελειακά έτσι όπως πάει το πράγμα θα ξεπουλήσουμε και τα εναπομείναντα ασημικά στους Αμερικανούς, τους Γερμανούς και τους Γάλλους και αφού τους γίνουμε παντελώς άχρηστοι, θα μας πετάξουν σαν στιμένη λεμονόκουπα.

Είχαμε την ευκαιρία να μετατραπούμε σε παγκόσμιο ενεργειακό παίχτη με την προώθηση της συμφωνίας των αγωγών με τη Ρωσία και βέβαια την εξαγορά ελληνικών ομολόγων από το Πεκίνο και τη Μόσχα. Παρόλ’ αυτά οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου, επέλεξαν να χαλάσουν τις σχέσεις τους και με τη Ρωσία και με την Κίνα, δημιουργώντας «δυτικό μονοπώλιο» στις διακρατικές μας σχέσεις. Τελευταίο κρούσμα «αντιρωσικής» διπλωματίας η σύλληψη του Εφραίμ. Και μην μου πείτε για τις «απαράδεκτες» ανταλλαγές… Όλ’ αυτά είναι μέσα στο παιχνίδι και έχουν γίνει πολλάκις και πλειστάκις ένθεν, κακείθεν…

Οι σχέσεις που έχει αναπτύξει η Μόσχα με την Λευκωσία, θα μπορούσαν να είναι πιλότικες για την Αθήνα, αν ο Παπανδρέου, δεν μας έβαζε με εγκληματικό τρόπο στη μέγγενη του Μνημονίου. Η λεγόμενη οικονομική διπλωματία και ο τρόπος που χειρίστηκε η Κύπρος τα ζητήματα των οικονομικών συνεργασιών, ήλθαν να δείξουν ότι οι Κύπριοι βρίσκονται μακράν μπροστά σε σχέση με την ακολουθούμενη νοοτροπία στη χώρα μας.

Συγκεκριμένα, προωθήθηκαν διμερείς συμφωνίες οι οποίες ενισχύουν την αύξηση εγκατάστασης ρωσικών επιχειρηματικών κολοσσών στην Κύπρο, την ώρα που η Ελλάδα διώχνει, όσες λίγες επιχειρήσεις έχουν απομείνει λόγω της υψηλής φορολογίας.

Οι ηγέτες της Ρωσίας και της Κύπρου λειτούργησαν με ευφυΐα και προχώρησαν στην ενίσχυση του υφισταμένου καθεστώτος, βλέποντας ότι η ύφεση που πλήττει πολλά ευρωπαϊκά κράτη, οφείλεται κατά κύριο λόγο στις πολιτικές λιτότητας που ακολουθούν, με αποτέλεσμα να δημιουργείται “πεδίον δόξης λαμπρό” για γιγάντωση των ρωσικών και κυπριακών εταιριών, ενισχύοντας την θέση τους όχι μόνο στην ευρωπαϊκή αγορά, αλλά και στον παγκόσμιο οικονομικό χάρτη.

Την ίδια περίοδο η Ελλάδα ακολουθεί έναν δρόμο που μαθηματικά την οδηγεί σε οικονομικό και διπλωματικό στραγγαλισμό, συνακόλουθα και απομόνωση.

Η Ελλάδα έπρεπε να αντισταθεί στις απαιτήσεις των Αμερικανών και των Γερμανών έχοντας ως μπούσουλα την Κύπρο. Να τους δείξει «ότι υπάρχουν κι αλλού πορτοκαλιές». Επειδή όπως λένε τα μεγάλα οικονομικά κεφάλια (τρομάρα τους), δεν παράγουμε τίποτα, η Ελλάδα θα έπρεπε να μετατραπεί χώρα σε φορολογικό παράδεισο, μειώνοντας στα όρια του επιτρεπτού την φορολόγηση των επιχειρήσεων και δίνοντας γενναία κίνητρα για επενδύσεις στην χώρα μας.

Εμείς αντί ν’ ανοίξουμε το παιχνίδι δείχνοντας ότι είμαστε κυρίαρχοι «παίχτες» στη Βαλκανική καθίσαμε και περιμέναμε στωικά τον θάνατο μας, σε σημείο μάλιστα να μας κάνει πλάκα και ο Γκρουέφσκι.

Οι «υπηρεσίες» Καρατζαφέρη στο σύστημα

Ο Γιώργος Καρατζαφέρης είναι ο μοναδικός πολιτικός μετά τη δικτατορία που ενώ διαγράφτηκε από την παράταξή του, κατόρθωσε με τον φορέα που δημιούργησε, να επιβιώσει και να σταθεροποιηθεί στο εγχώριο κομματικό σύστημα. Ο ΛΑΟΣ συμμετείχε σε τρεις βουλευτικές αναμετρήσεις και εκτός από τον αριθμό των εδρών, αύξησε και τον αριθμό των ψηφοφόρων του. Κατάφερε, δε, να γίνει αποδεκτό στον δημόσιο πολιτικό χώρο σαν ένα «φυσιολογικό» κοινοβουλευτικό κόμμα, να κυριαρχεί σχεδόν στην τηλεοπτική σφαίρα και συχνά να επιβάλλει την δική του θεματική. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, αυτή τη στιγμή να είναι το κόμμα που κατ’ ουσία στηρίζει το εγχείρημα της «συγκυβέρνησης», εγχείρημα το οποίο θεωρείται περίπου ως καταδικασμένο να πετύχει, αν θέλει το πολιτικό κατεστημένο να διασωθεί.

Πώς όμως ο Καρατζαφέρης και το τηλεκόμμα του πέτυχαν την πολιτική τους εδραίωση; Διότι αν μιλάμε για ιδεολογική εδραίωση, μάλλον θα χρειαστούμε ψυχίατρο ή προπονητή ενόργανης και ρυθμικής γυμναστικής, αφού η κωλοτούμπα αποδεικνύεται ως το αγαπημένο σπορ του προέδρου του ΛΑΟΣ. Ποιες μεθόδους και ποιες στρατηγικές ακολούθησε; Και τι κόμμα είναι τελικά ο ΛΑΟΣ, τι πρεσβεύει και τι προτείνει; Η αλήθεια είναι ότι ο Γιώργος Καρατζαφέρης έχοντας ακροδεξιές καταβολές, φόρεσε «επιμελώς ατημέλητα» το μανδύα του θεματοφύλακα του πατριωτισμού. Ωστόσο λόγω αυτών ακριβώς των καταβολών κατάφερε να περιχαρακώσει, να μικρύνει, να περιθωριοποιήσει, ακόμα και να ενοχοποιήσει την έννοια του πατριώτη. Αυτή ήταν η μεγαλύτερη υπηρεσία του Καρατζαφέρη στο πολιτικό σύστημα, γι’ αυτό και επιβραβεύεται παντοιοτρόπως…

Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2011

Τα φτηνά μικροπολιτικά κόλπα του ΓΑΠ χρησιμοποιεί ο Παπαδήμος - Πως «στήθηκε» το Βατοπέδι

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

H «σύλληψη» του ηγούμενου Εφραίμ την παραμονή των Χριστουγέννων και η απόλυτη επαναφορά στο προσκήνιο της υπόθεσης του Βατοπεδίου, δείχνει ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου, δεν είναι τίποτε άλλο από μια κυβέρνηση Παπανδρέου, χωρίς τον Παπανδρέου. Τα ίδια φτηνά επικοινωνιακά τρυκ χρησιμοποιούσε ο Γιώργος για να αποπροσανατολίσει, τα ίδια ακριβώς κόλπα συνεχίζει να χρησιμοποιεί και ο σοβαρός υποτίθεται τεχνοκράτης Λουκάς Παπαδήμος. Η υπόθεση του Βατοπεδίου είναι πολύ σημαντική για να γίνεται παιχνίδι στα χέρια μιας κυβέρνησης, η οποία θέλει να δημιουργήσει επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς για να επιβάλλει στην κοινωνία «και άλλα» βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα. Είναι ένα θέμα που συνδέεται άμεσα με αυτή καθεαυτή την ύπαρξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η επιβίωση του οποίου αποτελεί ζήτημα Εθνικής σημασίας που απασχολεί δεκαετίες την Ελλάδα.

Το πρόβλημα ξεκινά από το Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης και την τύχη του. Οικουμενικό για όλους τους Ορθόδοξους του κόσμου. Όχι για τους Τούρκους. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει το Πατριαρχείο στην Πόλη είναι γνωστό: Δεν αναγνωρίζεται από το τουρκικό κράτος η οικουμενικότητά του, θεωρείται ένα ίδρυμα που απευθύνεται σε ορθόδοξους Τούρκους, και ως εκ τούτου οι ιεράρχες του πρέπει να είναι Τούρκοι υπήκοοι. Η θέση αυτή της Τουρκίας παραβιάζει τη συνθήκη της Λωζάννης και στερεί από την οικουμενική ορθοδοξία τη δυνατότητα να διαχειριστεί τα του οίκου της όπως θα έπρεπε. Γιατί, σε συνδυασμό με την εξάλειψη της πολίτικης ρωμιοσύνης και την κλειστή Σχολή της Χάλκης, που συστηματικά επεδίωξε η Τουρκία, δεν υπάρχει παραγωγή νέων ντόπιων στελεχών για το Πατριαρχείο, και είναι ορατός ο δι’ ασφυξίας θάνατός του.

Το πρόβλημα που προκύπτει είναι ότι μετά τον θάνατο του Βαρθολομαίου, το Οικουμενικό Πατριαρχείο μένει «ορφανό» και ελογχεύει ο κίνδυνος να περάσει σε «ξένα χέρια». Οι προηγούμενες Ελληνικές κυβερνήσεις πολύ ορθώς ασχολήθηκαν επισταμένα με το θέμα, δημιουργώντας μια σειρά από εναλλακτικές λύσεις… Η τελευταία απόφαση που πάρθηκε ήταν το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην μετά Βαρθολομαίου εποχή να «περάσει στα χέρια» του Αγίου Όρους, είτε με έδρα στην Κωνσταντινούπολη, είτε να μεταφερθεί εκεί (στο Άγιο Όρος) σε περίπτωση ανάγκης. Μολονότι υφίσταται το «αγκάθι» του άβατου, η περίπτωση του Αγίου Όρους κρίνεται ως η καλύτερη και αυτό διότι έχει το αυτοδιοίκητο και ταυτόχρονα αποτελεί πνευματικό σημείο αναφοράς για τη χριστιανοσύνη.

Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ εκτίμησαν ορθά ότι η καλύτερη αντιπρόταση στη Ρωσία σε περίπτωση που διεκδικούσε για λογαριασμό της την μεταφορά σε αυτήν του Οικουμενικού Θρόνου ήταν το Άγιο Όρος.

Επελέγη από τη τότε Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ μια μονή εγκαταλελειμμένη και ετοιμόρροπη και αποφασίσθηκε αυτή η μονή να ενισχυθεί άμεσα οικονομικά και με αξιόλογο προσωπικό μοναχών (με πολλούς μεταπτυχιακούς τίτλους). Η προσπάθεια ξεκίνησε μεθοδικά με ορίζοντα πενταετίας.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι οι πρώτες ανταλλαγές οικοπέδων για τη Μονή του Βατοπεδίου ξεκίνησαν επί διακυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και τις χειρίσθηκαν οι κ.κ. Φωτιάδης και Δρυς. Και ορθά έπραξαν. Ας μην ξεχνάμε τις άριστες σχέσεις της τότε κυβέρνησης με το Πατριαρχείο και την αντίστοιχη «κόντρα» της κυβέρνησης με την Ελλαδική Εκκλησία. Η βασική ιδέα ήταν ότι θα έπρεπε να βρεθεί ένας τρόπος για να ενισχυθεί οικονομικά η επιλεγείσα μονή (Βατοπεδίου), έτσι ώστε να υπάρχει η απαραίτητη οικονομική βάση στην περίπτωση που θα χρειαζόταν να φτάσουμε στο απευκταίο σενάριο της εξορίας του Πατριαρχείου από τον φυσικό του χώρο ή διεκδίκησής του από την Ρωσία.

Το 2004 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έπεσε. Η Κυβέρνηση της ΝΔ συνέχισε και πολύ σωστά μια πολιτική που είχε ξεκινήσει το ΠΑΣΟΚ δεδομένου μάλιστα ότι το διεθνοπολιτικό πεδίο είχε διαμορφωθεί ακόμα πιο απειλητικό για το Πατριαρχείο της Κωσταντινούπολης.

Πως «στήθηκε» το Βατοπέδι

Μια πολύ σημαντική ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ είχε φέρει στο φως της δημοσιότητας πριν από καιρό ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ η εφημερίδα μας φωτίζοντας, όσο είναι δυνατόν περισσότερο, την υπόθεση του Βατοπεδίου, η οποία στην συνέχεια «βαπτίστηκε σκάνδαλο» και έγινε η αιτία να αποσταθεροποιηθεί και τελικά να πέσει η κυβέρνηση Καραμανλή.

Τον Μάρτιο του 2008 ο τότε Αμερικανός πρόξενος στην Θεσσαλονίκη κ. Hoyt Brian Yee επισκέφτηκε επισταμένως τη Μονή Βατοπεδίου, θέλοντας να μεταφέρει τα «μηνύματα» της Αμερικανικής Πρεσβείας και της Αμερικανικής κυβέρνησης στον ηγούμενο Εφραίμ. Για το τι ειπώθηκε στην συγκεκριμένη συνάντηση δεν είναι του παρόντος να σας αποκαλύψουμε. Αυτό που έχει σημασία και αξία είναι ότι ελάχιστες μέρες μετά την επίσκεψη του Hoyt Brian Yee στο Άγιο Όρος ξεκίνησαν οι «αποκαλύψεις» του Δημοσιογράφου Κώστα Βαξεβάνη για το Βατοπέδι. Είναι απορίας άξιο πως στην Ελλάδα των καλά κρυμμένων σκανδάλων επί δεκαετίες, ένας δημοσιογράφος – όχι πρώτης γραμμής – κατάφερε να «διεισδύσει» και να ξεπεράσει γραφειοκρατικά εμπόδια και στεγανά όπως είναι το ίδιο κράτος, οι υπηρεσίες, τα μοναστήρια, ακόμα και η δικαιοσύνη. Ο ίδιος δηλώνει ότι «για καλή του τύχη βρέθηκαν δύο έντιμοι δικαστές που απείλησαν με παραίτηση αν το θέμα δεν πήγαινε στη Βουλή» και βέβαια δεν γίνεται πιστευτός από κανέναν. Είναι απορίας άξιο πως βρέθηκε στο Βατοπέδι ο Αμερικάνος πρόξενος στη Θεσσαλονίκη κ. Hoyt Brian Yee, ένας 40χρονος «ειδικός» σε θέματα διάλυσης κρατών, εκ των καθοριστικών «παικτών» της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής κατά τη διάσπαση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, των νατοϊκών επιδρομών κατά της Σερβίας και της αποσταθεροποίησης της περιοχής.

Μάλιστα η δράση του αμερικανικού προξενείου και του ίδιου του Αμερικανού προξένου κ. Hoyt Brian Yee είχε προκαλέσει σάλο στις Ελληνικές Μυστικές υπηρεσίες και στο ΥΠΕΞ το 2008, μετά από ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ της εφημερίδας «ΘΕΜΑ». Είχε κατηγορηθεί ο τότε πρόξενος για δημιουργία και υπόθαλψη απροκάλυπτα ανύπαρκτου θέματος τουρκικών, «μακεδονικών», βουλγαρικών, αλβανικών κ.λπ. μειονοτήτων στη Δυτική Θράκη και στη Μακεδονία, των οποίων τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα «δήθεν» παραβιάζονται από την Ελλάδα που… ασκεί και «τρομοκρατική δράση» εναντίον τους!

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Δημιουργούνται συνθήκες κοινωνικής έκρηξης

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Ο ερχομός του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία με παραπλανητικό πρόγραμμα δημιούργησε ένα ΣΟΚ, το οποίο στη συνέχεια μετέτρεψε τη χώρα σε γκρίζο τοπίο. Η πραγματική εικόνα του τόπου που δημιούργησε η κυβέρνηση Παπανδρέου και αυτά που θα βιώσουμε μέσα στο 2012, προβλέπονται απελπιστικά για τους πολίτες σε όλα τα επίπεδα.

Η ελληνική κοινωνία έχει εισχωρήσει σ’ ένα μακρύ και πολύ σκοτεινό τούνελ, ύφεσης και έλλειψης χρημάτων. Οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου έναντι της τρόικας είναι συγκεκριμένες, άρα η οικονομική πολιτική είναι προδιαγεγραμμένη ανεξαρτήτως κοινωνικών επιπτώσεων.

Μπορεί ο τέως πρωθυπουργός και τα συμπαραμαρτούντα του (ΜΜΕ παπαγαλάκια, εγχώριοι οικονομολόγοι και άβουλοι βουλευτές) να παρουσίαζαν μια εικονική πραγματικότητα, όμως τίποτα δεν αλλάζει την κατάσταση στο εσωτερικό της ελληνικής κοινωνίας.

Τα μέτρα που έχει λάβει η κυβέρνηση Παπανδρέου κι αυτά που λαμβάνει η κυβέρνηση Παπαδήμου έχουν οδηγήσει και θα συνεχίσουν να οδηγούν σε πλήρη ύφεση τη χώρα στο σύνολό της. Με λίγα λόγια δεν κινείται το χρήμα, δεν υπάρχει ρευστότητα, συνεπώς όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας «έλλειψη χρημάτων στάση εμπορίου» και συνακόλουθα υψηλή ανεργία, φτώχεια και γκρίνια.

Η αλήθεια είναι ότι οι Έλληνες ζούσαμε σε μια χώρα η οποία – τουλάχιστον μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2009 – παρά τα διαχρονικά οικονομικά προβλήματα της, φρόντιζε να ανεβάζει αργά αλλά σταθερά το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της με στόχο να πλησιάσει, σε πρώτη φάση και ακολούθως να εναρμονιστεί με αυτό, των προηγμένων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο ερχομός του ΠΑΣΟΚ στην εξουσία με παραπλανητικό πρόγραμμα δημιούργησε μια διαφορετική κατάσταση. Ένα σοκ, το οποίο στη συνέχεια μετατράπηκε σε οικτρή πραγματικότητα και τελικά σε γκρίζο τοπίο... Μια μελαγχολία. Μια εθνική κατάθλιψη…

Η σημερινή κατάσταση δεν έχει προηγούμενο και αυτό το οποίο φαίνεται ξεκάθαρα είναι, ότι τα πράγματα θα πάνε ακόμη χειρότερα. Όπως επισημαίνουν ξένοι οικονομολόγοι, η ανεργία θα αυξηθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε ο ένας στους τρεις Έλληνες να ψάχνει για δουλειά, ενώ το παρατεταμένο λουκέτο στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα δημιουργήσει ένα νέο τοπίο στην αγορά, όπου πλέον θα επιβιώνουν μόνο οι ισχυροί.

Τα πράγματα οδηγούν λοιπόν σε πολύ άσχημες καταστάσεις και απ’ ότι φαίνεται από το νέο έτος και για μεγάλο διάστημα θα βιώσουμε γερά το πετσί μας, τι θα πει φτώχεια και ύφεση με όλα τα επακόλουθά τους. Δηλαδή η πραγματική εικόνα του τόπου, που έχει δημιουργήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου δεν είναι αυτή που βιώνουμε αλλά αυτή που θα έρθει, η οποία προβλέπεται χειρότερη από ποτέ.

Πως λοιπόν θα μπορέσει η κοινωνία να επιβιώσει σε συνθήκες μεταπολεμικές, όπου θα εμφανιστούν τα φαινόμενα που περιγράψαμε παραπάνω; Θα αντέξουν οι πολίτες ή θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη; Όταν ο πατέρας θα είναι άνεργος και δεν θα μπορεί να προσφέρει στην οικογένειά του, τότε δεν θα υπάρξει γκρίνια; Λογικό είναι... Και πως θα εκτονωθεί ο πολίτης που βλέπει τη ζωή του να καταστρέφεται; Ερωτήματα λογικά που βγαίνουν μέσα από την καθημερινότητα, της ελληνικής κοινωνίας. ΜΟΝΟ αν αυτοί οι καθημερινοί μικρόκοσμοι ενωθούν και δημιουργηθεί ΜΕΤΩΠΟ, τότε θα δημιουργηθούν συνθήκες κοινωνικής έκρηξης, η οποία δεν θα έχει κομματικό χρώμα και θα μπορέσει να είναι αποτελεσματική απέναντι στους μανδαρίνους της παγκοσμιοποίησης.

Τα πετρέλαια

Αν έβγαινες πριν μερικά χρόνια και έλεγες στον μέσο Έλληνα ότι η Ελλάδα έχει τεράστια κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου θα σε περνούσαν για τρελό και θα σου έβαζαν την ταμπέλα του γραφικού। Τα τελευταία 2 χρόνια ήρθαν τα πάνω κάτω στην Ελλάδα και όλα συνηγορούν στην εκτίμηση ότι οι Αμερικανοί θέλουν να πατήσουν πόδι στα ελληνικά ενεργειακά κοιτάσματα, έναντι πινακίου φακής, κάτι που θα καταφέρουν μόνο μέσω μιας τεχνητής οικονομικής κρίσης.

Αν όμως ο μέσος Έλληνας σταματήσει να λειτουργεί σαν απαίδευτο πρόβατο και παρακολουθήσει με προσοχή τι συμβαίνει, μόνο τότε θα καταφέρει να αποκτήσει ρεαλιστική και σωστή εκτίμηση των πραγμάτων.

Στο Αιγαίο τους τελευταίους είκοσι μήνες επιβεβαιώθηκαν οι εκτιμήσεις για ύπαρξη τεραστίων αποθεμάτων πετρελαίου, των οποίων -σύμφωνα με τους ειδικούς- το κόστος εξόρυξής θα είναι πολύ χαμηλότερο σε σχέση μ’ εκείνο της Βόρειας Θάλασσας, το οποίο σε συνδυασμό με την αυξημένη ζήτηση λόγω Κίνας και Ινδίας, δημιουργεί ελκυστική τιμή πώλησης και αυξημένα κέρδη. Με λίγα λόγια έχουμε τεράστιο πλούτο τον οποίο εάν εκμεταλλευτούμε τότε η χώρα θα ευημερήσει.

Τα πετρέλαια του Αιγαίου και του Ιονίου σε συνδυασμό με τα τεράστια ενεργειακά κοιτάσματα τα οποία έχουν βρεθεί στην θαλάσσια περιοχή της Κύπρου και βέβαια ο αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, δημιουργούν ένα εκρητικό γεωστρατηγικό μίγμα στην περιοχή μας. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι η φτωχή ενεργειακά Ελλάδα ξαφνικά βρίσκεται στο επίκεντρο του παγκοσμίου ενδιαφέροντος και μάλιστα σε μια εποχή όπου το πλέον δυσεύρετο φυσικό προϊόν είναι το πετρέλαιο. Είναι δυνατόν οι Αμερικανοί οι οποίοι θεωρούν την χώρα μας προτεκτοράτο τους να μην φρόντιζαν ώστε όλος αυτός ο πλούτος να περιέλθει υπό τον έλεγχο τους με τον έναν η τον άλλον τρόπο; Υπήρχε περίπτωση να μην φρόντιζαν ώστε η Ελλάδα να αποδεχτεί χωρίς αντίρρηση τις όποιες αποφάσεις τους για την τύχη των κοιτασμάτων;

Τετάρτη, 21 Δεκεμβρίου 2011

«Χρεοκοπεί» τη ΔΕΗ ο Παπακωνσταντίνου

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

H διαφαινόμενη αύξηση των τιμολογίων της ΔΕΗ εκ μέρους της κυβέρνησης Παπαδήμου, η οποία αποτελεί μέτρο «έμπνευσης και εκτέλεσης» του γνωστού και μη εξαιρετέου μοιραίου για την χώρα υπουργού των ειδικών αποστολών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου, θ’ αποτελέσει την ταφόπλακα στην μικρομεσαία επιχειρηματικότητα και θα γίνει δυσθεώρητο εμπόδιο στις όποιες ελπίδες για ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια. Πρόκειται ωστόσο για ένα μέτρο το οποίο πάνω απ’ όλα θα «χρεοκοπήσει» την ίδια τη ΔΕΗ και θα προσφέρει το καλύτερο δώρο στους ιδιώτες-ανταγωνιστές της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας, οι οποίοι θα πάρουν τη μερίδα του λέοντος στους καλούς πελάτες ηλεκτρικής ενέργειας.

Παρότι η ΔΕΗ παρέχει την φθηνότερη Kwh στην Ε.Ε. δεν μπορεί ο καταναλωτής να είναι η εύκολη λεία και το θύμα προκειμένου να αυξάνονται τα κέρδη των ιδιωτών και να καλύπτεται η οικονομική αιμορραγία της Επιχείρησης από εγκληματικές και καταστροφικές αποφάσεις της πολιτείας σε βάρος της.

Η ΔΕΗ τα τελευταία χρόνια έχει «υποστεί» μια σειρά από αποφάσεις της Πολιτείας, οι οποίες είναι εγκληματικές και σε μια ευνομούμενη δημοκρατία θα έχριζαν εισαγγελικής παρέμβασης και μάλιστα σε ανώτατο επίπεδο. Έχει επιβληθεί ειδικός φόρος κατανάλωσης στο DIESEL απόφαση που κόστισε στην Επιχείρηση πάνω από 100 εκ. € ετησίως!!!

Έχει επιβληθεί ειδικός φόρος κατανάλωσης φυσικού αερίου. Απόφαση που θα κοστίσει στη ΔΕΗ πάνω από 200 εκ. € το 2012!!!

Οι περικοπές των μισθών των υπαλλήλων της ΔΕΗ, έχουν φτάσει το 45%, ωστόσο οι περίφημες περιστολές των δαπανών, δηλαδή οι σπατάλες των προμηθειών και των εργολαβιών, αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο τα τελευταία χρόνια, εξυπηρετώντας τους «γνωστούς και μη εξαιρετέους» εθνικούς προμηθευτές, κρατικοδίαιτους «νταβατζήδες» της Ενέργειας…

Εδώ και χρόνια έχει στηθεί μια κομπίνα σε βάρος της ΔΕΗ με την οριακή τιμή του συστήματος (ΟΤΣ). Κομπίνα από την οποία πέρσι έχασε (της έκλεψαν) 40 εκ. €, φέτος 170 – 180 εκ. € και του χρόνου πάνω από 200 εκ. €.

Παράλληλα την βάζουν να πληρώνει (χάνει) από τα «δωράκια» που γίνονται σε τρίτους όπως το πρόσφατο στην ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΝ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (45-50 εκ. το χρόνο μέσω του τέλους ΑΠΕ) το οποίο θα το πληρώσουν οι καταναλωτές!

Αν ΔΕΗ, μια Επιχείρηση με ασύλληπτες δυνατότητες και πλούτο, ο οποίος στην ουσία αποτελεί περιουσιακό στοιχείο του ελληνικού λαού, αφηνόταν ελεύθερη και μη ποδηγετούμενη από τις «βουλές» κάθε περαστικού υπουργού, να βγει στον ανταγωνισμό, τότε είναι σίγουρο ότι δεν θα χρειάζονταν αυξήσεις ή στην χειρότερη περίπτωση θα ήταν πολύ πιο περιορισμένες από αυτές που ετοιμάζεται να επιβάλλει η πολιτεία (θα ήταν στο ύψος της κάλυψης της όποιας αύξησης του κόστους καυσίμων και τόση ώστε να υλοποιηθεί το επενδυτικό της πρόγραμμα.)

Αντ’ αυτού οι «μαθητευόμενοι μάγοι» για να μην γράψουμε τίποτα χειρότερο, την απαξιώνουν με σκοπό να την ΞΕΠΟΥΛΗΣΟΥΝ έναντι πινακίου φακής, στους πολιτικούς τους προστάτες και μέντορες. Αν αυτό δεν είναι «γραικυλισμός», αναρωτιέμαι τι χειρότερο θα μπορούσε να πράξει ο Τσολάκογλου;



Ο ρόλος των ΜΜΕ

Πνιγμένα στα χρέη και ζητώντας ανοιχτές πόρτες για νέα δάνεια τα Μέσα Ενημέρωσης στη χώρα μας τελούν κάτω από τον απόλυτο έλεγχο των εκάστοτε κυβερνώντων. Όσο για τους ιδιοκτήτες τους , οι περισσότεροι βρίσκονται σε στενή εξάρτηση από την κυβέρνηση για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.

Η φανατική «φιλομνημονιακή» τους συμπεριφορά είχε αιτία. Σε κάθε συμπεριφορά υπάρχει και μια αιτία, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις επαγγελματιών καθοδηγητών που είναι χρόνια στο “κουρμπέτι” των δημοσίων πραγμάτων, όπως είναι οι άνθρωποι της ενημέρωσης και οι επιχειρηματίες ιδιοκτήτες τους.

Έτσι λοιπόν και άδω δεν έχουμε τυχαία αυτή την μέχρι το μεδούλι «φιλομνημονιακής» συμπεριφοράς, που περιλαμβάνει από μανατζάρισμα βελτίωσης της εικόνας του τέως και του νυν πρωθυπουργού μέχρι και εργολαβικό πολιτικό “θάψιμο” των διαφόρων αντιπάλων.

Είναι γνωστό ότι υπογραφή του Μνημονίου με το ΔΝΤ και την Ευρωπαϊκή Ένωση ουσιαστικά ανοίγει τον δρόμο για ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες ισοδυναμούν με ξεπούλημα όσο-όσο της δημόσιας περιουσίας όπως οι ΔΕΚΟ. Επίσης έχουμε το άνοιγμα νέων δραστηριοτήτων όπως τα τυχερά παιχνίδια.

Ένας άλλος παράγοντας είναι τα χρέη και τα κάθε είδους ανοίγματα με το Δημόσιο, ενώ ένας τρίτος παράγοντας είναι ο αμερικανικός.

Καταλαβαίνουμε λοιπόν πως οι πολίτες αυτής της χώρας οι οποίοι είτε γιατί δεν επιθυμούν να εμβαθύνουν -είτε γιατί δεν είναι έμφυτό τους να δουν και πίσω από τη κουρτίνα –είναι έρμαια ενός καλά στημένου συστήματος .

Το μόνο που χρειάζεται λοιπόν είναι να δούμε ποιος κρύβεται πίσω από τις λέξεις...

Οι δούρειοι ίπποι

Κανείς πλέον δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η οικονομική κρίση δεν είναι Ελληνική, αλλά παγκόσμια। Ουσιαστικά μιλάμε για έναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος καθαρά και ΜΟΝΟ για λόγους οικονομικού κόστους, δεν διεξάγεται με όπλα αλλά μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Άλλωστε όλοι γνωρίζουν πως στις ΗΠΑ οι Ρεπουμπλικάνοι ελέγχουν τις εταιρείες πετρελαίων και όπλων, ενώ οι Δημοκρατικοί το χρηματοπιστωτικό σύστημα και τα ΜΜΕ.Βέβαια κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως η Ελλάδα αποτέλεσε την κερκόπορτα για να χτυπηθεί το ευρώ, δηλαδή η ευρωζώνη

Υπάρχουν σαφείς πολιτικές ευθύνες στους Έλληνες κυβερνώντες γι’ αυτό το γεγονός, το οποίο αποτέλεσε και την απαρχή της κρίσης στην ευρωζώνη;

Υπήρξαν ενδεχομένως σκόπιμες ενέργειες, οι οποίες αποτέλεσαν βούτυρο στο ψωμί εκείνων που είχαν σχεδιάσει τον παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο; Η κερκόπορτα της διάλυσης της Ευρωζώνης ανοίχτηκε από ανθρώπινα χέρια και μάλιστα με ονοματεπώνυμα. Πρώτο πρώτο φιγουράρει το όνομα του τέως πρωθυπουργού κ. Γιώργου Παπανδρέου και ακολουθούν εκείνα, των πρωτοκλασάτων υπουργών του, όπως ο Παπακωνσταντίνου, Ραγκούσης, Ρέππας και Βενιζέλος…

Οι ευθύνες δεν θα πρέπει να μείνουν «ορφανές». Έχουν ονοματεπώνυμο… Γι’ αυτό άλλωστε και ο Γαλλογερμανικός άξονας έστειλε πρόωρα στο σπίτι του τον ΓΑΠ…

Αυτή είναι η αλήθεια και τα υπόλοιπα «επικοινωνιακά» που προσπαθούν να «περάσουν» στην κοινωνία, μέσω των συστημικών ΜΜΕ θα τα καταγράψει η ίδια η ΙΣΤΟΡΙΑ, η οποία μπορεί να «συνηθίζει» να ξεχνά και να βάζει blanco, ωστόσο μερικές φορές μπαίνει και διαλυτικό για να μαθαίνουμε την πραγματική αλήθεια.

Τρίτη, 20 Δεκεμβρίου 2011

Τρίζουν τα κόκαλα του Μάρξ…

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Κάποτε είχε δηλώσει κάποιος Έλληνας πολιτικός της Αριστεράς: «O Μαρξ ζει. Αλλά... τρίζουν τα κόκαλά του. Ο μαρξισμός είναι εργαλείο, δεν είναι ευαγγέλιο. Όταν γίνεται ευαγγέλιο αρχίζει η θρησκοληψία η οποία, ως γνωστόν, είναι βλάβη. Το γεγονός ότι η Αριστερά διασπάται συνεχώς είναι μια παθογένεια σύμφυτη. Και δεν είναι μόνο στην Ελλάδα. Οφείλεται στην πεποίθηση ανθρώπων ότι είναι οι μόνοι γνώστες της αλήθειας, σε ιδεολογικές καθαρότητες και κάτι τέτοια... Στην Ελλάδα έχουμε περίπου 132 αριστερές ομάδες, μικρές και μεγάλες. Κάποιες αποτελούνται από πέντε άτομα και δεν μιλάνε μεταξύ τους».

Η μεγάλη οικογένεια της Αριστεράς ανέκαθεν ήταν πολύτεκνη, συμπεριλαμβανομένων και των άτακτων «παιδιών της». Ωστόσο εσχάτως ακόμα και η «επίσημη» οικογένεια έγινε πολύτεκνη, αφού ούτε λίγο, ούτε πολύ τα «παιδιά» έγιναν τέσσερα!!! Οι συνιστώσες πολλές, οι προσωπικές φιλοδοξίες ακόμα περισσότερες, ωστόσο σε τόσο άγριους καιρούς, το μοντέλο της ΠΟΠ Αριστεράς, δείχνει να εγκαταλείπεται στο σύνολο του, αφού το διακύβευμα είναι κυρίαρχο και έχει να κάνει με το ποιοι στηρίζουν το Μνημόνιο έμμεσα ή άμεσα και ποιοι όχι… Αν θεωρήσουμε ως «όλη αριστερά» το ΚΚΕ, τον ΣΥΝ, την ΔΗΜΑΡ, και τους Οικολόγους, δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε, ποιοι είναι οι πραγματικοί αριστεροί και ποιοι οι περιθωριακοί φιλελεύθεροι δημοκράτες που είναι ταγμένοι να «στηρίξουν» νεοφιλελεύθερους ηγεμονίσκους και πολιτικές.

O Φώτης Κουβέλης ανέκαθεν ήταν σχεδόν ισόβιος βουλευτής της Αριστεράς. Η αλήθεια είναι πως οι εξελίξεις στον ΣΥΝ και στον ΣΥΡΙΖΑ, προφανώς τον οδηγούσαν εκτός Κοινοβουλίου στις επόμενες εκλογές. Ανέκαθεν ο Φώτης Κουβέλης κράταγε ανοικτές πόρτες στο ΠΑΣΟΚ

Κάποια στιγμή βρήκε ευκαιρία, λίγο πριν τις εκλογές για την αυτοδιοίκηση να φλερτάρει ολοφάνερα με την Ιπποκράτους και την κυβέρνηση του Μνημονίου…

Οι επικριτές του λένε ότι ζήλεψε την δόξα της Δαμανάκη, του Ανδρουλάκη, του Μπίστη και του Βούγια… Οι φίλοι του μιλούν για μια άλλη Αριστερή φωνή ικανή να εμπνεύσει τους δημοκρατικούς πολίτες, οποιονδήποτε πολιτικό χώρο και αν ψηφίζουν.

Μια άλλη Αριστερά που δεν κρύβεται πίσω από έναν στείρο καταγγελτικό λόγο, αλλά έχει το θάρρος και την παρρησία να ζητά την συμμετοχή της στην διακυβέρνηση του τόπου.

Ο Φώτης Κουβέλης ομολογουμένως δικαιολόγησε έξυπνα την συμπαράταξη με την κυβέρνηση με τη δικαιολογία ότι δεν μπορεί να υπάρχει συσπείρωση κατά του μνημονίου γιατί "εναντίον του τάσσεται εκτός από την Αριστερά και η ΝΔ"!!! Και η "συσπείρωση προϋποθέτει ομοιογένεια"!!! Είναι προφανέστατο ότι ο γεωγραφικός προσδιορισμός στην πολιτική έχει μεγαλύτερη σημασία για τον κ. Κουβέλη απ’ ότι η ίδια η πολιτική.

Από την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας, τα τελευταία δύο χρόνια είδε και την σκοτεινή, αλλά και την φωτεινή πλευρά της πολιτικής… Μπορεί ο ίδιος να παραμένει πιστός σ’ αυτά που πιστεύει, λέει και πράττει, εντούτοις οι γηραιότεροι σύντροφοι του, προσπάθησαν να του τραβήξουν εμφανώς το χαλί κάτω από τα πόδια, διαρρέοντας μέσω των κατεστημένων ΜΜΕ ότι ο «Τσίπρας λειτουργεί ως άλλη εκδοχή του ΚΚΕ».

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να έχει κάνει πολλά και σημαντικά λάθη, ωστόσο στην υπόθεση του Μνημονίου και των βάρβαρα αντιλαϊκών μέτρων της κυβέρνησης έχει κρατήσει σταθερά τίμια στάση. Έδειξε από την πρώτη στιγμή ότι δεν θα γίνει επ’ ουδενί το δεκανίκι της κυβέρνησης του Μνημονίου, υποκύπτοντας στις πιέσεις των πρώην συντρόφων του, που είχαν συνηθίσει να αναπτύσσουν υπόγειες διαδρομές με τα κέντρα αποφάσεων, ειδικά ότι το ΠΑΣΟΚ βρίσκεται στην εξουσία…

Οι λεγόμενες συνιστώσες του ΣΥΡΙΖΑ είναι ασφαλώς πάρα πολλές για ένα τόσο μικρό χώρο. Ο Αλέξης Τσίπρας που στην ουσία κόμιζε μόνο τα νιάτα του, τις αυταπάτες του και τη συμπαθητική του εμφάνιση, όντας πολύ άπειρος, πολεμήθηκε ύπουλα τόσο από τον κ. Αλαβάνο όσο και από τον κ. Κουβέλη και δεν είχε το ανάστημα να τους εξουδετερώσει. Βέβαια στις μέρες μας δείχνει απόλυτα δικαιωμένος, αφού και χωρίς Αλαβάνο και χωρίς Κουβέλη, έχει φτάσει τον ΣΥΡΙΖΑ σε ιστορικά υψηλά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, δημιουργώντας νευρική κρίση εκ δεξιών και εξ’ αριστερών…

Το ΚΚΕ για όλους τους υπόλοιπους είναι ένα κόμμα-μαυσωλείο οχυρωμένο σε τείχη που το ίδιο ύψωσε και απομονωμένο από την κοινωνία, εγκλωβισμένο σε μια τεχνητή πραγματικότητα ευσεβών πόθων, ψυχωτικών παραισθήσεων και επιλεκτικών αναμνήσεων, δηλητηριασμένο από τον θρησκευτικό και πατριωτικό λόγο της λατρεμένης των ΜΜΕ σαματατζούς Λιάνας Κανέλλη.

Αν μη τι άλλο έχει πειστικά συνθήματα. Ανυπακοή. Για πρώτη φορά ακούγονται λογικά και δίκαια. Η επίθεση στα πιο στοιχειώδη δικαιώματα των εργαζομένων επιβάλλει αντίσταση, σύγκρουση και ανυπακοή. Τι κάνει όμως το ΚΚΕ γι’ αυτό; Χωρίς συμμάχους, με απομονωτισμό, χωρίς τη δυνατότητα να μεταφέρει αυτή τη γραμμή σε ευρύτερα κοινωνικά στρώματα και να χτίσει σχέσεις επικοινωνίας και εμπιστοσύνης με πολίτες που πληγώνονται από τα μέτρα, χωρίς μαζικοποίηση των κινητοποιήσεων πολύ πέρα αριθμητικά και ποιοτικά από τους συνήθεις κινητοποιούμενους, το ΚΚΕ γίνεται κύμβαλο αλαλάζον.

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Ξενοκρατία

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Βιώνοντας την Ελληνική κρίση τα δύο τελευταία χρόνια και τον τρόπο που διαγκωνίζονται κάποιοι σύγχρονοι κοτζαμπάσηδες για τα συμφέροντα των διαφόρων ξένων δυνάμεων που «εκπροσωπούν», διακρίνουμε ότι στην Ελλάδα η «ξενοκρατία» καλά κρατεί…

Από τη μία έχουμε τους οπαδούς του «αγγλοσαξωνικού» λόμπι, με κύριο εκφραστή τον τέως πρωθυπουργό κ. Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος αποτέλεσε πρωταγωνιστικό και καθοριστικό παράγοντα στον πόλεμο δολαρίου-ευρώ.

Από την άλλη έχουμε τους παραδοσιακούς εκφραστές του Γαλλογερμανικού άξονα, προεξάρχοντος του νέου πρωθυπουργού του κ. Παπαδήμου, της πλειοψηφίας των λεγόμενων «εκσυγχρονιστών» του ΠΑΣΟΚ, αλλά και της οικογένειας Μητσοτάκη…

Όλοι αυτοί διαγκωνίζονται όχι για τα συμφέροντα της χώρας που γεννήθηκαν ή κατάγονται… Αλλά για τα συμφέροντα της χώρας στην οποία «ανατράφηκαν» πολιτικά…

Η Ελλάδα από την εποχή του 1821 πάσχει από «ξενομανία», η οποία οδήγησε στην «ξενοκρατία»… Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου, είχε πει ότι η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες, ένα σύνθημα που μίλησε στον πυρήνα της καρδιάς των Ελλήνων, οι οποίοι γνωρίζουν ότι η χώρα τους ποτέ δεν ήταν πραγματικά «ανεξάρτητη».

Ο γιος του κατάφερε να «λερώσει» με τον χειρότερο τρόπο το όνομα του πατέρα του, αφού υπήρξε ο κυριότερος εκφραστής της ξενοκρατίας, κατά τη διάρκεια της μεταπολίτευσης. Κατ’ ουσία θα πρέπει να νοιώθουμε ευγνωμοσύνη για τον ΓΑΠ. Μας βοήθησε να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση στην οποία ζούσαμε για 200 περίπου χρόνια…

Η πλήρης αποδόμηση του ΓΑΠ

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Η διακυβέρνηση της χώρας από τον Γιώργο Παπανδρέου, έχει να επιδείξει ένα πρωτότυπο παγκόσμιο ρεκόρ. Κατάφερε να υποβαθμίσει τη χώρα σε όλα τα επίπεδα. Δεν υπάρχει τομέας στον οποίο ο ΓΑΠ να μην έχει καταφέρει να μικρύνει την Ελλάδα.

Αυτό δεν έγινε τυχαία. Ούτε από ανικανότητα του ΓΑΠ, ούτε από λάθος εκτίμηση του ίδιου ή των συνεργατών του. Υπήρχε εξ’ αρχής σχέδιο, από εξωθεσμικά διεθνή και εγχώρια συμφέροντα, ώστε να επιτευχθεί αυτό και ο ΓΑΠ υπηρέτησε με ευλάβεια το συγκεκριμένο σχέδιο, προκείμενου να επιδιωχθούν με τον καλύτερο τρόπο, γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές επιδιώξεις, οι οποίες είναι επικίνδυνες για τα εθνικά μας συμφέροντα. Σύμφωνα με τους «καθεστωτικούς» η Ελλάδα ανέκαθεν άνηκε στη Δύση… Ο ΓΑΠ το πήγε ακόμα παραπέρα… Η Ελλάδα πρέπει να είναι ένας πιστός σύμμαχος των Αμερικανών και όχι των υπολοίπων Δυτικών… Αυτό δημιούργησε ανισορροπία στις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως με τον Γαλλογερμανικό άξονα, ενώ χωρίς καμία περιστροφή «έκαψε» και το χαρτί της «εξ’ ανατολών» αντιμονοπωλιακής συνεργασίας με Ρωσία και Κίνα…

Η χώρα εκτέθηκε από μόνη της, απογυμνώθηκε από την ίδια της την κυβέρνηση και αποτέλεσε εύκολη λεία στα χέρια των γερακιών του καπιταλισμού, προκειμένου να υποχρεωθεί να οδηγηθεί ένα βήμα πριν τον γκρεμό.

Η Ελλάδα της εθνικής υπερηφάνειας και της ανάπτυξης έγινε ξαφνικά το μαύρο πρόβατο της υφηλίου και χώρα παράδειγμα προς αποφυγή.

Η «λύση της συγκυβέρνησης Παπαδήμου και η προσπάθεια αποκατάστασης των σχέσεων με τον Γαλλογερμανικό άξονα πάσχει εκ των προτέρων, διότι δεν έχει τη λαϊκή νομιμοποίηση.

Στις δημοκρατίες δεν υπάρχουν αδιέξοδα, όπως λένε και οι μορφωμένοι… Η μόνη λύση είναι να οδηγηθούμε σε εκλογές και να μιλήσει ο λαός.

Προσωπική μου εκτίμηση είναι ότι ο ελληνικός λαός δείχνει να βγαίνει από το λήθαργο της ευδαιμονίας του.

Μπορεί οι αμερικανικές εταιρίες επικοινωνίας που είχε φέρει στη χώρα μας ο ΓΑΠ, να κατάφεραν μέχρι σήμερα καλή χειραγώγηση του πλήθους και των μαζών, όμως από ότι φαίνεται ακόμα και η πλέον καλοστημένη επιχείρηση προπαγάνδας, έχει και τα όρια της.

Ο κ. Παπανδρέου πλέον κατηγορείται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τον ελληνικό λαό για την καταστροφή της χώρας, μπαίνοντας πολύ πρόωρα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας

Μαζί του συγκατηγορούμενοι είναι και οι βουλευτές που ψήφισαν και συνεχίζουν να ψηφίζουν τα αντισυνταγματικά εκτρώματα που ωθούν την χώρα στην ύφεση, την φτώχεια και εν τέλει στην καταστροφή.

Ο κόσμος ζητά να φύγουν οι σημερινοί κυβερνώντες για να νιώσει τη δική του νέα Μεταπολίτευση ο τόπος.

Ο κ. Παπανδρέου απέδειξε ότι λειτούργησε συνειδητά καθοδηγούμενος από καλά οργανωμένα εγχώρια και ξένα κέντρα αποφάσεων, εξαπατώντας τον λαό και οδηγώντας τη χώρα στη «μέγγενη» του Μνημονίου.

Μπορεί οι διάφοροι κουκουλοφόροι «γνωστοί- άγνωστοι» και τα διατεταγμένα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια να βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία για να αντιμετωπίσουν κάθε μορφή λαϊκής αντίδρασης, ωστόσο το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Η νέα Μεταπολίτευση έρχεται. Με εντελώς νέα πρόσωπα και το κυριότερο με εντελώς νέα νοοτροπία…

Παρασκευή, 16 Δεκεμβρίου 2011

Αμορτισέρ του κατεστημένου ο Καρατζαφέρης

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Από την ημέρα που μπήκε στην ζωή μας «και τις τσέπες μας» ο «μπαμπούλας» του ΔΝΤ, έχουμε γίνει μάρτυρες της πλέον «ανίερης» πολιτικής συμμαχίας, που έχουμε βιώσει από ιδρύσεως του Ελληνικού κράτους… Το «σοσιαλιστικό» ΠΑΣΟΚ «χέρι χέρι», με το «ακροδεξιό» τηλεκόμμα του Γιώργου Καρατζαφέρη, έχουν δημιουργήσει μια συμμαχία, που σαν στόχο έχει την χειραγώγηση και καθυπόταξη του ελληνικού λαού, στη μέγγενη του ΔΝΤ…

Οι επόμενοι μήνες θα είναι καθοριστικοί για την επιβίωση ή όχι του πολιτικού κατεστημένου και ο Γιώργος Καρατζαφέρης ανέλαβε για πολλοστή φορά την ειδική αποστολή… Αφού στήριξε με κάθε τρόπο το Μνημόνιο του Παπανδρέου, ακολούθως έβαλε πλάτη και στην συγκυβέρνηση Παπαδήμου. Τώρα αναλαμβάνει να στηρίξει με κάθε τρόπο την συγκεκριμένη συγκυβέρνηση, ώστε να επιμηκυνθεί όσο το δυνατόν η θητεία της.

Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ, Γιώργος Καρατζαφέρης δήλωσε χτες ότι είναι απαραίτητο ένα μικρότερο και «ευλύγιστο κυβερνητικό σχήμα», ενώ ζήτησε περισσότερο χρόνο για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Απέφυγε να μιλήσει για ανασχηματισμό και χρησιμοποίησε τη λέξη «ανασύσταση», θυμίζοντας σε πολιτική σοφιστεία τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου.

Είναι εμφανές πως απώτερος σκοπός του Γιώργου Καρατζαφέρη είναι να πάνε οι εκλογές όσο το δυνατόν πιο πίσω, ώστε να καταφέρει το κατεστημένο να βρει τον βηματισμό του. Υπενθυμίζουμε ότι σε όλες τις δημοσκοπήσεις, το ΠΑΣΟΚ καταλαμβάνει ιστορικά χαμηλά και ο ΛΑΟΣ, χάνει ολοένα δυνάμεις. Η τακτική Καρατζαφέρη αποσκοπεί στο να καταφέρει το ΠΑΣΟΚ και ο Γιώργος Παπανδρέου να ανακάμψουν.

Τα κατεστημένα ΜΜΕ των νταβατζήδων παράλληλα δίνουν λυσσαλέο αγώνα για να στηρίξουν με νύχια και με δόντια την συγκυβέρνηση ΔΝΤ-ΠΑΣΟΚ-Καρατζαφέρη, προς χειραγώγηση του λαού και αποφυγή των εκλογών.

Βέβαια η συγκεκριμένη τακτική Καρατζαφέρη έχει και παράπλευρες απώλειες, αφού μεταξύ των ψηφοφόρων του ΛΑΟΣ, κυρίως στην περιφέρεια, υπάρχει αναβρασμός, λόγω της… ακραία συστημικής τακτικής που ακολουθεί τα τελευταία δύο χρόνια ο Γιώργος Καρατζαφέρης.

Αποδέκτες της δυσφορίας της βάσης είναι οι βουλευτές, οι οποίοι ενημέρωσαν τον πρόεδρο του κόμματος για το κλίμα που έχει διαμορφωθεί, προειδοποιώντας τον για τον κίνδυνο… μαζικών αποχωρήσεων.

Οι ψηφοφόροι ζητούν από τον κ. Καρατζαφέρη να ξεκαθαρίσει τη στάση του, ιδίως να σταματήσει να λειτουργεί ως «δεκανίκι» του ΠΑΣΟΚ σε σημείο να στηρίζει και τα πιο αντιλαϊκά μέτρα.

Η ιδεολογική μετάλλαξη του ΛΑΟΣ είχε αντίκτυπο και στις θέσεις του απέναντι στα εθνικά θέματα. Για παράδειγμα όταν ο Γιώργος Παπανδρέου έγινε ο πρώτος πρωθυπουργός της Ελλάδας που επισκέφτηκε το Ισραήλ, ο Γιώργος Καρατζαφέρης, δήλωσε σχεδόν δικαιωμένος καθότι ο αρχηγός του δήθεν αντισιωνιστικού ΛΑΟΣ ήταν αυτός που εδώ και πολύ καιρό ζητούσε μανιωδώς συμμαχία με το Ισραήλ.

«Ήταν μια δική μου πρόταση που είχα κάνει από τον Φεβρουάριο» δήλωσε ο Γιώργος Καρατζαφέρης και συνέχισε: «Του ανέλυσα γιατί πρέπει να γίνει αυτή η κίνηση. Εγώ, που μάλλον είμαι “κόκκινο πανί” για τους Εβραίους. Τα νέα δεδομένα της γεωπολιτικής στη Μεσόγειο εξυπηρετούν ένα πλησίασμα του Ισραήλ. Το ζύγισε και τώρα το υλοποιεί».

Τετάρτη, 14 Δεκεμβρίου 2011

Μαίνεται ο πόλεμος Δολαρίου-Ευρώ

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Μια Κυριακή βράδυ η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ αναφέρει σε άρθρο της η εφημερίδα New York Times, ενώ περιγράφει αναλυτικά τι θα ακολουθήσει...

Γράφει χαρακτηριστικά: “Μετά από εβδομάδες φημών, κάποια Κυριακή βράδυ, ο Έλληνας πρωθυπουργός θα ανακοινώσει πως η χώρα εγκαταλείπει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα και πως θα επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα”.

Αυτή είναι μόλις η αρχή του άρθρου, αφού στη συνέχεια περιγράφει με ζοφερό τρόπο πως θα γίνει ο έλεγχος της εξουσίας, αλλά και το ποιες θα είναι οι αντιδράσεις του κόσμου.

Όπως γράφει λοιπόν, η ανακοίνωση της εξόδου από το ευρώ θα προκαλέσει πανικό στους καταθέτες, οι οποίοι θα κάνουν ουρές έξω από τις τράπεζες για να πάρουν τα χρήματά τους, αφού η αξία του νέου – παλαιού νομίσματος θα έχει υποτιμηθεί κατά 60% σε σχέση με το ευρώ.

Στη συνέχεια, όπως λέει το άρθρο, τα δάνεια προς τη χώρα μας θα «παγώσουν», αφού οι δανειστές δεν θα έχουν καμία εμπιστοσύνη στην Ελλάδα.

Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα, ο Λουκάς Παπαδήμος να κηρύξει πτώχευση, με την εφημερίδα να αναφέρει ότι “καθώς η χώρα θα εισέρχεται ολοένα και περισσότερο στο χάος, την εξουσία θα καταλάβει ο στρατός”.

Ασφαλώς πρόκειται για ένα εντελώς προβοκατόρικο άρθρο της αμερικανικής εφημερίδας, το οποίο εντάσσεται στο νομισματικό πόλεμο δολαρίου-ευρώ. Η επιλογή Παπαδήμου στην πρωθυπουργία της χώρας έγινε «παρά την θέληση» των υπερατλαντικών συμμάχων μας και του «κομισάριου» τους στην Ελλάδα Γιώργου Παπανδρέου.

Η επιστροφή στην δραχμή είναι ένα ενδεχόμενο, το οποίο εμφανώς θα ωφελήσει τις ΗΠΑ και θα ζημιώσει την οικονομική και πολιτική συνοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα αποτελέσματα για την Ελλάδα σε μια τέτοια περίπτωση είναι αμφιλεγόμενα…

Αν οι «Μερκοζί», δεν τηρούσαν την συγκεκριμένη σκληρή και αδιάλλακτη στάση προς τον Ευρωπαϊκό νότο, αποδεχόμενοι τα ευρωομόλογα, η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ θα ήταν βιώσιμη και μεσοπρόθεσμα καλύτερη. Από την στιγμή που Γερμανοί και Γάλλοι εξακολουθούν να βάζουν την θηλιά στο λαιμό της Ελλάδας, η λύση της δραχμής φαντάζει καλύτερη, μακροπρόθεσμα. Μπορεί τα δύσκολα να είναι ακόμα μπροστά μας, ωστόσο μετά από μια μακρά περίοδο προσαρμογής, θα υπάρξει φως στο τούνελ. Άλλωστε το παράδειγμα της Αργεντινής είναι σχετικά πρόσφατο και αρκούντως διδακτικό. Οι μεγάλοι οικονομολόγοι της Αμερικής Γιόζεφ Στίγκλιτς και Πωλ Κρούγκμαν, οι άνθρωποι που έπεισαν τον Μπαράκ Ομπάμα να «τυπώσει δολάρια» και να ανακάμψει της Αμερικανική οικονομία, είναι αντίθετοι στην πολιτική στραγγαλισμού του ευρωπαϊκού Νότου. Αυτό συνακόλουθα σημαίνει ότι είναι άνθρωποι που δεν ενοχοποιούν την επιστροφή της Ελλάδας στη δραχμή, όπως κάνουν κατά κόρον οι εγχώριοι πολιτικοί και οικονομολόγοι. Είναι σίγουρο, ότι το ευρώ θα χάσει αν η Ελλάδα φύγει από την Ευρωζώνη. Αυτό θέλουν και οι Αμερικάνοι… Και οι «Μερκοζί» με την πολιτική που ακολουθούν αυτό ακριβώς εξυπηρετούν…

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2011

Εμφύλιος στη ΔΕΗ!!!

O κολλητός του Νίκου Παπανδρέου επικεφαλής της «πεντάδας» κατά του Αρθούρου Ζερβού
«O χρυσός μας φέρνει ποιο κοντά». Θυμάστε τη διαφήμιση της Fa Ca ntoro; Ε, λοιπόν ο επικεφαλής της ήταν το σημερινό νούμερο δυο της ΔΕΗ, ο οποίος αργότερα διετέλεσε και Διευθύνοντας Σύμβουλος της ΓΕΡΜΑΝΟΣ και μέλος του Δ।Σ। του ΟΤΕ, μέχρι που τσακώθηκε με τον πρώην Διευθύνων Σύμβουλο του ΟΤΕ κ। Παναγή Βουρλούμη।Πρόκειται για τον Απόστολο Μπαράτση, η αλλιώς κολλητό, ή τοποτηρητή, ή άνθρωπο του Νίκου Παπανδρέου। Είναι ο άνθρωπος που θέλει να γίνει «αφεντικό» της ΔΕΗ, με ότι αυτό συνεπάγεται… Φαίνεται πως ο κ। Μπαράτσης ανέκαθεν είχε πρόβλημα με τους ανωτέρους του (και με τους πολλούς κατωτέρους του, λένε πληροφορίες μας μέσα από τη ΔΕΗ), ειδικά με όσους τυχαίνει να μην θαυμάζουν τον Γιώργο και το Νίκο Παπανδρέου… Μία από τις χαρακτηριστικότερες ατάκες του είναι ότι περιτριγυρίζεται από πολλούς «δεξιούς», την στιγμή που όλοι γνωρίζουν ότι το ΠΑΣΟΚ ανέκαθεν είχε και εξακολουθεί να έχει την πλειοψηφία και την πρωτοβουλία στη ΔΕΗ, τόσο σε διοικητικό όσο και σε συνδικαλιστικό επίπεδο…Ο κ. Μπαράτσης λοιπόν θεωρώντας ότι έχει Παπανδρεϊκές πλάτες, προσπαθεί να εκπέμψει (χωρίς να τα καταφέρνει) μια προεδρική αύρα στη μεγαλύτερη επιχείρηση της χώρας. Προσπαθεί με κάθε τρόπο να το παίξει κουμάντο και αρχηγός, την στιγμή που η Επιχείρηση έχει πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο διεθνούς φήμης στέλεχος και μάλιστα ιδιαίτερα σοβαρό άνθρωπο. Ο κ. Μπαράτσης λοιπόν μαζί με την τετράδα Τσαρουχά, Νέλλα, Πετρόπουλο και Κατσουλάκο – όλοι μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου - επιχειρούν να κάνουν συνεχώς δύσκολη τη ζωή του προέδρου, ιδιαίτερα μετά την απομάκρυνση της κ. Μπιρμπίλη από το εποπτεύον υπουργείο.Η «πεντάδα» λοιπόν, πότε με σύστημα ζώνη, πότε με μαν του μαν και πότε με κλείσιμο στην περιοχή, επιχειρεί να καρφώσει τον Αρθούρο Ζερβό στους Βενιζέλο και Παπακωνσταντίνου, χρεώνοντας του «την Άρτα και τα Γιάννενα». Ακόμα και στην τελευταία κατάληψη της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ για το «χαράτσι», η οποία κατέληξε σε επικοινωνιακό θρίαμβο Φωτόπουλου κι ενώ ήταν οι βασικοί θιασώτες της πολύ σκληρής γραμμής απέναντι στο «απολωλός πρόβατο», επιχείρησαν να μεταφέρουν την ευθύνη για την διαχείριση της κατάληψης που κατέληξε στις προσαγωγές και στην Ευελπίδων στον κ. Ζερβό, την στιγμή που οι ίδιοι είχαν κρυφτεί στα γραφεία τους, μην μπορώντας να αντιμετωπίσουν την επικοινωνιακή χαρισματικότητα και τη δημοφιλία του προέδρου της ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ κ. Νίκου Φωτόπουλου στις τάξεις των υπαλλήλων της ΔΕΗ. Ο κ. Αρθούρος Ζερβός όμως ως ένας αυτόφωτος και ιδιαίτερα σοβαρός τεχνοκράτης και όχι τοποτηρητής των συμφερόντων του Νίκου Παπανδρέου, έθεσε πάνω από όλα την υπόληψη του και διαμήνυσε στην πολιτική ηγεσία πως αν δεν αντικατασταθεί η «πεντάδα», θα παραιτηθεί. Από ότι φαίνεται η υπόθεση ξεκίνησε ως Fa και θα καταλήξει ως cherchez la femme।Δηλαδή η ώρα της αναδιάρθρωσης του Διοικητικού Συμβουλίου πλησιάζει… Και απ’ ότι φαίνεται η «πεντάδα» θα πάει μια ώρα αρχύτερα στο σπίτι της…

Ευτυχώς κανείς δεν τους πιστεύει…

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Η Ελλάδα εδώ και δύο χρόνια έχει βγει στους δρόμους. Μπορεί οι υπερκοστολογημένοι δρόμοι της διαπλοκής ν’ αδειάζουν, αφού τα διόδια και η βενζίνη έχουν φτάσει στα ύψη, ωστόσο έχουμε την πεποίθηση ότι πολύ σύντομα θα γεμίζουν ξανά από τα καθιερωμένα αγροτικά μπλόκα του Γενάρη. Εδώ και χρόνια οι αγροτικές κινητοποιήσεις έχουν γίνει «θεσμός», κάτι σαν τα Χριστούγεννα και το Πάσχα. Εδώ και χρόνια έχουμε σιγουρευτεί ότι κάθε χρόνο το Γενάρη, οι δρόμοι θα κλείνουν σε διάφορα σημεία της Ελλάδας. Κακώς λοιπόν λέμε πως δεν υπάρχουν θεσμοί στην Ελλάδα. Υπάρχουν αλλά δεν είναι από τους συνηθισμένους .Ένας άλλος ελληνικός θεσμός, είναι τα δυο μεγάλα κόμματα να αλλάζουν τελείως άποψη, ανάλογα με το αν βρίσκονται στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση. Είναι θεσμός επίσης οι ιθαγενείς, όταν φτάσει η ώρα να γίνουν ψηφοφόροι, να ξεχνούν ότι έχει σχέση με τα λεγόμενα των κομμάτων.Η ποδοσφαιρική βία είναι ένας άλλος θεσμός της σύγχρονης Ελλάδας. Μέσα στο καταχείμωνο (που λέει ο λόγος), οι φανατικοί οπαδοί των ομάδων συνηθίζουν να συγκρούονται μεταξύ τους, χωρίς να υπάρχει κάποιος προφανής λόγος, πέρα από την έκφραση ενός άλλου θεσμού, σύμφωνα με τον οποίο, οι ποδοσφαιρικοί αγώνες παίζονται τόσο εντός όσο και εκτός γηπέδου. Κάτι που επιβεβαιώνει την ύπαρξη ενός άλλου θεσμού, που κατά τις επιταγές του, το πρωτάθλημα το κερδίζει όποια ομάδα έχει τα λεφτά ή οποιονδήποτε άλλο τρόπο για να επηρεάσει τη διαιτησία των αθλητικών αγώνων. Τα επεισόδια επιβεβαιώνουν το θεσμό, που λέει ότι η αστυνομία δεν μπορεί με κανένα τρόπο να επιβάλλει την τάξη και να συλλάβει τους ταραξίες. Κι αυτό γιατί και όταν τους συλλαμβάνει ενεργοποιείται ο θεσμός που θέλει τους ταραξίες να ελευθερώνονται άμεσα, ανεξαρτήτως άλλων δικαιολογιών. Αυτό ανάγκασε την Πολιτεία να ενεργοποιήσει έναν άλλο θεσμό, σύμφωνα με τον οποίο οι οπαδοί της μιας ομάδας, απαγορεύεται να παρακολουθούν τους εκτός έδρας αγώνες της ομάδας τους.Η αυξανόμενη εγκληματικότητα είναι ένας άλλος θεσμός που έχει κάνει την εμφάνισή του τελευταία δέκα χρόνια, με αποδόσεις που χρόνο με το χρόνο γίνονται ολοένα και πιο εντυπωσιακές. Οι σφραγισμένες επιταγές είναι και αυτός ένας καινούργιος θεσμός, φρούτο της τελευταίας δεκαετίας, με θαυμάσιες επιδόσεις την τελευταία πενταετία και συγχρόνως ο Τειρεσίας έχει γίνει μακράν ο πολυπληθέστερος «σύλλογος» στην Ελλάδα.Την εποχή που όλ’ αυτά «εξελίσσονται» ομαλά, οι διάφοροι πολιτικοί μας πηγαινοέρχονται στις Βρυξέλες, καταφανώς ζαλισμένοι, από το «ξύλο» που τρώνε από δευτεροκλασάτα στελέχη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία προσπαθούν να πείσουν, ότι θα γίνουμε από δω και στο εξής αξιόπιστοι, ξεπερνώντας τις κακές μας συνήθειες. Το καλό είναι ότι κανείς δεν μας πιστεύει. Αφού στην Ελλάδα έχει γίνει θεσμός πλέον οι λύκοι να φυλάνε τα πρόβατα.Ο οικονομικός ξεπεσμός της Ελλάδας δεν έγινε μέσα σε μια νύχτα ή μια χρονιά. Είχε προηγηθεί ο ηθικός ξεπεσμός. Αλλά και ο διανοητικός ξεπεσμός.Από τα μέσα της δεκαετίας του ογδόντα είχε αρχίσει να γίνεται φανερό πως τα πράγματα είχαν πάρει στραβό δρόμο. Στη δεκαετία του ενενήντα τα τσακάλια και οι ύαινες χωρίς φραγμούς ανέλαβαν να ξεσκίσουν το σύμπαν. Από τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του καινούργιου αιώνα και παρά την δήθεν ανάταση του 2004 η βλάβη είχε γίνει πια μη αναστρέψιμη. Η σημερινή κατάληξη ήταν νομοτελειακή. Το πολύπλοκο σύστημα που κυβέρνησε, πολιτικό προσωπικό, Μέσα Ενημέρωσης και ιθαγενείς έχουν φτάσει στο τέλος του δρόμου. Και εύκολες λύσεις δεν υπάρχουν. Τώρα μαζί με τα ξερά θα καούν και τα χλωρά. Αν επιτέλους όμως καούν επιτέλους τα ξερά, τότε είναι πιθανόν να μπορέσουν να μπουν καινούργιες βάσεις. Είναι όμως τέτοιο το βάθος της ζημιάς, που θα είναι δύσκολο για τον ασθενή να αναρρώσει χωρίς να χάσει κάποιο χέρι ή κάποιο πόδι. Οι χειρουργοί έχουν ακονίσει τα μαχαίρια τους και περιμένουν.Χωρίς κυβέρνηση εδώ και πάρα πολλά χρόνια η Ελλάδα έχει καταφέρει να γίνει το πιο μεγάλο και επικίνδυνο τοξικό της Ευρώπης, που απειλεί να παρασύρει ολόκληρο το ευρωπαϊκό οικοδόμημα σε μια οικονομική κρίση άνευ προηγουμένου.

Δευτέρα, 12 Δεκεμβρίου 2011

H νεοφιλελεύθερη μετάλλαξη του ΠΑΣΟΚ

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Αποτελεί τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι το «πάλαι ποτέ» σοσιαλιστικό κίνημα του Ανδρέα Παπανδρέου, το οποίο μεταλλάχτηκε με τα χρόνια σ’ ένα σκληρό νεοφιλελεύθερο κόμμα, να είναι εκείνο που έβαλε την χώρα στη μέγγενη του Μνημονίου και συνακόλουθα να πάρει τα πιο βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα που έχει πάρει ελληνική κυβέρνηση, από ιδρύσεως του ελληνικού κράτους…

Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, ξεκίνησε – θεωρητικά τουλάχιστον – ως ένα κίνημα των μη προνομιούχων. Εκείνων που ήταν «κυνηγημένοι» από το παρακράτος της «επάρατης δεξιάς» στα προδικτατορικά χρόνια… Εκείνων που ήταν οι «παροπλισμένοι» στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης… Δεν ήταν δύσκολο το όραμα και τα εύηχα συνθήματα του αείμνηστου Ανδρέα Παπανδρέου να βρουν πολύ μεγάλο ακροατήριο. Η ιδρυτική διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη μετατράπηκε σε ένα μαζικό κίνημα και ακολούθως σ’ ένα μεγάλο λαϊκό κόμμα, το οποίο υπήρξε ο βασικός πρωταγωνιστής του λεγόμενου «κύκλου της μεταπολίτευσης».

Ο Ανδρέας Παπανδρέου υπήρξε μακράν ο πιο λαοφιλής πολιτικός μετά τον εμφύλιο… Και όπως όλοι οι λαοφιλείς πολιτικοί, ήταν εξίσου κι ακόμα περισσότερο λαοπλάνος… Συνθήματα όπως «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ στο ίδιο συνδικάτο» ή το «Τσοβόλα δώστα όλα» έμειναν στην ιστορία, ως τα πλέον χαρακτηριστικά συνθήματα δημαγωγίας και λαϊκισμού.

Ωστόσο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει ότι ξέφυγε πολύ από τις ιδεολογικές αρχές της 3ης Σεπτέμβρη… ΠΟΤΕ ο Ανδρέας Παπανδρέου δεν υπήρξε φιλελεύθερος στην άσκηση της οικονομικής του πολιτικής… Μπορεί μετά το 1985 το ΠΑΣΟΚ να μεταλλάχθηκε ελαφρώς, να πρωτοακούστηκε η λέξη «λιτότητα», να υπήρξαν οι πρώτες σημαντικές διαγραφές, για ιδεολογικούς λόγους, ωστόσο ανέκαθεν προσπαθούσε να υπάρχει κρατικός έλεγχος στην αγορά και στην επιχειρηματικότητα… Άσχετα με τις στρεβλώσεις που δημιουργούσε ο κρατισμός του Ανδρέα (διόγκωση του δημοσιονομικού ελλείμματος), οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι ο Έλληνας στα χρόνια διακυβέρνησης του «πέρασε καλύτερα από ποτέ»… Πολλοί μιλούν για τους αριθμούς που δεν πήγαιναν καλά… Ο πληθωρισμός σε δυσθεώρητα ύψη, το έλλειμμα διαρκώς αυξανόμενο, ωστόσο αυτό που έχει σημασία είναι ο άνθρωπος… Και οι Έλληνες στα χρόνια του Ανδρέα ευημερούσαν…

Μετά τον Ανδρέα την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ανέλαβε ο Κώστας Σημίτης. Η πορεία του ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη αποτέλεσε την μεγάλη μετάλλαξη του Σοσιαλιστικού κινήματος, σ’ ένα σύγχρονο νεοφιλελεύθερο κόμμα… Μπορεί το ΠΑΣΟΚ να βγήκε «εκ δεξιών» στη Νέα Δημοκρατία και να κατάφερε ορισμένα πρόσκαιρα οφέλη, ωστόσο στην πορεία αποδείχτηκε ένα κόμμα που βρήκε το δρόμο προς την κυβερνητική εξουσία και αφομοιώθηκε από αυτήν. Σήμερα, στην εποχή του Μνημονίου, κινδυνεύει να μετατραπεί σε έναν κομματικό φορέα που παράγει μόνο ειδικούς και διαχειριστές εξουσίας. Σε έναν «απλό» αγωγό πρόσβασης στα κέντρα λήψης απόφασης. Ανέκαθεν το ΠΑΣΟΚ κατάφερνε να προσαρμοστεί στις πιο διαφορετικές εποχές και να είναι σήμερα εκείνο το κόμμα που έχει ως επικεφαλής του τον γιό του ιδρυτή του, έναν πολιτικό που γνωρίζει καλά το γίγνεσθαι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Ωστόσο η μαζικότητα του συρρικνώνεται. Η κομματική του βάση αδρανοποιείται. Το ίδιο φαίνεται να είναι εγκλωβισμένο ανάμεσα στο σήμερα και το χτες… Τα ηγετικά στελέχη του δείχνουν προσκολλημένα στο μοντέλο της παγκοσμιοποίησης και η βάση, φαντάζει ρομαντική που αναπολεί το παρελθόν. Έχει αυξήσει την ικανότητά του να διασφαλίσει καριέρα σε όσους συστρατεύονται μαζί του, αλλά από την άλλη, οι πολίτες να απογοητεύονται από αυτό και να μην βλέπουν λόγους και προοπτικές συμμετοχής στις οργανώσεις του. Οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εξακολουθούν να θυμούνται ότι είναι ο πολιτικός φορέας που έβαλε στην πολιτική σκηνή τα νέα μισθωτά και μη μεσαία στρώματα, ενώ έδωσε φωνή στην μικρομεσαία αγροτιά. Που αναγνώρισε την εθνική αντίσταση, δημιούργησε το (συνεχώς απαξιούμενο) ΕΣΥ, ίδρυσε τα ΚΑΠΗ. Οι μεσήλικες θυμούνται τον Κώστα Σημίτη και τον Γιάννο Παπαντωνίου να τους οδηγούν στην λαιμητόμο του Χρηματιστηρίου. Οι νεότεροι δεν θα ξεχάσουν ποτέ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΠΟΥ (ΔΝΤ) ΥΠΑΡΧΟΥΝ και τον Γιώργο Παπανδρέου να παίρνει αποφάσεις που θα τους ακολουθούν για τα επόμενα 20 χρόνια.

Παρασκευή, 9 Δεκεμβρίου 2011

Αλλάζει ο χάρτης των ΜΜΕ στην Ελλάδα

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

ΚΑΤΑΡΡΕΕΙ σαν χάρτινος πύργος ο μηχανισμός προπαγάνδας και πολιτικής τρομοκρατίας που έστησε το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο της χώρας, για να μπορέσει να υποστηρίξει επικοινωνιακά τις ανθελληνικές επιλογές της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ένα-ένα τα ΜΜΕ των «βαρόνων μεγαλεργολάβων» κλείνουν, πνιγμένα στην οικονομική και την ηθική ανυποληψία τους. Ένας ολόκληρος κλάδος βιώνει το σπάσιμο της «φούσκας» των προηγούμενων ετών, μια φούσκα που στηρίχτηκε στις «χρυσές δουλειές» των μεγαλοεργολάβων ιδιοκτητών των ΜΜΕ, που είχε σαν σκοπό να «εξυπηρετήσει» τα συμφέροντα τους και όχι τον σκοπό για τον οποίο – θεωρητικά – λειτουργούν.

Οι μηντιάρχες – νταβατζήδες και οι Τραπεζίτες που τους δάνεισαν εκατοντάδες εκατομμύρια θαλασσοδάνεια, βλέπουν τις διαφημίσεις στα κανάλια να συρρικνώνονται και τις κυκλοφορίες των κυριακάτικων εφημερίδων να φλερτάρουν με τον πάτο!

Οι πολίτες που έχουν αντιληφθεί το βρώμικο παιγνίδι της διαπλοκής των νταβατζήδων των ΜΜΕ με τους Τραπεζίτες, έχουν αρχίσει πλέον να αποδοκιμάζουν ανοιχτά και τους τελευταίους.

Τα ίδια και χειρότερα ισχύουν και για τους διαπλεκόμενους μεγαλοδιαφημιστές και δημοσκόπους. Οι κυριακάτικες εφημερίδες που αποτελούν την αιχμή του δόρατος των έντυπων των νταβατζήδων έχουν υποστεί πανωλεθρία, παρά τις πολυδάπανες προσφορές τους.

Οι πολίτες έχουν πάψει να τις αγοράζουν αναγκάζοντας τους νταβατζήδες- εκδότες να βάζουν όλο και πιο ακριβές προσφορές, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Το πολύ κλειστό κύκλωμα των ΜΜΕ στην Ελλάδα «αναρωτιέται» τι φταίει και πήρε τέτοια κατρακύλα το «εγχείρημα» τους; Η ανάπτυξη του internet παγκοσμίως και στην Ελλάδα, βοήθησε στη συρρίκνωση των εντύπων, αλλά και των ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης. Είναι μία πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε ότι συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Ωστόσο στην Ελλάδα το πρόβλημα είναι εντελώς διαφορετικό. Η έλλειψη αξιοπιστίας, η διαπλοκή και όλες οι άλλες γνωστές παθογένειες των Ελληνικών ΜΜΕ, τα οδήγησε στον γκρεμό. Και στο εξωτερικό το internet, έχει δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα… Άλλωστε είναι νομοτελειακό να γίνει κάτι τέτοιο… Ναι, το internet είναι ένα νέο μέσο και είναι φυσικό να πλήξει τα παλιότερα. Όπως συνέβη και με την τηλεόραση σε σχέση με τις εφημερίδες. Και για να μην ξεχνάμε, πριν τον Γουτεμβέργιο υπήρχαν οι ντελάληδες, οι οποίοι δεν υπάρχουν σήμερα...

Στο εξωτερικό όμως δεν υπάρχουν εφημερίδες των 1.000 υπαλλήλων που μπαίνουν μέσα εκατομμύρια ευρώ κάθε μήνα και ζουν από «μαύρα ταμεία» και την κρατική διαφήμιση. Δεν υπάρχουν «δημοσιογράφοι» που να δουλεύουν ταυτόχρονα για μία εφημερίδα και το κράτος ή μία οποιαδήποτε... κρατική υπηρεσία! Επί χρόνια ο δημοσιογραφικός κόσμος αποδέχτηκε πρακτικές που απαξίωσαν την εικόνα του δημοσιογράφου στο πλατύ κοινό. Ανέχτηκε την υποβάθμιση της ενημέρωσης. Και τώρα; Τώρα λένε, φταίει το internet! Οι bloggers… Μόνο που οι περισσότεροι από τους τελευταίους δεν γράφουν «κατά παραγγελία»…

Νεροκουβαλητές του μνημονίου Τι έκαναν αυτούς τους χαλεπούς καιρούς, οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι; Την ώρα που Ελλάδα ΞΕΠΟΥΛΙΕΤΑΙ έναντι πινακίου φακής, αυτοί διαστρέβλωναν με κάθε τρόπο τις θέσεις των «απέναντι», δηλαδή όλων εκείνων που «έτυχε» να μην τα «έφαγαν μαζί» με τον «κύριο Θόδωρο» και τους φίλους του, με λοιδορίες, με επιχειρήσεις απαξίωσης και πολιτικής τρομοκράτησης… Η προπαγάνδα των ΜΜΕ των «βαρόνων» και των «golden boys» επέβαλε τη σιωπή των αμνών για το «ΜΝΗΜΟΝΙΟ», και το «ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ». Το μήνυμα αυτό, που εκπορεύτηκε αρχικά από την ίδια την κυβέρνηση, αλλά κι απ’ όλα τα καλοταϊσμένα παπαγαλάκια των ΜΜΕ, τους πολυαμοιβόμενους πανεπιστημιακούς στα τηλεοπτικά πάνελ και τους.... κομματικούς συνδικαλιστές, είναι απλό και κινείται σε τρεις άξονες: Είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι - Ότι έγινε έγινε, από εδώ και στο εξής να δούμε τι θα κάνουμε - Εδώ που φτάσαμε δεν υπάρχει άλλη λύση. Το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, δηλαδή το οικογενειοκρατικό πολιτικό σύστημα της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και το οικονομικό κατεστημένο των κρατικοδίαιτων διαπλεκόμενων «νταβατζήδων», έβαλαν μπροστά ένα κεντρικό προπαγανδιστικό μήνυμα και προσπαθούν, με δήθεν αθώο τρόπο, να το εμφυτεύσουν στο συλλογικό λαϊκό υποσυνείδητο. Ο στόχος αυτής της προπαγάνδας ήταν απλός. Στόχευε στο να εμφυτεύσει στο λαϊκό υποσυνείδητο την ιδέα της συνενοχής όλων των πολιτών, ώστε να ακυρώσει οποιαδήποτε σκέψη και προσπάθεια για στόχευση συγκεκριμένων υπευθύνων (είμαστε όλοι συνυπεύθυνοι).

Άλλοι παίρνουν «τη δόση» και άλλοι πληρώνουν

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Με αφορμή την υπερψήφιση του προϋπολογισμού από τις δυνάμεις ευθύνης αυτής της χώρας δηλαδή από την συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ-ΔΟΛ-ΛΑΟΣ με την φιλική συμμετοχή της ΝΔ, μου ήρθε αυτόματα στο νου η περίφημη Μπαϊρακτάρια ρήση του Καραμανλή, ο οποίος εν μέσω κεμπάπ και γιαουρτλού, είχε μιλήσει για πέντε νταβατζήδες που δεν τον άφηναν να κυβερνήσει…

Η ιστορία διέψευσε με τον πλέον οικτρό τρόπο τον πρώην πρωθυπουργό, αφού αποδείχτηκε ότι η «Ψωροκώσταινα» εκπορνεύτηκε στο γεράματα της και πως οι «νταβατζήδες» είναι το ίδιο το πολιτικό σύστημα… Οι «κρατικοδίαιτοι επενδυτές», τύπου Βαρδινογιάννη, Κόκκαλη, Λάτση, Κοπελούζου, Μυτιληναίου κλπ κλπ δεν είναι «νταβατζήδες»… Είναι οι ΠΕΛΑΤΕΣ της γηραιάς πόρνης… Νταβατζήδες είναι οι Παπανδρέου, οι Πάγκαλοι, οι Μαντέληδες, οι Παπακωνσταντίνου, οι Βουλγαράκηδες, οι Σουφλιάδες, οι Καρατζαφέρηδες κλπ κλπ

Και μάλιστα ΑΠΟΤΥΧΗΜΕΝΟΙ νταβατζήδες, αφού εξέδιδαν τόσα χρόνια την πόρνη, χωρίς να εισπράττουν τα χρήματα για τις υπηρεσίες!!!

Ως εκ τούτου, παραδεχόμενοι την ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ τους να εισπράξουν «τα πορνεία» αποφάσισαν να φέρουν ξένους νταβατζήδες για να ξεπουλήσουν και τα τελευταία χρυσαφικά της πόρνης, στους ξένους «πελάτες», ΜΗΠΩΣ και πληρωθούν τα έξοδα της κηδείας της γιαγιάς…

Η κατάσταση είναι τραγελαφική… Η Ψωροκώσταινα λίγο πριν κλείσει τα μάτια έγινε πόρνη, μήπως και σωθεί… Μόνο που πλέον δεν φτάνει μόνο αυτό… Χρειάζονται κι άλλα πολλά… Κυρίως χρειάζεται η βοήθεια από μια άλλη περήφανη γιαγιά της ελληνικής λαϊκής θυμοσοφίας. Χρειάζεται της βοήθεια της Κυράς της Ρω…Μόνο που τα κοράκια οι γνωστοί μας εγχώριοι και ξένοι νταβατζήδες, έχουν βρει πελάτες για να την βγάλουν στα κλαρί… Της εκδιδομένης γυναικός το κιγκλίδωμα που λένε και οι κουλτουριάρηδες… Τα γνωστά κοράκια έχουν εμφανιστεί ΞΑΝΑ… Και τα κοράκια συνηθίζουν να εμφανίζονται όταν εμφανίζονται πτώματα…

ΥΠΑΡΧΕΙ ΛΥΣΗ; Και όμως υπάρχει… Πρέπει να τους διώξουμε όλους με τις κλωτσιές… Νταβατζήδες και Πελάτες… Είναι όλοι τους για κλωτσιές, για να μην γράψω τίποτα πιο χοντρό… Ο Τσολάκογλου δεν αποτόλμησε να υποθηκεύσει την εθνική μας κυριαρχία… Αυτοί ΕΔΩ το κατάφεραν… Και μάλιστα με δημοκρατικότατο περιτύλιγμα… Δειλά δειλά το είπαν οι Γερμανοτσολιάδες. Μέσα στο 2012 θα έχουμε νέες μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις. Άλλωστε πρέπει να πάρουμε «τη δόση» μας. Για την ακρίβεια, άλλοι παίρνουν «τη δόση» και άλλοι πληρώνουν… Τα γνωστά υποζύγια… Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι… Οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες… Εσύ κι εγώ…

Η Ελλάδα χρεοκόπησε 30 χρόνια πριν…

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Πολλοί φίλοι μου λένε, ότι καταμερίζω μονόπλευρα τις ευθύνες για το κατάντημα στο οποίο κατέληξε η χώρα πολιτικά, κοινωνικά, ηθικά και οικονομικά. Μου καταλογίζουν, ότι τα βάζω συνεχώς με το πολιτικό και οικονομικό κατεστημένο, «αθωώνοντας» το λαό. Η αλήθεια είναι ότι ο Έλληνας από τη δεκαετία του 80’ και ύστερα «μεταλλάχθηκε» σ’ ένα λαό με χαλαρή συνείδηση (επίτηδες δεν την προσδιορίζω… Όπως έλεγε κάποτε και ο Χάρρυ Κλύν… «Αν οι μισοί Έλληνες ξέρανε πώς ζουν οι άλλοι μισοί, θα ήταν κι αυτοί απατεώνες».

Καταρχήν είμαστε ο μόνος λαός που χαλάει τον χρόνο του, με τόσο αντιπαραγωγικό τρόπο. Καθόμαστε σε μια καφετέρια δυο ολόκληρες ώρες για να πιούμε έναν στιγμιαίο καφέ!!!

Στην Ελλάδα την άγνοια τη λέμε ψυχραιμία και την ημιμάθεια την βαπτίζουμε επιστημονική κατάρτιση. O Νεοέλληνας είναι το άτομο εκείνο που έχει τρεις τηλεοράσεις στο σπίτι του, τρία αυτοκίνητα στο πεζοδρόμιό του, και είκοσι ευρώ στην τσέπη του. Τα δυο μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα ο Έλληνας, είναι πώς θα χάσει δέκα κιλά, πού θα βρει πάρκινγκ και που θα βρει χρήματα να βγει έξω το Σάββατο το βράδυ.

Παράλληλα όσοι κάνουμε φορολογική δήλωση και δεν κλέβουμε το κράτος θα πρέπει να φοράμε αυτοκόλλητο στο κούτελο!!!

Τη δεκαετία του 80’ από τότε που το ΠΑΣΟΚ έγινε κυβέρνηση, ξεκίνησε το μεγάλο κακό που μετέτρεψε σιγά-σιγά τους Έλληνες σε λαό πιθήκων, σε λαό ψηφοφόρων, δημοσίων υπαλλήλων, καταναλωτών, κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, κομπιναδόρων και συνδικαλισταράδων.

Οι ευθύνες βέβαια δεν ανήκουν μόνο στο ΠΑΣΟΚ. Και η ΝΔ και η Αριστερά συναινούσαν σιωπηρά σ’ αυτή τη λογική διακυβέρνησης. Όπου κι όποτε ανέλαβαν εξουσία, τη διαχειρίστηκαν με τον ίδιο τρόπο…

Είκοσι-τριάντα χρόνια μετά την άνοδο του Ανδρέα Παπανδρέου στην εξουσία, μπορεί το ΠΑΣΟΚ εκείνης της εποχής πλέον να μην υπάρχει, υπάρχει όμως μια Ελλάδα πτωχευμένη κι ένας λαός στα όρια της οικονομικής και της ηθικής εξαθλίωσης.

Όπως διαχειρίστηκε το ΠΑΣΟΚ και οι ανεπάγγελτοι κομματικοδίαιτοι το κράτος και την οικονομία, σε λιγότερο από 30 χρόνια από το 1981, φτάσαμε να μην υπάρχει οικονομία, αλλά ένα υποθηκευμένο και αξιοθρήνητο κράτος έρμαιο στα τσακάλια των διεθνών τραπεζιτών.

Καταλήγοντας θέλω να εκφράσω τη λύπη μου, γιατί οι Έλληνες είμαστε πολύ εγωκεντρικοί άνθρωποι και βάζουμε «τα εγώ μας» και τα «πρέπει» μας, πάνω από τα «θέλω μας».