Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Χρειάζεται νέα γενιά «μικρομεσαίων»

του Αριστοτέλη Βασιλάκη

Τα νέα μέτρα που πρόκειται να πάρει η κυβέρνηση από το Σεπτέμβρη για να μπορέσει να λάβει τις επόμενες δόσεις των δανείων που παίρνει συνεχώς για να ξεπληρώνει δάνεια, αναμένεται να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα στην αγορά και ιδιαίτερα στους μικρομεσαίους. Το «σπιράλ του τρόμου» όπως πολύ εύστοχα το έχουν χαρακτηρίσει όλοι οι μεγάλοι οικονομολόγοι του εξωτερικού θα βυθίσουν την χώρα σε μια πρωτοφανή ύφεση, από την οποία πολύ δύσκολα θα μπορέσει να βγει η χώρα τα επόμενα 30 χρόνια.

Παράλληλα πάρτι κερδοσκοπίας έχουν «στήσει» μεγάλοι πολυεθνικοί «γίγαντες» στην Ελλάδα πάνω στις πλάτες των καταναλωτών. Οι ίδιες εταιρείες που δραστηριοποιούνται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες πωλούν τα ίδια προϊόντα ακόμη και σε πολλαπλάσιες τιμές, βάζοντας φωτιά στον οικογενειακό προϋπολογισμό.

Η μεταπολίτευση στηρίχτηκε στο οικονομικό μοντέλο της μικρής ιδιοκτησίας. Αυτό για μια μεγάλη περίοδο πέτυχε. Κατά τη διαδικασία όμως δημιουργίας αυτής της μεσαίας τάξης υπήρξαν και πολλές αρνητικές επιδράσεις. Κυρίως οικονομικές αφού δημιουργήθηκε μεγάλη παραοικονομία), αλλά και πολιτικές αφού τροφοδοτήθηκε μεγάλος λαϊκισμός. Παρ’ όλα αυτά όμως ο δυναμισμός αυτής της αναδυόμενης μεσαίας τάξης δημιούργησε ανάπτυξη. Στρεβλή -κρίνοντας εκ του αποτελέσματος- αλλά πάντως ανάπτυξη.

Αυτό το μοντέλο έφτασε στα όριά του. Κατ’ αρχήν οικονομικά. Μέχρι σήμερα ένα μαγαζί συντηρούσε δύο τουλάχιστον οικογένειες. Μία εκείνου που το δούλευε και μία εκείνου που το νοίκιαζε. Αναπτύχθηκε μια ολόκληρη αγορά αέρα με τελικό πληρωτή τον καταναλωτή και το κράτος. Ένα μικρό μαγαζί για να «τα βγάλει πέρα» (σύμφωνα με τα ελληνικά πρότυπα) έπρεπε και να πουλά με υψηλότατο ποσοστό κέρδους και να αποφεύγει να πληρώνει φόρους, εισφορές κ.λπ. Στην ουσία η μικρομεσαία επιχειρηματικότητα δημιούργησε μια τεράστια φούσκα, η οποία τώρα, λόγω της κρίσης, σκάει και τα λουκέτα στους εμπορικούς δρόμους πληθαίνουν.

Στο δια ταύτα χρειαζόμαστε μια νέα μεσαία τάξη που μπορεί να αποτελέσει τη ραχοκοκαλιά ενός νέου αναπτυξιακού άλματος της χώρας. Χρειαζόμαστε μια νέα γενιά μικρομεσαίων με εντελώς διαφορετική νοοτροπία από την προηγούμενη. Οι μικρομεσαίοι της γενιάς του Πολυτεχνείου και της μεταπολίτευσης έκαναν σημαντικά λάθη, τα οποία καλούνται σήμερα να πληρώσουν τα παιδιά τους.

Η μικρομεσαία οικονομία, ότι και να λένε οικονομικοί «γκαουλάιτερ», είναι προαπαιτούμενο της ανάπτυξης. Κοινωνίες χωρίς μεσαία τάξη, δεν στάθηκαν ποτέ στην σύγχρονη ιστορία. Εκτός αν μιλάμε για την εποχή του μεσαίωνα ή για σύγχρονα απολυταρχικά καθεστώτα… Ο καπιταλισμός, ανέκαθεν υπήρξε «χαμαιλέων», γι’ αυτό άλλωστε και καταφέρνει να «επιβιώνει» και θα επιβιώνει στο διηνεκές… Πολλές φορές, για να καταφέρεις να κάνεις δύο βήματα, χρειάζεται να κάνεις και ένα πίσω… Κοινωνική συνοχή και ειρήνη, χωρίς μεσαία τάξη δεν υπάρχει…


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου